مشخصات سند و اطلاعات پرونده مالیاتی

تاریخ سند: 1382/06/11
شماره سند: 201/4871
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی (شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی – تعیین مالیات بر املاک سکونتی

موضوع: تعیین مالیات برای محل سکونت خود و فرزند
منبع مالیات: اجاره املاک
اداره کل مربوط: استان تهران

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3518/2-1/253-27/11/1381
مربوط به مالیات: مالیات مستغلات
سال عملکرد: 74، 75 و 76
شماره حوزه مالیاتی: 0313-38
تاریخ ابلاغ رأی: 1382/2/21
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2054-201-1382/3/17

خلاصه واخواهی – اعتراض به مالیات بر املاک

بند 1 – شرح وضعیت مالکیت و ساخت‌وساز

مودی اعلام کرده است:

• قبل از انقلاب، در قطعه زمین شخصی و با مشارکت فردی اقدام به ساخت 6 واحد آپارتمان نموده است.
• شهرداری از صدور پایان کار امتناع کرده است.
• در سال 1361، یک واحد از سه واحد سهم خود را قولنامه‌ای به شخص دیگری واگذار کرده است.
• واحد دوم محل سکونت خود مودی و واحد سوم محل سکونت فرزند مودی بوده است.
• مودی تاکنون مشمول مالیات بر درآمد مستغلات نبوده است.
• مالیات تعیین شده بدون توجه به مراتب فوق و بدون رعایت مقررات و واقعیت امر صادر شده است.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

بخش الف – عملکردهای سال‌های 1374 و 1375

• پس از صدور رأی بدوی شماره 1759/3/39 مورخ 1379/6/19، و مطابق رأی شماره 1670/2-1/253 مورخ 1381/6/6 هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر:
  • از مودی رفع تعرض به عمل آمده است.
• طرح تکراری پرونده در هیأت حل اختلاف مالیاتی و صدور رأی شماره 3518/2-1/253 مورخ 1381/11/27 مجوز قانونی نداشته است.
• بنابراین، شکایت مودی نسبت به این رأی قابل رسیدگی در شورای عالی مالیاتی نمی‌باشد.
• اخذ مالیات بابت عملکردهای 1374 و 1375 منتفی است.

بخش ب – عملکرد سال 1376

• رأی مورد واخواهی فاقد هرگونه اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به اعتراض مطروحه بوده است.
• حاکی از رسیدگی لازم و کافی به اعتراض مودی نمی‌باشد.
• به رأی مورد بحث از حیث عدم کفایت رسیدگی ایراد وارد است.
• شعبه ضمن نقض آن، پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می‌نماید.
• رسیدگی مجدد باید با رعایت مقررات و واقعیت امر انجام شود.

امضا کنندگان رأی شورای عالی مالیاتی

حسن عباسی پناه
علی اصغر زندی فائز
غلامحسین مختاری

مشخصات سند و اطلاعات پرونده مالیاتی

تاریخ سند: 1382/06/11
شماره سند: 201/4862
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی (شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی – اجرای ماده 59 قانون مالیات‌های مستقیم

موضوع: اجرای ماده 59 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: حق واگذاری محل
اداره کل مربوط: آذربایجان غربی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 12/2371-81/11/10
مربوط به مالیات: مالیات بر درآمد حق واگذاری محل
سال عملکرد: 80
شماره حوزه مالیاتی: 111 ارومیه
شماره سر ممیزی مالیاتی: 11 ارومیه
سازمان امور اقتصادی و دارایی استان: آذربایجان غربی
تاریخ ابلاغ رأی: 1381/11/19
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10226-201-81/12/12

خلاصه واخواهی – اعتراض به نحوه محاسبه مالیات حق واگذاری محل

بند 1 – شرح معامله و تاریخ تصرف

مودی اعلام کرده است:

• سرقفلی یک باب مغازه همراه با ملک در اسفند 1380 به مبلغ 600,000,000 ریال قولنامه شد.
• پرداخت بیعانه: مبلغ 200,000,000 ریال بر اساس یک برگ چک پرداخت گردید.
• پرداخت هنگام تحویل مغازه: مبلغ 100,000,000 ریال در تاریخ 1381/1/30 تعیین شد.
• پرداخت باقی‌مانده مبلغ: بالغ بر 300,000,000 ریال پس از امضاء سند در دفتر اسناد رسمی انجام شد.
• تاریخ تصرف مغازه: 1381/2/9، همزمان با تنظیم وکالتنامه رسمی و تحویل مغازه.

