ماده ۲۴۶ – در موارد مذکور در مادتین (۲۴۴) و (۲۴۵)، چنانچه مبنای رأی دادگاه گواهی گواه باشد و آن گواه طبق مقررات ماده (۲۳۱) از حضور در دادگاه معذور باشد، استناد کننده به گواهی فقط می‌تواند به گواهی شاهد بر گواه اصلی استناد نماید.
ماده ۲۴۶ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)
ماده ۲۴۶ قانون آیین دادرسی مدنی، ناظر به محدودیت استناد به شهادت غیرمستقیم در مواردی است که گواه اصلی به‌دلیل عذر مقرر در ماده ۲۳۱ قادر به حضور نیست.
