ماده ۳۴۱ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)

ماده ۳۴۱ قانون آیین دادرسی مدنی نکات ضروری که باید در دادخواست تجدیدنظر قید شود شامل مشخصات طرفین، حکم مورد اعتراض، دادگاه صادرکننده، تاریخ ابلاغ و دلایل اعتراض را تعیین میکند.

ماده ۳۴۱ قانون آیین دادرسی مدنی نکات ضروری که باید در دادخواست تجدیدنظر قید شود شامل مشخصات طرفین، حکم مورد اعتراض، دادگاه صادرکننده، تاریخ ابلاغ و دلایل اعتراض را تعیین میکند.

ماده ۳۴۰ قانون آیین دادرسی مدنی بیان میکند متقاضی تجدیدنظر که درخواست خود را خارج از مهلت اعلامشده ارائه کند، باید دلیل و عذر موجه خود را به دادگاه صادرکننده رأی اعلام کند و دادگاه ابتدا به این عذر رسیدگی میکند.

ماده ۳۳۹ قانون آیین دادرسی مدنی تشریفات تقدیم دادخواست تجدیدنظر را شرح میدهد، شامل مهلت قانونی، محلهای مجاز برای تسلیم (دفتر دادگاه بدوی، شعبه اول تجدیدنظر، بازداشتگاه)، الزام به ثبت فوری و صدور رسید، و نحوه برخورد با دادخواست خارج از مهلت یا ناقص.

ماده ۳۳۸ قانون آیین دادرسی مدنی تأکید میکند که پایان سمت نمایندگی مانند ولایت یا قیمومت قبل از پایان مهلت تجدیدنظرخواهی، باعث شروع مجدد مهلت از تاریخ ابلاغ به نماینده جدید یا شخص رفع حجر شده میشود.

ماده ۳۳۷ قانون آیین دادرسی مدنی بیان میکند که اگر یکی از دارایان حق تجدیدنظر قبل از پایان مهلت تجدیدنظر، ورشکسته، محجور یا فوت شود، مهلت تجدیدنظرخواهی از تاریخ ابلاغ حکم یا قرار به مدیر تصفیه، قیم، یا وارث/نماینده قانونی آغاز میشود.

ماده ۳۳۶ آیین دادرسی مدنی مهلت درخواست تجدیدنظر را برای مقیمان ایران ۲۰ روز و برای مقیمان خارج کشور ۲ ماه پس از ابلاغ یا پایان واخواهی تعیین میکند.

ماده ۳۳۵ قانون آیین دادرسی مدنی حق درخواست تجدیدنظر را به طرفین دعوا، وکلا یا نمایندگان قانونی آنها و مقامات مندرج در تبصره ماده ۳۲۶ محدود میکند.

ماده ۳۳۴ آیین دادرسی مدنی مرجع تجدیدنظر آرای دادگاههای عمومی و انقلاب هر حوزه را دادگاه تجدیدنظر مرکز همان استان تعیین میکند.

ماده ۳۳۳ قانون آیین دادرسی مدنی بیان میکند که توافق کتبی برای سقوط حق تجدیدنظرخواهی مانع رسیدگی به آن است مگر در موضوع صلاحیت دادگاه یا قاضی.

ماده ۳۳۲ آیین دادرسی مدنی قرارهای ابطال/رد دادخواست، رد/عدم استماع دعوا، سقوط دعوا، و عدم اهلیت طرفین را در صورت قابل تجدیدنظر بودن حکم اصلی، قابل تجدیدنظر دانسته است.

ماده ۳۳۱ آیین دادرسی مدنی معیارهای احکام قابل تجدیدنظر شامل دعاوی مالی بالای سه میلیون ریال، احکام دعاوی غیرمالی و متفرعات را توضیح داده و احکام مستند به اقرار یا رأی کارشناسان را محدود کرده است.

ماده ۳۳۰ آیین دادرسی مدنی تأکید میکند که آرای دادگاههای عمومی و انقلاب در امور حقوقی قطعی هستند مگر در موارد قابل تجدیدنظر طبق قانون.