ماده ۲۷۶ – هرگاه خوانده در جلسه دادرسی در قبال ادعای خواهان به علت عارضه‌ای از قبیل لکنت زبان یا لال بودن سکوت نماید، قاضی دادگاه رأساً یا به وسیله مترجم یا متخصص امر، مراد وی را کشف یا عارضه را برطرف می‌نماید و چنانچه سکوت خوانده و استنکاف وی از باب تعمد و ایذاء باشد، دادگاه ضمن تذکر عواقب شرعی و قانونی کتمان حقیقت، سه بار به خوانده اخطار می‌نماید که در نتیجه استنکاف، ناکل شناخته می‌شود، در این‌صورت با سوگند خواهان دعوا ثابت و حکم بر محکومیت خوانده صادر خواهد شد
ماده ۲۷۶ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)
تحلیل ماده ۲۷۶ آیین دادرسی مدنی؛ نحوه برخورد دادگاه با سکوت خوانده به علت عارضه یا تعمد، اقدامات قاضی برای کشف مراد، و آثار شرعی و قانونی استنکاف و سکوت عمدی خوانده که موجب ثبوت دعوا با سوگند خواهان می‌شود.
