رأی شورای عالی مالیاتی درباره عدم برخورداری از معافیت بند «ک» تبصره ۱۹ قانون برنامه دوم توسعه

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/01/30
شماره سند: 201/497
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی (شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی

عدم برخورداری از معافیت بند «ک» تبصره 19 قانون برنامه دوم توسعه
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی

مشخصات پرونده مالیاتی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1/278 – 81/5/16
سال عملکرد: 76
شماره حوزه مالیاتی: 324
شماره سرممیزی مالیاتی: 32

سازمان امور اقتصادی و دارائی استان: خوزستان
اداره امور مالیاتی شهرستان: اهواز

اطلاعات ابلاغ و ثبت شکایت

تاریخ ابلاغ رأی: 81/6/13
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5844-201 – 81/7/14

خلاصه واخواهی مودی

نسبت به رأی صادره از هیأت تجدید نظر با عنایت به موارد ذیل اعتراض و درخواست رسیدگی دارد:

بند 1 – استناد به تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم

به استناد تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم،
زیان سازمان به تأیید سازمان حسابرسی و بازرس قانونی شرکت رسیده و
صورت حساب‌های سال مذکور توسط مجمع عمومی شرکت نیز تأیید و تصویب گردیده
لذا سال عملکرد 1376 سازمان فاقد درآمد مشمول مالیات می‌باشد.

بند 2 – استناد به بند «ک» تبصره 19 قانون برنامه دوم توسعه

طبق نامه وزیر محترم وقت امور اقتصادی و دارایی از ابتدای سال 1374 و طی برنامه دوم
با عنایت به مفاد بند «ک» تبصره 19،
سود ویژه شرکت مشمول مالیات نخواهد بود.

بند 3 – انجام طرح‌ها در چارچوب موافقتنامه‌های مصوب

به استناد بند «ک» تبصره 19 قانون برنامه دوم و با عنایت به اینکه
کلیه طرح‌های تولیدی و انتقال شرکت دارای موافقتنامه با سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور
و در چارچوب بودجه مصوب که به تأیید وزیر محترم امور اقتصادی و دارائی رسیده انجام گردیده
ضمن اینکه صورت‌های مالی سال 1376 به تصویب اعضای مجمع عمومی رسیده است.

بند 4 – مصوبه مجلس شورای اسلامی و رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی

مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی مورخ 1377/8/6
عدم شمول مالیات وجوه سرمایه‌گذاری از محل سود ویژه شرکت‌های وزارت نیرو را طی برنامه دوم توسعه اقتصادی به تصویب رسانده است.
لذا مطابق رأی شماره 741-4/30 مورخ 1376/7/10 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی
سود شرکت مشمول مالیات نخواهد بود.

رأی شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با مطالعه و بررسی محتویات پرونده و مفاد شکوائیه رسیده به شرح ذیل مبادرت به انشاء رأی می‌نماید:

بخش اول – بررسی تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم

محتویات پرونده سال عملکرد 1376 شرکت حاکیست:

اولاً – هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی در خصوص ادعای مودی نسبت به اجرای مفاد
تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه‌های بعدی
رسیدگی‌های معموله را انجام داده و
به دلیل عدم تطابق آن با بند 2 دستورالعمل شماره 2/122/279-5/30 مورخ 1379/4/16 معاون درآمدهای مالیاتی
که به تأیید هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز رسیده است،
آن را نپذیرفته است.

بخش دوم – بررسی معافیت بند «ک» تبصره 19 قانون برنامه دوم توسعه

ثانیاً – در رابطه با ادعای استفاده از معافیت بند «ک» تبصره 19 قانون برنامه دوم توسعه
به لحاظ اینکه علیرغم زیان ابرازی مودی،
حوزه مالیاتی پس از رسیدگی به دفاتر، درآمد مشمول مالیات برای شرکت محاسبه و تعیین نموده است
و این درآمد قابل صرف برای هزینه‌های سرمایه‌ای نیست،
لذا مشمول مقررات فوق‌الذکر نمی‌باشد.

