ماده ۷۵ –
سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور مکلف است با همکاری سایر دستگاههای اجرائی ذیربط، به منظور بهرهگیری از قابلیتها و مزیتهای سرزمین در راستای ارتقاء نقش و جایگاه بینالمللی کشور و تعامل مؤثر در اقتصاد بینالمللی، راهبردها و اولویتهای آمایشی ذیل را در قالب برنامههای اجرایی از ابتدای برنامه چهارم، به مرحله اجرا درآورد:
الف – بهرهگیری مناسب از موقعیت و توانمندیهای عرصههای مختلف سرزمین، برای توسعه علم و فناوری و تعامل فعال با اقتصاد جهانی، از طرق مختلف از جمله تعیین مراکز و پارکهای فناوری علمی، تحقیقاتی، تخصصی و همچنین تعیین نقش و عملکرد مناطق آزاد و ویژه اقتصادی.
ب – استفاده مناسب از قابلیت و توان کلانشهرها، در جهت تقویت نقش فراملی و ارتقاء جایگاه بینالمللی کشور، از طریق تقویت مدیریت توسعه، برنامهریزی و اجرا در این شهرها، تعیین حوزه عملکرد فراملی و بینالمللی هر یک و انتقال همزمان وظایف ملی و منطقهای آنها به سایر شهرها.
ج – بهرهگیری مناسب از قابلیتهای ترانزیتی کشور، از طریق اولویتبندی محورهای خاص در دالانهای ارتباطی شرقی – غربی و شمالی – جنوبی کشور و تدوین برنامه توسعه مبادی، شبکهها و نقاط خاص واقع بر این محورها.
د – آمادهسازی عرصههای مختلف سرزمین، برای پذیرش فعالیتهای جدید و ایجاد فرصتهای شغلی متناسب با قابلیت هر منطقه، از طریق تکمیل، توسعه و تجهیز شبکههای زیربنائی.
هـ – بهرهگیری از آثار انتشاری سرمایهگذاریهای ملی و فراملی در توسعه مناطق پیرامونی (به ویژه دشتها و پیرامون سدها)، از طریق تهیه برنامههای چندبخشی و گسترش شیوههای نوین معیشت و فعالیت و ساماندهی استقرار جمعیت و فعالیتها.
و – بهرهگیری از منابع غنی نفت و گاز (به ویژه مناطق گازی پارس جنوبی)، در توسعه فعالیتهای مرتبط و صنایع انرژیبر و سازماندهی جدید استقرار جمعیت و فعالیتها در حاشیه جنوبی کشور بر مبنای آن.
ز – توسعه مناطق مرزی با هدف تقویت همگراییهای ملی و پیوند مناطق مرزی با اقتصاد ملی و فراملی.
ح – بهرهگیری از قابلیتهای محیطی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مناطق روستایی کشور، از طریق توسعه منابع انسانی، تنوعبخشی به فعالیتهای اقتصادی، ساماندهی نظام ارائه خدمات سطحبندی شده و اصلاح نظام برنامهریزی توسعه روستائی، با تأکید بر افزایش هماهنگی و محلی نمودن فرآیند آن.
