اصل یکصد و هفتاد و یکم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

این اصل برای تضمین عدالت قضایی، جبران زیان‌های مادی و معنوی اشخاص ناشی از تقصیر یا اشتباه قاضی و اعاده حیثیت از افراد بی‌گناه وضع شده است.

اگر خسارت ناشی از «تقصیر» قاضی باشد، خود قاضی ضامن جبران است؛ اما اگر ناشی از «اشتباه» وی باشد، پرداخت خسارت بر عهده دولت خواهد بود.

بر اساس این اصل، کلیه خسارت‌های مادی (مالی و اقتصادی) و خسارت‌های معنوی (آبرو، اعتبار و لطمه روحی) قابل مطالبه و جبران است.

در صورت اثبات اشتباه قضایی یا برائت، علاوه بر پرداخت خسارت، تمام آثار محکومیت پاک شده و از متهم به صورت رسمی اعاده حیثیت می‌شود.

ابتدا باید تقصیر یا اشتباه قاضی در «دادگاه عالی انتظامی قضات» به اثبات برسد و سپس دادخواست مطالبه خسارت در دادگاه عمومی حقوقی مطرح گردد.