بند 2 – ایراد به محاسبه مالیات توسط ممیز

مودی ادعا کرده است که:

• رأی شماره 2089/4/30 مورخ 74/3/24 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی حاکی است که مالیات متعلقه باید برابر ماده 59 قانون مالیات‌های مستقیم اصلاحی مورخ 1380/11/27 محاسبه شود.
• ممیز مالیاتی بدون توجه به اصلاحیه ماده 59 مالیات متعلقه را محاسبه کرده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر، علی‌رغم قبول تلویحی تصرف مغازه در سال 1381، نظریه هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی را قبول نداشته و آن را به اشتباه تفسیر کرده‌اند.
• این تفسیر جهت قانونی قلمداد نمودن عمل ممیز مالیاتی بوده است.

بند 3 – بخشنامه سازمان امور مالیاتی

بخشنامه شماره 29388/3034-211 مورخ 1381/5/22 سازمان امور مالیاتی کشور:

• در انتقال حق واگذاری محل با عین ملک، چون انتقال حق واگذاری تابع انتقال ملک است، نرخ 2٪ ماخذ دریافتی انتقال‌دهنده ملاک عمل خواهد بود.
• مگر اینکه اسناد و مدارک متقن و غیر قابل انکار حاکی از این باشد که انتقال حق واگذاری محل به طور جداگانه و قبل از شروع سال 1381 انجام شده است.
• در این صورت، مالیات حق واگذاری محل باید طبق مقررات حاکم در سال 1380 محاسبه شود.

مودی مدعی: واگذاری در سال 1381 واقع شده است.
اعتراض مودی: رأی مورد واخواهی فاقد عنایت و رسیدگی کافی به موضوع مطروحه مطابق بخشنامه فوق‌الذکر است.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی – تحلیل و نتیجه

شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه و بررسی اوراق پرونده، اعلام می‌دارد:

• رأی مورد واخواهی به دلیل نقص رسیدگی ایراد دارد.
• پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌شود.
• هدف از رسیدگی مجدد، تعیین مالیات حق واگذاری محل مطابق ماده 59 قانون مالیات‌های مستقیم و بخشنامه‌های مرتبط است.

امضا کنندگان رأی شورای عالی مالیاتی

علی اصغر زندی فائز
حسن عباسی پناه
غلامحسین مختاری

مشخصات سند و اطلاعات پرونده مالیاتی

تاریخ سند: 1382/06/12
شماره سند: 201/4896
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی (شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی – مالیات تبصره 1 ماده 110 قانون مالیاتها

موضوع: مالیات تبصره 1 ماده 110 قانون مالیاتها
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مودیان بزرگ

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 443-81/12/7
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 78
شماره حوزه مالیاتی: 0212
شماره سر ممیزی مالیاتی: 021
اداره کل: مودیان بزرگ مالیاتی

تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/20
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 233-201-82/1/20

خلاصه واخواهی – اعتراض به برگشت هزینه‌ها

بند 1 – هزینه‌های مأموریت خارج از کشور

شرکت مودی اعتراض خود را به رأی تجدید نظر به شرح زیر اعلام می‌دارد:

1. برگشت مبلغ 101,848,882 ریال که کل هزینه‌های مسافرت مدیران و کارشناسان به خارج از کشور بوده است. این هزینه‌ها جهت رسیدگی به نمایندگی‌ها و بستن قراردادهای اجاره هواپیما و بر اساس آیین‌نامه مدون و با صدور احکام مأموریت انجام شده است.

بند 2 – هزینه اجاره یکجا ثبت شده

2. مبلغ 11,584,000,000 ریال که بر اساس اسناد حسابداری و ثبت‌های انجام شده تحت عنوان “هزینه اجاره” یک‌جا ثبت شده، توسط هیأت تجدید نظر به عنوان “هزینه مالیاتی” تلقی شده است.

دفاتر شرکت در اجرای تبصره 1 ماده 110 توسط سازمان حسابرسی رسیدگی شده و درآمد مشمول مالیات را بدون مبلغ فوق تعیین نموده‌اند. اضافه کردن مبلغ فوق بر اساس تصریح تبصره مزبور بر خلاف قانون مالیات‌های مستقیم است.

