ماده ۲۸۵ – در صورتی که سوگند از سوی منکر باشد، سوگند بر عدم وجود یا عدم وقوع ادعای مدعی یاد خواهد شد و چنانچه سوگند از سوی مدعی باشد، سوگند بر وجود یا وقوع ادعا علیه منکر به عمل خواهد آمد. به هر حال باید مقصود درخواست‌کننده سوگند معلوم و صریح باشد که کدامیک از این امور است.
ماده ۲۸۵ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)
ماده ۲۸۵ قانون آیین دادرسی مدنی، نحوه صحیح “قسم خوردن” را مشخص می‌کند. نکته کلیدی این است که باید بدانیم چه کسی قسم می‌خورد: اگر “منکر” (کسی که ادعایی علیه او مطرح شده) قسم می‌خورد، باید بر “عدم وجود” ادعا سوگند یاد کند (مثلاً: “من فلان مبلغ را از شما طلبکار نیستم”). اما اگر “مدعی” (کسی که ادعایی را مطرح کرده) قسم بخورد، باید بر “وجود” ادعایش سوگند یاد کند (مثلاً: “من فلان مبلغ را از او طلبکارم”). مهم این است که خواسته فرد از قسم خوردن کاملاً واضح و روشن باشد.
