ماده ۳۵۱– ولی دم، همان ورثه مقتول است به جز زوج یا زوجه او که حق قصاص ندارد.

ماده ۳۵۰– در صورت تعدد اولیای دم، حق قصاص برای هر یک از آنان به طور جداگانه ثابت است.

ماده ۳۴۹– ولی دم نمی‌تواند پیش از فوت مجنیٌ علیه، مرتکب را قصاص کند و در صورتی که اقدام به قتل مرتکب نماید، چنانچه جنایت در نهایت سبب فوت مجنیٌ علیه نشود، مستحق قصاص است، در غیر این صورت به…

ماده ۳۴۸– حق قصاص، به شرح مندرج در این قانون، به ارث می‌رسد.

ماده ۳۴۷– صاحب حق قصاص در هر مرحله از تعقیب، رسیدگی یا اجرای حکم می‌تواند به طور مجانی یا با مصالحه، در برابر حق یا مال گذشت کند.

ماده ۳۴۶– اگر پس از صدور حکم، بطلان همه یا برخی از سوگندها ثابت شود، مانند آنکه برخی از اداءکنندگان سوگند از سوگندشان عدول کنند یا دروغ بودن سوگند یا عدم علم سوگند برای دادگاه صادرکننده حکم ثابت شود، موضوع…

ماده ۳۴۵- پس از اقامه قسامه توسط متهم, شاکی نمی‌تواند با بینه یا قسامه, دعوی را علیه متهم تجدید کند.

ماده ۳۴۴- اگر پس از اقامه قسامه و پیش از صدور حکم، دلیل معتبری بر خلاف قسامه یافت شود یا فقدان شرایط قسامه اثبات گردد، قسامه باطل می‌شود و چنانچه بعد از صدور حکم باشد، موضوع از موارد اعاده دادرسی…

ماده ۳۴۳– قاضی می‌تواند پیش از اجرای قسامه، مجازات قانونی و مکافات اخروی سوگند دروغ و عدم جواز توریه در آن را برای اداءکنندگان سوگند بیان کند.

ماده ۳۴۲– لازم است اداءکنندگان سوگند از کسانی باشند که احتمال اطلاع آنان بر وقوع جنایت موجه باشد.

ماده ۳۴۱– اگر احتمال وجود داشته باشد که اداءکننده سوگند بدون علم و بر اساس ظن و گمان یا با تبانی سوگند می‌خورد، مقام قضایی موظف به بررسی موضوع است. اگر پس از بررسی، موارد یاد شده احراز نشود، سوگند…

ماده ۳۴۰– لازم نیست اداءکننده سوگند، شاهد ارتکاب جنایت بوده باشد و علم وی به آنچه بر آن سوگند یاد می‌کند، کافی است. همچنین لازم نیست قاضی، منشأ علم اداءکننده سوگند را بداند و ادعای علم از سوی اداءکننده سوگند،…