رأی شورای عالی مالیاتی

عدم رعایت ماده 132 در مورد پروانه بهره‌برداری مکمل

تاریخ سند: 1381/06/23
شماره سند: 201/5044
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: اصفهان
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3/749-1380/8/30
شماره حوزه مالیاتی: 201521
شماره سرممیزی مالیاتی: 20152
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان (شهرستان اصفهان)
تاریخ ابلاغ رأی: 1380/9/12
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8305/4/30-1380/10/12

خلاصه واخواهی

تبصره 1 – شمول معافیت ماده 132 بر اساس پروانه بهره‌برداری

• پروانه بهره‌برداری شماره 1309976/0414675 مورخ 1377/12/15 جهت تولید هگزان و پارافین مایع
• پروانه بهره‌برداری شماره 1309986/044237 مورخ 1377/4/24 جهت تولید حلال هپتان و حلال‌های ایزوپارافینیک
• درآمد حاصل از تولیدات فوق مشمول معافیت ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد

تبصره 2 – ایرادات وارد بر رأی هیئت حل اختلاف تجدیدنظر

• هیئت تجدیدنظر بر اساس گزارش خلاف واقع کارشناسان و با این استدلال که:
  • پروانه‌ها مکمل هستند
  • شرکت از معافیت ماده 138 استفاده کرده
• شرکت را از معافیت ماده 132 محروم نموده است، در حالی که:

بند الف – ماهیت پروانه مکمل

• پروانه مکمل همان پروانه واقعی است

بند ب – وضعیت استفاده از ذخایر طرح و توسعه

• ذخیره‌های طرح و توسعه سال‌های 1374 و 1375 توسط حوزه مالیاتی برگشت شده
• شرکت از این ذخایر استفاده ننموده است
• فقط از ذخیره سال 1376 مربوط به تولید تینر روغنی استفاده شده
• بنابراین مانعی برای استفاده از معافیت ماده 132 وجود ندارد

تبصره 3 – هزینه یک در هزار فروش

• شرکت یک در هزار فروش را در اجرای بند ب تبصره 67 قانون برنامه دوم توسعه به حساب خزانه واریز نموده
• این مبلغ به عنوان هزینه قابل قبول پذیرفته نشده است

نتیجه واخواهی

• بنا به مراتب فوق، شرکت به رأی شماره 3/749 مورخ 1380/8/30 اعتراض داشته و درخواست نقض رأی را دارد

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

تبصره 4 – بررسی استدلال‌های هیئت حل اختلاف تجدیدنظر

بند اول – عدم تشریح آثار پروانه مکمل

• استدلال هیئت مبنی بر اینکه پروانه‌های بهره‌برداری مکمل پروانه اصلی هستند
• آثار آن در عدم استحقاق استفاده از معافیت ماده 132 تشریح نگردیده است

بند دوم – استناد نادرست به ماده 138

• استناد هیئت به استفاده شرکت از معافیت بند الف ماده 138 اصلاحی 1371/2/7
• نشان از وارسی همه‌جانبه موضوع ندارد

بند سوم – عدم پذیرش هزینه یک در هزار فروش

• عدم کسر 001/0 درآمد موضوع بند ب تبصره 67 قانون برنامه دوم توسعه
• صرفاً به دلیل تعلق نداشتن به سال مورد رسیدگی
• با مفاد بند 27 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند 1366 مطابقت ندارد

نتیجه‌گیری نهایی رأی

• به رأی مورد واخواهی ایراد وارد است
• شعبه ضمن نقض رأی:
  • پرونده را به هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می‌نماید
  • تا با رعایت مقررات قانونی:
    • رسیدگی لازم و کافی انجام شود
    • در هر مورد مستدل، نفیاً یا اثباتاً اظهار نظر گردد
    • رأی مقتضی صادر شود

اعضای شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

• حسن عباسی پناه
• علی‌اصغر زندی فائز
• غلامحسین مختاری