بخش سوم – تأیید رأی هیأت تجدید نظر

هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز پس از رسیدگی به موارد اعتراض مندرج در لایحه تسلیمی مودی،
رأی صادره از هیأت بدوی را کافی به مقصود دانسته
و با صدور رأی مورد واخواهی آن را تأیید نموده است.

نتیجه‌گیری نهایی شورای عالی مالیاتی

بنا به مراتب، از آنجایی که از جهت مندرجات شکوائیه رسیده به رأی مورد واخواهی ایرادی وارد نیست،
شعبه رد شکایت شاکی را اعلام می‌دارد.

امضا کنندگان رأی

غلامحسین مختاری
محمدعلی سعیدزاده
محمدعلی تراب‌زاده

رأی شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی درباره فسخ و اقاله معاملات و مالیات حق واگذاری محل

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/01/31
شماره سند: 201/619
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی (شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی

فسخ و اقاله معاملات – منبع مالیات: حق واگذاری محل

مشخصات پرونده مالیاتی

اداره کل مربوط: مشهد
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 739 تا 744 – 81/6/31
مربوط به مالیات: حق واگذاری محل
سال عملکرد: 77
شماره حوزه مالیاتی: 1131
شماره سر ممیزی مالیاتی: 113

سازمان امور اقتصادی و دارائی استان
اداره امور مالیاتی شهرستان: مشهد
اداره کل

اطلاعات ابلاغ و ثبت شکایت

تاریخ ابلاغ رأی: 1381/7/22
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6616-201 – 1381/8/5

خلاصه واخواهی مودی

اعتراض خود را از آراء شماره 744، 743، 742، 741، 740، 739 همگی مورخه 1381/6/31 هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در اجرای مقررات ماده 251 قانون مالیاتها به شرح ذیل به استحضار می‌رساند.

مرحوم (پدرمان) در تاریخ 77/10/22 طی قولنامه عادی یک باب ساختمان پلاک ثبتی 5956/6 شامل 9 دستگاه آپارتمان مسکونی و سرقفلی از فروشگاه را به مادرمان پس از انجام تعهدات قید شده در قولنامه و آماده شدن شرایط لازم جهت واگذاری در دفتر اسناد رسمی واگذار نماید.

به علت بروز مشکلات در اخذ گواهی شهرداری موفق به تنظیم سند واگذاری نشده و زمان حیات پدرمان ملک مذکور در تصرف و محل فعالیت نامبرده بوده و هیچگونه تصرفی از طرف خریدار فوق‌الذکر انجام نگرفته که مطالبه مالیات شغلی چه قبل از فوت و چه بعد از فوت موید این مطلب است.

از طرف حوزه مالیاتی به استناد قولنامه، مطالبه مالیات حق واگذاری پلاک مورد بحث از ماخذ 5,250,000,000 ریال گردیده در صورتیکه در قولنامه ارزش کل ملک 3,650,000,000 ریال می‌باشد.

بنا به مراتب فوق اعتراض داشته، تقاضای نقض رای و تجدید رسیدگی را دارد.

رأی شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

بررسی مستندات معامله و رأی هیات حل اختلاف

نظر به اینکه مطالبه مالیات حق واگذاری محل بر اساس مبایعه‌نامه مورخ 77/10/23 به پیوست نامه شماره 1660/5 -12/10/80 دفتر شعبه پنجم دادگاه عمومی شهرستان مشهد صورت گرفته و

هیات حل اختلاف مالیاتی در مرحله تجدید نظر با در نظر گرفتن اعتراضات مودی و توجه به مفاد دادنامه (گزارش اصلاحی) شماره 629/133 مورخه 1381/4/22 شعبه 3 دادگاه عمومی شهرستان مشهد مبنی بر تایید انجام معامله قبلی و صدور حکم بر فسخ آن

و با عنایت به اینکه فسخ و اقاله معاملات، نمی‌تواند تاثیری در حکم مالیاتی معامله انجام شده قبلی داشته باشد

ضمن تایید رای بدوی اصدار رای نموده است.

بررسی ادعاهای جدید شاکی

از طرفی مواردی از شکوائیه در مرحله رسیدگی هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر عنوان نگردیده تا مورد رسیدگی قرار گیرد.

نتیجه نهایی رأی

بنابراین چون از حیث شکوائیه رسیده ایرادی به رای مورد واخواهی وارد نیست
رد شکایت شاکی اعلام می‌گردد.

امضا کنندگان رأی

محمدعلی تراب‌زاده
محمدعلی سعید‌زاده
غلامحسین مختاری

رأی شورای عالی مالیاتی

اجرای مفاد مواد 242 و 243 قانون مالیات‌های مستقیم

استرداد مالیات اضافه پرداختی حقوق و معافیت شرایط محیط کار

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/01/30
شماره سند: 201/600
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

مشخصات پرونده مالیاتی

موضوع پرونده: اجرای مفاد مواد 242 و 243 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: حقوق
اداره کل مربوط: سقز

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 19295-81/4/27
مربوط به: مالیات حقوق
سال عملکرد: 1379

شماره حوزه مالیاتی: 0511
شماره سرممیزی مالیاتی: 051
اداره امور مالیاتی: شهرستان سقز

تاریخ ابلاغ رأی: 81/5/1
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4095-201-81/5/23

شرح موضوع و دلایل اعتراض

بند 1 – ادغام مزایای شرایط محیط کار در مزد مبنا

در سال 1375 با اجراء طرح طبقه‌بندی مشاغل کارگران اداره کل ………..،
مزایای گردوغبار ناشی از شرایط محیط کار در مزد مبنا ادغام گردید.

بند 2 – معافیت مالیاتی فوق‌العاده شرایط محیط کار

بر اساس بند 6 ماده 91 قانون مالیات‌های مستقیم:
فوق‌العاده درآمد ناشی از شرایط محیط کار معاف از پرداخت مالیات می‌باشد.

بند 3 – نظر وزارت کار درباره طرح طبقه‌بندی مشاغل

برابر نظریه مورخ 1375/8/16 اداره کل بهره‌وری و مزد وزارت کار و امور اجتماعی،
اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل مانع شمول معافیت مالیاتی نمی‌گردد.

بند 4 – اعمال صحیح معافیت در سال اجرای طرح

در سال 1375 برابر درصدهای مشخص شده از حقوق مبنا،
به عنوان فوق‌العاده شرایط محیط کار نسبت به اعمال معافیت مالیاتی اقدام گردیده است.

بند 5 – عدم افزایش معافیت در سنوات بعدی و اضافه پرداخت مالیات

در سنوات بعدی تا تاریخ 1380/6/31،
با وجود افزایش دستمزد سالیانه، به دلیل اشتباه،
معافیت مالیاتی ناشی از شرایط محیط کار افزایش داده نشده
و در نتیجه بیش از میزان واقعی مالیات برداشت و به حساب وزارت دارایی واریز شده است.

بند 6 – درخواست رسیدگی و استرداد اضافه پرداختی مالیات

پس از کشف اشتباه در محاسبه مالیات بر درآمد و احراز اضافه پرداختی،
با استناد به:

• مواد 242 و 243 قانون مالیات‌های مستقیم
• رأی شماره 1094/4/30 مورخ 1368/2/10 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی

از هیئت حل اختلاف مالیاتی درخواست رسیدگی به عمل آمده است.

بند 7 – رد اعتراض توسط هیئت حل اختلاف مالیاتی

هیئت مذکور بدون توجه به مقررات و دلایل و اسناد موجود،
اعتراض اداره کل را رد نموده است.

بند 8 – استناد به بخشنامه معاونت درآمدهای مالیاتی

با عنایت به مراتب فوق و با توجه به صراحت بند «ب» بخشنامه شماره 4946/2140-4/30 مورخ 1380/2/28 معاون درآمدهای مالیاتی
درخواست رسیدگی مجدد مطرح گردیده است.

رأی شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده، به شرح آتی اعلام رأی می‌نماید:

بند 1 – کفایت نداشتن استناد هیئت حل اختلاف

استناد هیئت حل اختلاف مالیاتی به:

• نامه شماره 30315 مورخ 1380/5/28
• نامه شماره 88688 مورخ 1364/9/7

جهت رد ادعای نماینده مودیان (کارفرما) در مورد استرداد مالیات اضافه پرداختی،
کافی به مقصود نمی‌باشد.

