ماده ۱۶۰ – دعوای مزاحمت عبارت است از:
دعوایی که به موجب آن متصرف مال غیرمنقول درخواست جلوگیری از مزاحمت کسی را می‌نماید که نسبت به متصرفات او مزاحم است، بدون این که مال را از تصرف متصرف خارج کرده باشد.
ماده ۱۶۰ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)
ماده ۱۶۰ ق.آ.د.م تعریف‌کننده دعوای «رفع مزاحمت» است که در آن بدون سلب تصرف (خروج ملک از ید متصرف)، شخص ثالث با ایجاد موانع فیزیکی یا غیرفیزیکی، بهره‌برداری کامل متصرف از ملک غیرمنقول را مختل می‌کند. این دعوا از دعاوی تصرف بوده و رسیدگی به آن خارج از نوبت و مبتنی بر احراز «سبق تصرف» است.