توجه: در عملکرد سال 79 نیز موضوع هزینه فوق مورد قبول قرار گرفته است.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی – تحلیل و نتیجه

شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده، به شرح زیر اعلام رأی می‌نماید:

بند 1 – مأموریت‌ها و اسناد ارائه‌شده

شرکت مودی در لایحه دفاعیه تسلیمی به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعلام کرده است که مأموریت‌های انجام شده بر اساس آیین‌نامه‌های مدون و احکام مأموریت اداری بوده است.

بند 2 – ایراد هیأت تجدید نظر

هیأت مذکور، که بدون حضور شرکت مودی تشکیل شده بود، صرفاً با ذکر اینکه شرکت اسناد و مدارکی ارائه ننموده، مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم رأی صادر کرده است.

بند 3 – اجاره و مالیات تکلیفی شرکت خارجی

شرکت اعلام کرده است که اجاره و مالیات تکلیفی شرکت خارجی اجاره‌دهنده هواپیما به یک‌جا ثبت شده و کسر و پرداخت مالیات شرکت مذکور مطابق با بندهای 3 و 4 تصویب‌نامه شماره 44327/ت20790 مورخ 79/10/4 هیأت وزیران بوده است.

این امر توسط حسابرس سازمان حسابرسی نیز تأیید شده است.

بند 4 – عدم رعایت تبصره 1 ماده 110

با عنایت به تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم، اضافه نمودن هزینه‌های فوق خلاف مقررات قانونی است.

هیأت تجدید نظر با این استدلال که الحاقیه قرارداد پس از پرداخت اجاره در سال مورد رسیدگی تنظیم گردیده است، اعتراض شرکت را وارد ندانسته، در حالی که طبق جزء 5-6 قرارداد اولیه (برگ 66 پرونده) نیز شرکت مودی متعهد به پرداخت مالیات شرکت پالرما بوده است.

نتیجه نهایی رأی – نقض رأی و ارجاع مجدد

با توجه به مراتب فوق، شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رأی مورد واخواهی را به سبب عدم کفایت رسیدگی نقض می‌نماید و پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم ارجاع می‌شود.

هیأت رسیدگی‌کننده جدید موظف است:

• استناد به اسناد و مدارک شرکت مودی
• رعایت مفاد بندهای 3 و 4 تصویب‌نامه شماره 44327/ت20790
• رسیدگی دقیق و قانونی به موضوع هزینه‌های مأموریت و اجاره

امضا کنندگان رأی شورای عالی مالیاتی

صدیقه کاتوزیان
علی اکبر نوربخش
رضا سعیدی امجد

مشخصات سند و اطلاعات پرونده مالیاتی

تاریخ سند: 1382/06/12
شماره سند: 201/4910
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی (شعبه سوم شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی – اجرای بند «ک» ماده 19 قانون برنامه دوم توسعه

موضوع: اجرای بند «ک» ماده 19 قانون برنامه دوم توسعه
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: آذربایجان شرقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3996-81/7/10
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 1378

شماره حوزه مالیاتی: 1339
سازمان امور اقتصادی و دارائی استان: آذربایجان شرقی

تاریخ ابلاغ رأی: 81/8/25
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7839-201-81/9/12

خلاصه واخواهی – اعتراض به اعمال معافیت بند «ک» ماده 19

بند 1 – استناد هیأت تجدید نظر به سرمایه‌گذاری انجام‌شده

هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با مستند قرار دادن نامه شماره 8994 مورخ 31/4/81 سازمان حسابرسی مبنی بر سرمایه‌گذاری شرکت در طرح‌های تولید و انتقال نیرو در سال 78 به مبلغ 551,217 میلیون ریال و با توجه به اینکه درآمد مشمول مالیات با احتساب هزینه‌های برگشتی مبلغ 3,449 میلیون ریال بوده و کمتر از میزان سرمایه‌گذاری است، مبادرت به نقض رأی هیأت بدوی و برگ تشخیص مالیات نموده است.

بند 2 – استناد به آراء شورای عالی مالیاتی و بند «ک» ماده 19

لیکن با ملحوظ داشتن آراء هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی به شماره‌های 14805-4/30 مورخ 71/12/26 و 7411-4/30 مورخ 76/7/10 و حکم بند «ک» تبصره 19 قانون برنامه دوم توسعه که اجازه داده است تمام سود ویژه مربوط به عملکرد در بودجه سنواتی شرکت‌های برق منطقه‌ای با تصویب مجمع عمومی جهت انجام هزینه‌های سرمایه‌ای طرح‌های مذکور اختصاص یافته و از پرداخت مالیات بر درآمد معاف گردد.

بند 3 – وجود زیان ویژه و عدم امکان شمول معافیت

در صورتیکه شرکت طبق اظهارنامه تسلیمی و اظهارنامه اصلاحی دارای زیان ویژه بوده است، در حالیکه سرمایه‌گذاری از محل سود ویژه امکان‌پذیر می‌باشد؛ لذا برگشت هزینه‌های غیر قابل قبول و کسر زیان شرکت که منجر به تعیین درآمد مشمول مالیات به مبلغ 344,900 میلیون ریال گردیده، علی‌القاعده مشمول معافیت نبوده و تقاضای طرح پرونده در هیأت همعرض را دارد.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی – تحلیل حقوقی و قانونی

شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده، به شرح زیر اعلام رأی می‌نماید:

بند 1 – وضعیت اظهارنامه و زیان ابرازی

حسب محتویات پرونده، شرکت مودی اظهارنامه مالیاتی سال عملکرد 1378 را با نشان دادن مبلغ 153,361,581 ریال زیان تسلیم حوزه مالیاتی نموده است.

بند 2 – واگذاری رسیدگی به سازمان حسابرسی

در اجرای بخشنامه شماره 53840/1864/5/30 مورخ 79/11/2، رسیدگی و تعیین درآمد مشمول مالیات به سازمان حسابرسی واگذار شده است.

بند 3 – تعیین درآمد مشمول مالیات توسط سازمان حسابرسی

حسابرسان سازمان مذکور از طریق رسیدگی به دفاتر و عدم قبول بخشی از هزینه‌های شرکت، مبلغ 3,449,000,000 ریال درآمد مشمول مالیات تعیین نموده‌اند.

بند 4 – آرای هیأت‌های حل اختلاف

به علت اعتراض شرکت:

• پرونده در هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مطرح و منجر به تأیید درآمد مشمول مالیات گردیده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با استناد به بند «ک» ماده 19 قانون برنامه دوم توسعه و با عنایت به اینکه میزان سرمایه‌گذاری شرکت در طرح‌های تولید برق بیشتر از درآمد مشمول مالیات تشخیص‌شده بوده، رأی به رفع تعرض از شرکت و ابطال برگ تشخیص مالیات داده است.

بند 5 – تفسیر صحیح بند «ک» ماده 19 قانون برنامه دوم توسعه

در حالیکه مفاد بند «ک» ماده 19 قانون مذکور ناظر به مواردی است که شرکت دارای سود ویژه بوده و در صورتیکه از محل سود ویژه ابرازی اقدام به سرمایه‌گذاری نماید، سود مذکور معاف از مالیات خواهد بود.

در حالیکه در خصوص شرکت مودی، در سال مورد رسیدگی زیان ابراز شده است.

بند 6 – لغو معافیت‌های شرکت‌های دولتی در بودجه 1378

ضمناً به موجب بند «ش» تبصره 2 قانون بودجه سال 1378، کلیه معافیت‌های شرکت‌های دولتی لغو گردیده است.

نتیجه نهایی رأی – نقض رأی تجدید نظر و ارجاع مجدد پرونده

با توجه به موارد فوق، هیأت تجدید نظر بدون توجه به مقررات قانونی اقدام به صدور رأی نموده است؛ لذا:

رأی مورد واخواهی به لحاظ مغایرت با مقررات قانون برنامه دوم توسعه و قانون بودجه سال 1378 نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می‌گردد.

