هدف در استاندارد شماره 17
1 . هدف این استاندارد، تجویز نحوه حسابداری داراییهای نامشهود است. موضوعات اصلی در حسابداری داراییهای نامشهود عبارت از معیارها و زمان شناخت دارایی، تعیین مبلغ دفتری (شامل هزینه استهلاک) و موارد افشاست.
دامنه کاربرد در استاندارد شماره 17
2 . الزامات این استاندارد باید در مورد حسابداری تمام داراییهای نامشهود بکار گرفته شود مگر اینکه به موجب استانداردی دیگر، نحوه حسابداری متفاوتی، الزامی شده باشد.
3 . این استاندارد ازجمله در موارد زیر کاربرد ندارد:
الف . سرقفلی ناشی از ترکیب تجاری (به استاندارد حسابداری 38 ترکیبهای تجاری مراجعه شود).
ب . حق امتیاز معادن و مخارج اکتشاف، توسعه و استخراج معادن، نفت، گاز طبیعی و منابع مشابهی که احیاشونده نیست.
ج . اجارهها (به استاندارد حسابداری 21 حسابداری اجارهها مراجعه شود).
د. داراییهای نامشهودی که در روال عادی عملیات واحد تجاری به قصد فروش نگهداری میشود (به استانداردهای حسابداری 8 حسابداری موجودی مواد و کالا مراجعه شود).
ﻫ. مخارج قبل از بهرهبرداری (به استاندارد حسابداری 24 گزارشگری مالی واحدهای تجاری در مرحله قبل از بهرهبرداری مراجعه شود).
و. داراییهای نامشهودی که طبق استاندارد حسابداری 31 داراییهای غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده، به طور مستقل یا در قالب یک مجموعه واحد، به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقهبندی شده است.
ز. داراییهای حاصل از قرارداد با مشتریان که طبق استاندارد حسابداری 43 درآمد عملیاتی حاصل از قرارداد با مشتریان، شناسایی میشود.
4 . این استاندارد همچنین برای مخارج تبلیغات، آموزش، تحقیق و توسعه بکار میرود. فعالیتهای تحقیق و توسعه در راستای توسعه دانش است. بنابراین، اگرچه این فعالیتها ممکن است منجر به ایجاد یک دارایی با ماهیت عینی گردد (برای مثال نمونهسازی یک محصول)، اما عنصر عینی دارایی نسبت به وجه نامشهود، یعنی دانش مستتر در آن، در درجه دوم اهمیت قرار دارد.
تعاریف در استاندارد شماره 17
5 . اصطلاحات ذیل در این استاندارد با معانی مشخص زیر بکار رفته است :
ارزش اقتصادی خالص ارزش فعلی جریانهای نقدی آتی ناشی از کاربرد مستمر دارایی از جمله جریانهای نقدی ناشی از واگذاری نهایی آن.
ارزش باقیمانده مبلغ برآوردی که واحد تجاری در حال حاضر میتواند از واگذاری دارایی پس از کسر مخارج برآوردی واگذاری بدست آورد با این فرض که دارایی در وضعیت متصور در پایان عمر مفید باشد.
ارزش منصفانه قیمتی است که برای فروش یک دارایی یا انتقال یک بدهی در معاملهای متعارف بین فعالان بازار، در تاریخ اندازهگیری قابل دریافت یا قابل پرداخت خواهد بود.
استهلاک تخصیص سیستماتیک مبلغ استهلاک پذیر یک دارایی طی عمر مفید آن.
بهای تمام شده مبلغ وجه نقد یا معادل نقد پرداختی یا ارزش منصفانه سایر مابهازاهایی که جهت تحصیل یک دارایی در زمان تحصیل یا ایجاد آن، واگذار شده است، یا حسب مورد، مبلغی که در زمان شناخت اولیه براساس الزامات خاص سایر استانداردهای حسابداری، به آن دارایی تخصیص یافته است (مانند مخارج تأمین مالی).
تحقیق پژوهشی نو و برنامهریزی شده است که با هدف کسب دانش علمی یا فنی جدید انجام میشود.
توسعه بکارگیری دستاوردهای تحقیقاتی یا سایر دانشها در قالب یک برنامه یا طرح برای تولید مواد، تجهیزات، محصولات، فرایندها، سیستمها یا خدمات جدید، یا بهسازی اساسی مواردی که قبلاً تولید یا ارائه گردیده و یا استقرار یافته است، پیش از آغاز تولید یا کاربرد تجاری.
خالص ارزش فروش مبلغ وجه نقد یا معادل نقد که از طریق فروش دارایی در شرایط عادی و پس از کسر کلیه هزینههای مرتبط با فروش حاصل میشود.
دارایی حقوق نسبت به منافعاقتصادی آتی یا سایر راههای دستیابی مشروع به آن منافع که درنتیجه معاملات یا سایر رویدادهای گذشته به کنترل واحدتجاری درآمده است.
