ماده ۱۷۳ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۷۳– انکار بعد از اقرار موجب سقوط مجازات نیست، به جز در اقرار به جرمی که مجازات آن رجم یا حد قتل است، که در این صورت در هر مرحله، ولو در حین اجراء، مجازات مزبور ساقط و به جای آن در زنا و لواط صد ضربه شلاق و در غیر آنها حبس تعزیری […]

ماده ۱۷۲ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۷۲– در کلیه جرائم، یک بار اقرار کافی است، مگر در جرائم زیر که نصاب آن به شرح زیر است: الف- چهار بار در زنا، لواط، تفخیذ و مساحقهب- دو بار در شرب خمر، قوادی، قذف و سرقت موجب حد تبصره ۱– برای اثبات جنبه غیر کیفری کلیه جرائم، یکبار اقرار کافی است.تبصره ۲– […]

ماده ۱۷۱ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۷۱– هرگاه متهم اقرار به ارتکاب جرم کند، اقرار وی معتبر است و نوبت به ادله دیگر نمی‌رسد، مگر اینکه با بررسی قاضی رسیدگی‌کننده قرائن و امارات برخلاف مفاد اقرار باشد که در این صورت دادگاه، تحقیق و بررسی لازم را انجام می‌دهد و قرائن و امارات مخالف اقرار را در رأی ذکر می‌کند

ماده ۱۷۰ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۷۰- اقرار شخص سفیه که حکم حجر او صادر شده است و شخص ورشکسته، نسبت به امور کیفری نافذ است، اما نسبت به ضمان مالی ناشی از جرم معتبر نیست.

ماده ۱۶۹ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۶۹– اقراری که تحت اکراه، اجبار، شکنجه و یا اذیت و آزار روحی یا جسمی أخذ شود، فاقد ارزش و اعتبار است و دادگاه مکلف است از متهم تحقیق مجدد نماید.

ماده ۱۶۸ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۶۸- اقرار در صورتی نافذ است که اقرارکننده در حین اقرار، عاقل، بالغ، قاصد و مختار باشد.

ماده ۱۶۷ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۶۷– اقرار باید منجّز باشد و اقرار معلق و مشروط معتبر نیست.

ماده ۱۶۶ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۶۶– اقرار باید با لفظ یا نوشتن باشد و در صورت تعذر، با فعل، از قبیل اشاره نیز واقع می‌شود و در هر صورت باید روشن و بدون ابهام باشد.

ماده ۱۶۵ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۶۵– اظهارات وکیل علیه موکل و ولی و قیم علیه مولی‌علیه اقرار محسوب نمی‌شود. تبصره– اقرار به ارتکاب جرم قابل توکیل نیست.

ماده ۱۶۴ قانون مجازات اسلامی

فصل دوم ـ اقرار ماده ۱۶۴– اقرار عبارت از اخبار شخص به ارتکاب جرم از جانب خود است.