بند 2 – لزوم رسیدگی به مقررات استخدامی و مزدی

هیئت مزبور می‌بایست با توجه به نامه وارده شماره 50979 مورخ 1380/10/25 اداره کل ………….
و به طریق مقتضی از جمله صدور قرار رسیدگی،
مقررات استخدامی و تعیین حقوق و مزایای شرکت …………. را بررسی می‌کرد.

بند 3 – الزام به اعمال آرای و بخشنامه‌های مالیاتی

هیئت حل اختلاف مالیاتی مکلف بوده است با در نظر گرفتن:

• رأی شماره 1094-4/30 مورخ 1368/2/10 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی
• بخشنامه شماره 4946/2140-4/30 مورخ 1370/2/28 معاون وقت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارائی

نسبت به موضوع اظهارنظر قانونی می‌نمود.

نتیجه رأی نهایی

نظر به اینکه رأی مورد واخواهی بیانگر رسیدگی و اظهارنظر قانونی لازم نمی‌باشد،
لذا رأی مذکور نقض و پرونده به:

هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه‌های بعدی
احاله می‌گردد.

امضاکنندگان رأی

محمد علی سعید زاده
محمد علی تراب زاده
غلامحسین مختاری

رأی شورای عالی مالیاتی

اجرای تبصره 8 ماده 53 قانون مالیات‌های مستقیم

اجاره املاک و عدم تلقی اجاری ملک در مهلت تخلیه فروشنده

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/01/30
شماره سند: 201/582
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

اطلاعات پرونده مالیاتی

موضوع پرونده: اجرای تبصره 8 ماده 53 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: اجاره املاک
اداره کل مربوط: استان تهران

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1051/2-1/37-1381/4/15
مربوط به: مالیات بر املاک
سال عملکرد: 1374 و 1375

شماره حوزه مالیاتی: 0633
تاریخ ابلاغ رأی: 1381/4/25
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3830-4/30-1381/5/14

خلاصه شکایت و دلایل واخواهی مودی

بند 1 – خرید ملک و مهلت تخلیه فروشنده

در تاریخ 1373/12/24 ملک مورد نظر خریداری شده و
طبق بنچاق به فروشنده مدت شش ماه جهت تخلیه ملک مهلت داده شده است.

برابر تبصره 8 ماده 53 قانون مالیات‌های مستقیم، این مدت اجاری تلقی نمی‌شود
که مورد توجه هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر قرار نگرفته است.

بند 2 – سکونت مالک پس از تخلیه

مودی در متن رأی بدوی اعلام نموده است:

از زمان تخلیه فروشنده قبلی، خودم به همراه خانواده‌ام در ملک سکونت داشته‌ایم.

لیکن کارشناس مجری قرار این موضوع را خلاف واقع تعبیر و تفسیر نموده است.

بند 3 – تفسیر نادرست مکاتبات اداری

کارشناس مجری قرار نامه مورخ 1380/7/24 صادره از
حوزه مالیاتی 114-48 استان تهران را نیز تعبیر و تفسیر نموده است.

بند 4 – سکونت در زمان مرمت ساختمان

مودی اعلام نموده است:

در زمان مرمت ساختمان و با توجه به دو طبقه بودن بنا، در طبقه دیگر ساختمان سکونت داشته‌ام.

بند 5 – بی‌توجهی هیئت تجدید نظر به دفاعیات

هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر:

• هیچگونه توجهی به لوایح نماینده مودی
• و اظهارات و توضیحات شفاهی ایشان

ننموده و صرفاً بر اساس گزارش کارشناس که به دلایل فوق فاقد وجاهت قانونی است، مبادرت به صدور رأی نموده است.

رأی شورای عالی مالیاتی

بررسی شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه و بررسی محتویات پرونده، به شرح زیر رأی صادر می‌نماید:

ایرادات وارد بر رأی مورد واخواهی

بند 1 – تجاوز از حدود رسیدگی در مرحله تجدید نظر

هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی طبق رأی شماره 3005 مورخ 1379/9/21
از ماخذ اجاره ماهیانه 3,600,000 ریال رأی صادر نموده است.

در حالی که هیئت تجدید نظر برابر رأی مورد واخواهی
از ماخذ اجاره ماهیانه 4,000,000 ریال رأی صادر کرده است.

نظر به اینکه رأی بدوی به استناد بند 1 ماده 247 قانون مالیات‌های مستقیم مورد اعتراض قرار گرفته بوده،
هیئت تجدید نظر وفق تبصره 3 ماده 247 صرفاً مجاز به رسیدگی در حدود اعتراض مودی بوده است.

بند 2 – عدم تلقی اجاری ملک در مهلت تخلیه فروشنده

مطابق مفاد تبصره 8 ماده 53 قانون مالیات‌های مستقیم:

سکونت فروشنده در ملکی که برای تخلیه آن در بنچاق مهلت تعیین شده،
اجاری تلقی نمی‌شود.

فروشنده ملک تا تاریخ 1374/6/25 مهلت تخلیه داشته
و این امر بارها از سوی مودی اعلام شده است.

بند 3 – بی‌اعتنایی به پاسخ رسمی حوزه مالیاتی

حوزه مالیاتی 1114-48 اداره کل امور اقتصادی و دارائی استان تهران
طی نامه شماره 6591 مورخ 1380/7/24 اعلام نموده است:

مودی از سال 1374 لغایت زمان تحریر نامه (1380) در آپارتمان ملکی همسر خود در ولنجک سکونت داشته است.

این پاسخ رسمی بدون توجیه قانونی از سوی هیئت تجدید نظر مورد پذیرش قرار نگرفته است.

نتیجه رأی و تصمیم نهایی

بنا به مراتب فوق، رأی مورد واخواهی به دلیل:

• نقض مقررات قانونی
• و عدم کفایت رسیدگی

نقض گردیده و پرونده جهت رسیدگی مجدد
به هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم
احاله می‌گردد.

امضاکنندگان رأی

محمدعلی سعید زاده
محمد علی تراب زاده
غلامحسین مختاری

رأی شورای عالی مالیاتی

هزینه‌های قابل قبول موضوع ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/02/30
شماره سند: 201/1525
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

اطلاعات پرونده مالیاتی

موضوع پرونده: هزینه‌های قابل قبول موضوع ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: استان زنجان

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 173/2-1380/10/8
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 1377

شماره حوزه مالیاتی: 225
شماره سر ممیزی مالیاتی: 22

مرجع رسیدگی:
سازمان امور اقتصادی و دارائی
اداره امور مالیاتی شهرستان زنجان

تاریخ ابلاغ رأی: 1381/6/27
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5970-201-81/7/16

خلاصه واخواهی مودی

شرح ثبت حسابداری و مبالغ سنواتی

در سال 1377 طبق شماره 1371 که متکی به اعلامیه بانک در ارتباط با اصلاح جرائم بانکی می‌باشد:

• مبلغ 1,828,822,899 ریال در ستون بستانکار
• مبلغ 2,756,249,544 ریال و 56,379,228 ریال در ستون بدهکار

حساب سود و زیان سنواتی ثبت گردید که نتیجه آن مانده بدهکار می‌باشد.

بند 1 – اقدام حوزه مالیاتی در احتساب درآمد مشمول مالیات

حوزه مالیاتی بدون عنایت به مفاد اعلامیه بانکی:

• طرف بستانکار سند مذکور را به درآمد مشمول مالیات سال 1377 اضافه نموده
• و طرف بدهکار آن را نادیده گرفته است

بند 2 – نقص رسیدگی در مرحله بدوی

کارشناس مربوطه به موضوع توجه نکرده
و هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی نسبت به اعتراض شرکت در این خصوص اظهارنظری ننموده است.

بند 3 – استدلال هیأت تجدید نظر و ایرادات آن

هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل واهی اعلام نموده است:

بستانکاری حساب مذکور موجب کاهش سود دوره‌های قبل شده، لذا درآمد مکتوم تلقی می‌شود و چون برای طرف بدهکار حساب مذکور ذخیره‌ای منظور نگردیده، اصول و موازین متداول حسابداری و مقررات قانون مالیات‌های مستقیم رعایت نشده است.

این در حالی است که بدون اشاره به اصول، موازین و مقررات مورد نظر، اعتراض شرکت را وارد ندانسته است.

بند 4 – استناد مودی به مقررات قانونی

مودی نسبت به رأی شماره 173/2 مورخ 1380/10/8 هیأت تجدید نظر:

• به دلیل عدم توجیه قانونی
• و به‌خصوص اینکه تعدیلات مذکور مربوط به دوران معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم شرکت می‌باشد

اعتراض داشته و با استناد به بند 7 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم، درخواست نقض رأی صادره را مطرح نموده است.

رأی شورای عالی مالیاتی

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکایت شاکی و بررسی اوراق پرونده، به شرح زیر انشاء رأی می‌نماید:

استناد قانونی رأی – بند 27 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم

به موجب بند 27 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند 1366 و اصلاحات بعدی آن:

هزینه‌های قابل قبول مربوط به سال‌های قبلی که پرداخت یا تخصیص آن در سال مالیاتی مورد رسیدگی تحقق می‌یابد، در زمره هزینه‌های قابل قبول مالیاتی می‌باشد.

ایراد وارد بر رأی مورد واخواهی

لازم بوده است در هنگام احتساب بستانکار حساب سود و زیان سنواتی به درآمد:

• بدهکار حساب مزبور
• از حیث قابلیت احتساب به هزینه
• با رعایت بند 27 ماده 148

ملحوظ نظر و مورد بررسی قرار گیرد.

نتیجه رأی و تصمیم نهایی

علیهذا، به رأی مورد واخواهی به لحاظ عدم عنایت به مقررات قانونی یادشده ایراد وارد است و این شعبه:

• رأی صادره را نقض
• و پرونده را جهت رسیدگی مجدد
• به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری

احاله می‌نماید.

امضاکنندگان رأی

حسن عباسی‌پناه
علی‌اصغر زندی فائز
غلامحسین مختاری

رأی شورای عالی مالیاتی

برگشت هزینه بدون اقامه دلیل – اشخاص حقوقی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/02/31
شماره سند: 201/1650
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

اطلاعات پرونده مالیاتی

موضوع پرونده: برگشت هزینه بدون اقامه دلیل
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: استان اصفهان

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 12/412-81/4/19
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78

شماره حوزه مالیاتی: 208422
شماره سر ممیزی مالیاتی: 20842

مرجع رسیدگی:
سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان
اداره امور مالیاتی شهرستان مبارکه

تاریخ ابلاغ رأی: 81/7/15
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6418-201-81/7/29

خلاصه واخواهی مودی

مودی به شرح شکوائیه تسلیمی، ضمن اعتراض به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر و با تأکید بر لوایح تسلیمی در مراحل قبلی، موارد زیر را اعلام نموده است:

بند الف – نقص رسیدگی و برگشت هزینه بدون دلیل قانونی

محور اصلی اعتراضات شرکت در مراحل مختلف، نقص رسیدگی و برگشت هزینه‌ها بدون قید دلیل و مستند قانونی بوده است.
هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به کلیه موارد اعتراض مندرج در لایحه شماره 256/100 مورخ 81/4/17 که با اقامه دلایل قانونی در رد یا نقص نظرات کارشناسان تنظیم شده، اعتنایی ننموده و نقص رسیدگی مشهود و محرز می‌باشد.

بند ب – رد ادعاها بدون اقامه دلایل قانونی

کارشناسان مجری قرار برای رد ادعاهای شرکت، به شرح بندهای 1 تا 8 لایحه مذکور، بدون اقامه دلایل قانونی مشخص نظر شرکت را مردود اعلام نموده‌اند.

جمع‌بندی اعتراض مودی

نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر عین مندرجات گزارش کارشناسان مجری قرار را مبنای صدور رأی قرار داده و نقص رسیدگی و عدم اقامه دلیل قانونی مشخص مشهود است،
مودی درخواست صدور رأی مبنی بر رسیدگی مجدد، مدلل و احقاق حقوق قانونی شرکت را در موارد مطروحه دارد.

رأی شورای عالی مالیاتی

رأی شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی ضمن ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی پرونده مالیاتی مربوطه، به شرح زیر انشاء رأی می‌نماید:

استدلال حقوقی و مالیاتی رأی

نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر:

• ایرادات وارده از سوی مودی به شرح لایحه تسلیمی مورخ 81/4/17 (برگ‌های 184 و 185 پرونده)
• و همچنین اعتراضات مطروحه طی لایحه مورخ 80/10/29 (برگ‌های 165 و 168 پرونده)
• در خصوص عدم کفایت رسیدگی‌های انجام شده در مراحل قبلی
• و رد اعتراضات بدون اقامه دلایل قانونی توسط کارشناسان مجری قرار

را مورد توجه قرار نداده و بدون اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعاهای مودی،
صرفاً بر اساس گزارش مجریان قرار (برگ‌های 175 تا 177 پرونده)،
مبادرت به تعدیل مجدد درآمد مشمول مالیات بدون ذکر جهات و دلائل قانونی نموده است.

نتیجه رأی و آثار قانونی

لذا با توجه به شکوائیه واصله و به دلیل:

• نقص رسیدگی
• نقض مقررات ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم

به رأی مورد واخواهی ایراد وارد بوده و این شعبه:

• رأی صادره را نقض
• و پرونده مالیاتی مربوطه را جهت رسیدگی مجدد
• و اظهارنظر صریح قانونی نفیاً یا اثباتاً
• نسبت به کلیه موارد اعتراض مودی
• و صدور رأی مقتضی بر اساس واقعیت امر

به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌نماید.

امضاکنندگان رأی

روح‌الله باباسنگانی
عباس رضائیان
علی عزیزی

رأی شورای عالی مالیاتی

اجرای ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم

تاریخ سند: 1382/02/31
شماره سند: 201/1660
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

مشخصات پرونده مالیاتی

موضوع: اجرای ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: گیلان

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 957-81/6/18
مالیات مربوط: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 78
شماره حوزه مالیاتی: 51923
شماره سر ممیزی مالیاتی: 51920

سازمان امور اقتصادی و دارائی استان: گیلان
اداره امور مالیاتی شهرستان: رودبار

تاریخ ابلاغ رأی: 81/7/27
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7069-201-81/8/21

خلاصه واخواهی مودی

اعتراض به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر

احتراما با عنایت به مفاد ماده 251 قانون مالیات‌های مستقیم، شکایت شرکت نسبت به رأی هیأت تجدید نظر به شرح زیر اعلام می‌گردد:

بند 1 – عدم رعایت ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم

عدم توجه دقیق به توضیحات مستدل شرکت و مراعات نشدن مفاد ماده 248 و استناد به گزارش کارشناسان مجری قرار در خصوص برگشت ذخیره موضوع ماده 138 به دلیل عدم تولید محصول جدید.

بند 2 – ماهیت طرح توسعه و تکمیل واحد صنعتی

شرکت حدود سی سال پیش احداث شده و با توجه به لزوم تغییرات تکمیلی، موظف به انجام پروژه‌های توسعه و تکمیل بر اساس اصول فنی قابل قبول روز گردیده است.
مجوز طرح به نام شرکت صادر شده و ذخیره ماده 138 نیز بر اساس مصوبه مجمع عمومی منظور گردیده است.

بند 3 – عدم شرط تولید محصول جدید در ماده 138

در هیچ قسمت ماده 138 شرط تولید محصول خاص یا جدید ذکر نشده و آنچه شرکت در حال تکمیل آن است، منطبق با مصادیق قانونی «توسعه و تکمیل» می‌باشد.

بند 4 – مشروعیت هزینه‌ها و مجوزها

کلیه هزینه‌های انجام‌شده و مجوزهای اخذشده در چارچوب تکمیل و توسعه بوده و در غیر این صورت، نیازی به اخذ مجوز از وزارت صنایع وجود نداشت.

بند 5 – فلسفه معافیت ماده 138

معافیت ماده 138 امکان توسعه و تکمیل واحدهای قدیمی را فراهم می‌نماید و در غیر این صورت، این واحدها به دلیل عدم تطابق با استانداردهای جدید ناچار به تعطیلی خواهند بود.

