ماده ۵۱۳- هرگاه شخصی را که شبانه و به‌طور مشکوک از محل اقامتش فراخوانده و بیرون برده‌اند، مفقود شود، دعوت‌کننده، ضامن دیه اوست؛ مگر اینکه ثابت کند که دعوت‌شده زنده است یا اگر فوت کرده، به مرگ عادی یا علل قهری بوده که ارتباطی به او نداشته است، یا اگر کشته شده، دیگری او را به قتل رسانده است. این حکم در مورد کسی که با حیله یا تهدید یا هر طریق دیگری، کسی را برباید و آن شخص مفقود گردد نیز جاری است.

تبصره ـ هرگاه پس از دریافت دیه، مشخص شود که شخص مفقود زنده است یا قاتل شناسایی گردد، دیه مسترد می‌شود و چنانچه اثبات شود که دعوت‌کننده شخص مفقود را عمداً کشته است، قصاص ثابت می‌شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *