ماده ۳۰۲ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)

ماده ۳۰۲ قانون آیین دادرسی مدنی، «ابلاغ» را شرط قطعی و گریزناپذیر برای «اجرا» می‌داند. هیچ حکم یا قراری بدون ابلاغ به طرفین یا وکلای آن‌ها اعتبار اجرایی ندارد. همچنین در موارد غیابی و مجهول‌المکان بودن محکوم‌علیه، قانون‌گذار با پیش‌بینی نشر آگهی در روزنامه، تعادلی میان سرعت در اجرا و حق اطلاع غایب برقرار کرده است.

ماده ۳۰۲ – هیچ حکم یا قراری را نمی‌توان اجراء نمود مگر این که به صورت حضوری و یا به صورت دادنامه یا رونوشت گواهی شده آن به طرفین یا وکیل آنان ابلاغ شده باشد.
نحوه ابلاغ دادنامه و رونوشت آن برابر مقررات مربوط به ابلاغ دادخواست و سایر اوراق رسمی خواهد بود.

تبصره – چنانچه رأی دادگاه غیابی بوده و محکوم‌علیه مجهول‌المکان باشد، مفاد رأی بوسیله آگهی در یکی از روزنامه‌های کثیرالانتشار مرکز یا محل با هزینه خواهان برای یک‌بار به محکوم‌علیه ابلاغ خواهد شد. تاریخ انتشار آگهی، تاریخ ابلاغ رأی محسوب می‌شود

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *