ماده ۸۰ – هیچیک از اصحاب دعوا و وکلای دادگستری نمیتوانند مسافرتهای موقتی خود را تغییر محل اقامت حساب کرده و ابلاغ اوراق دعوای مربوط به خود را در محل نامبرده درخواست کنند. اعلام مربوط به تغییر محل اقامت وقتی پذیرفته میشود که محل اقامت برابر ماده (۱۰۰۴) قانون مدنی به طور واقعی تغییر یافته باشد. چنانچه بر دادگاه معلوم شود که اعلام تغییر محل اقامت برخلاف واقع بوده است، اوراق به همان محل اولیه ابلاغ خواهد شد.
مسافرت موقتی (مثلاً برای تفریح یا مأموریت کوتاه) به عنوان تغییر محل اقامت رسمی پذیرفته نیست. تغییر محل اقامت واقعی باید مطابق با ماده ۱۰۰۴ قانون مدنی باشد، یعنی محل اصلی زندگی و مرکز مهم امور فرد به صورت دائمی جابجا شده باشد.
این اعلام پذیرفته نمیشود و اوراق همچنان به اقامتگاه واقعی یا محل انتخابی سابق ابلاغ خواهد شد.
اگر بر دادگاه معلوم شود که اعلام تغییر محل اقامت برخلاف واقع (صرفاً برای فرار از ابلاغ) بوده است، دادگاه این اعلام را نادیده گرفته و اوراق را به همان محل اولیه ابلاغ میکند و این ابلاغ صحیح و قانونی تلقی میشود.
بله. در صورت تردید دادگاه در خصوص واقعی بودن تغییر محل اقامت (به ویژه اگر ابلاغ در محل جدید ناموفق باشد)، دادگاه میتواند دستور تحقیق صادر کند.
چگونه میتوان از وقوع ابلاغ قانونی به محل سابق (علیرغم تغییر مکان) جلوگیری کرد؟
- تغییر اقامتگاه به صورت واقعی:
اطمینان حاصل کنید که تغییر محل سکونت شما، صرفاً یک مسافرت موقتی نیست، بلکه مرکز امور و زندگی شما به صورت دائمی به محل جدید منتقل شده است (ماده ۱۰۰۴ ق.م.)
- ثبت و اعلام رسمی:
تغییر محل اقامت را به صورت کتبی، فوری و رسمی به دفتر دادگاه اعلام کنید و در صورت لزوم، مدارک مثبته (مانند اجارهنامه یا سند مالکیت جدید) را ضمیمه نمایید.
- توجه به اخطار دادگاه:
اگر دادگاه در مورد واقعی بودن تغییر نشانی تردید کرد، به اخطاریههای احتمالی دادگاه در این خصوص توجه کرده و با ارائه دلایل، واقعی بودن اقامتگاه جدید را اثبات نمایید.