بند 6 – ایراد شکلی در ترکیب هیأت تجدید نظر

در جلسه هیأت تجدید نظر فقط نماینده دارایی حضور داشته و رأی صادره فاقد امضاء و اظهارنظر نماینده مجمع امور صنفی می‌باشد.

درخواست: نقض رأی صادره و ارجاع پرونده به هیأت هم‌عرض.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

نقض رأی به دلیل عدم کفایت رسیدگی و نقض مقررات قانونی

شعبه دوم شورای عالی مالیاتی پس از بررسی شکوائیه و محتویات پرونده مالیاتی اعلام می‌دارد:

تبصره 1 – شرط قانونی استفاده از معافیت ماده 138

شرط استفاده از معافیت موضوع ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم، توسعه یا تکمیل واحدهای صنعتی موجود با کسب اجازه قبلی از وزارتخانه ذیربط می‌باشد.

تبصره 2 – رد استدلال تولید محصول جدید

استدلال کارشناس مجری قرار هیأت بدوی مبنی بر عدم پذیرش معافیت به دلیل عدم تولید محصول جدید، فاقد وجاهت قانونی است.

تبصره 3 – تخلف هیأت تجدید نظر از ماده 248

هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون رسیدگی به لایحه اعتراضیه شرکت و بدون اظهارنظر مستدل و موجه و صرفاً با استناد به گزارش مورد اعتراض، مغایر ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم رأی صادر نموده است.

تبصره 4 – نتیجه نهایی

رأی مورد واخواهی به دلیل نقض قانون و عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

اعضای شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

صدیقه کاتوزیان
علی‌اکبر نوربخش
رضا سعیدی امجد

سند شورای عالی مالیاتی

تاریخ سند: 1382/03/11
شماره سند: 201/1911
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

موضوع مالیاتی

اجرای ماده 133 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: زنجان

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 100/5-80/12/18
مالیات مربوط: بر درآمد اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 78
شماره حوزه مالیاتی: 211
شماره سر ممیزی مالیاتی: 21
اداره امور مالیاتی شهرستان: زنجان
تاریخ ابلاغ رأی: 1381/2/14
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 1413-4/30-81/2/29

خلاصه واخواهی

بند 1 – موضوع اعتراض

• شرکت‌های تابعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از پرداخت مالیات معاف می‌باشند.
• هیأت‌های حل اختلاف بدوی و تجدید نظر استان به مدارک و مستندات شرکت توجه نکرده و اقدام به انشاء رأی نموده‌اند.
• درخواست شده است با عنایت به اینکه 100% سهام شرکت تحت پوشش بنیاد تعاون سپاه پاسداران می‌باشد، مطابق قوانین و مقررات نیروهای مسلح معافیت 100% سهام شرکت اعمال شود.

رأی شورای عالی مالیاتی

تبصره 1 – مالکیت سهام

• به موجب صورتجلسه مجمع عمومی فوق‌العاده مورخ 78/5/12، 100% سهام شرکت به شرکت… که از شرکت‌های وابسته به بنیاد تعاون سپاه می‌باشد تعلق دارد.
• شرکت… به تصور اینکه چون بنیاد تعاون سپاه مشمول مقررات ماده 133 قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد، خود را محق این معافیت مالیاتی می‌دانست.

تبصره 2 – حکم قانونی

• مطابق رأی شماره 12702-4/30 مورخ 72/11/5 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی، فقط بنیاد تعاون سپاه، شعب و مؤسسات تابعه آن می‌توانند از معافیت مذکور ماده 133 استفاده نمایند.
• شرکت… دارای شخصیت حقوقی جداگانه و مستقل بوده و مشمول حکم قانونی مذکور نمی‌باشد.

تبصره 3 – نتیجه رسیدگی

• از حیث شکوائیه واصله و روند رسیدگی، ایرادی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده و رد شکایت مؤدی اعلام می‌گردد.
• بخشنامه شماره 4936/337-211 مورخ 82/2/6 سازمان امور مالیاتی کشور نیز مؤید این تصمیم و مطابق رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی صادر شده است.

اعضای شعبه

• عباس رضائیان
• روح‌الله بابا سنگانی
• علی عزیزی