مبحث چهارم – دعوای متقابل
ماده ۱۴۱ – خوانده می‌تواند در مقابل ادعای خواهان، اقامه دعوا نماید. چنین دعوایی در صورتی که با دعوی اصلی ناشی از یک منشاء بوده یا ارتباط کامل داشته باشد، دعوای متقابل نامیده شده و توأماً رسیدگی می‌شود و چنانچه دعوای متقابل نباشد، در دادگاه صالح به طور جداگانه رسیدگی خواهد شد.
بین دو دعوا وقتی ارتباط کامل موجود است که اتخاذ تصمیم در هریک مؤثر در دیگری باشد.
ماده ۱۴۱ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)
ماده ۱۴۱ قانون آیین دادرسی مدنی، ضوابط اقامه «دعوای متقابل» را تعیین می‌کند. این دعوا باید با دعوای اصلی «وحدت منشاء» داشته یا «ارتباط کامل» (تأثیر تصمیمات در یکدیگر) داشته باشد تا به صورت توأم رسیدگی شود. عدم احراز این شرایط منجر به رسیدگی جداگانه در دادگاه صالح می‌گردد.