امضا کنندگان رأی شورای عالی مالیاتی

محمدعلی بیگ‌پور
علی عزیزی
اسماعیل ملکان

مشخصات سند و اطلاعات پرونده مالیاتی

تاریخ سند: 1382/06/26
شماره سند: 201/5212
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی (شعبه سوم شورای عالی مالیاتی)

موضوع پرونده – تبصره ماده 193 و معافیت ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم

موضوع: تبصره ماده 193 در خصوص معافیت موضوع 132 قانون مالیاتها
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: بندر انزلی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: مکرر 575/هـ مورخ 81/10/11
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 78 و متمم

شماره حوزه مالیاتی: 051533
شماره سر ممیزی مالیاتی: 05153

اداره امور مالیاتی شهرستان: بندر انزلی
تاریخ ابلاغ رأی: 81/11/15
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9582-201-81/11/16

خلاصه واخواهی – ادعای شمول معافیت ماده 132

اظهارنامه تسلیمی مؤدی برای عملکرد سال 78 عدم فعالیت و تولید را نشان می‌دهد،
لیکن با توجه به اسناد موجود، خرید مواد اولیه تشخیص و بر همین اساس مالیات مورد مطالبه قرار گرفته است.

با توجه به قرار رسیدگی انجام شده، معلوم و مشخص گردیده که مقداری از مواد اولیه به مقصد تهران و ابهر ارسال شده و وارد کارگاه تولیدی نگردیده است و نهایتاً چنین استنباط می‌گردد که شرکت فروش مواد اولیه داشته است.

لذا به صراحت ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم، واحدهای تولیدی که در امر تولید فعالیت دارند می‌توانند از معافیت مالیاتی برخوردار باشند که این امر مورد توجه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر قرار نگرفته است.

با توجه به مراتب فوق، تقاضا شده است نسبت به ابطال رأی تجدید نظر و استواری رأی بدوی اقدام گردد.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی – بررسی تبصره ماده 193 و فعالیت تولیدی

شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی، به شرح زیر انشاء رأی می‌نماید:

بررسی اظهارنامه و وضعیت فعالیت مؤدی

حسب محتویات پرونده، اظهارنامه تسلیمی فاقد ترازنامه و حساب سود و زیان بوده و مؤدی در آن صراحتاً اعلام نموده است که در سال 78 هیچ‌گونه فعالیت تولیدی نداشته است.

ایراد به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر

هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بدون توجه به مقررات تبصره ماده 193 قانون مالیات‌های مستقیم و بدون انجام رسیدگی لازم و کافی، مبادرت به صدور رأی و اعلام برخورداری مؤدی از معافیت مالیاتی موضوع ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم نموده است.

نتیجه نهایی رأی – نقض رأی تجدید نظر و ارجاع مجدد پرونده

بنا به مراتب و از حیث مندرجات شکوائیه واصله و به جهت نقص رسیدگی و نقض مقررات قانونی، به رأی مورد واخواهی ایراد قانونی وارد است و لذا:

ضمن نقض رأی مورد واخواهی، پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می‌شود.

امضا کنندگان رأی شورای عالی مالیاتی

علی عزیزی
محمدعلی بیگ پور
اسماعیل ملکان

مشخصات سند و اطلاعات پرونده مالیاتی

تاریخ سند: 1382/06/31
شماره سند: 201/5408
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی (شعبه سوم شورای عالی مالیاتی)

موضوع پرونده – معافیت مالیاتی صدر ماده 143 قانون مالیات‌های مستقیم

موضوع: صدر ماده 143 قانون مالیاتها
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: لرستان

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 832/1-81/6/23
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 79/6/31
شماره حوزه مالیاتی: 311

سازمان امور اقتصادی و دارائی استان: لرستان
اداره امور مالیاتی شهرستان: خرم آباد

تاریخ ابلاغ رأی: 81/7/16
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6757-201-81/8/8

خلاصه واخواهی – اعتراض به عدم اعمال معافیت ماده 143

شرکت مؤدی شرایط لازم برای استفاده از معافیت مالیاتی موضوع ماده 143 قانون مالیات‌های مستقیم را داشته است،
اما مأمورین تشخیص مالیات به استناد بخشنامه شماره 1453/104-5/30 مورخ 71/9/27 ناظر به دستورالعمل شماره 20/6272 مورخ 54/4/3 معاونت اسبق درآمدهای مالیاتی، علیرغم محروم نمودن این شرکت از معافیت مالیاتی، اقدام به محاسبه و مطالبه مالیات مضاعف غیر قانونی کرده‌اند.

تا اینکه بخشنامه مذکور توسط دیوان عدالت اداری طی رأی هیأت عمومی دادنامه شماره 251-80/8/13 به کلاسه پرونده 79/419 ابطال و در یکی از جراید کثیرالانتشار کشور اعلام و به رویت مسئولین مالیاتی رسیده است.

با وجود اینکه یک نسخه از رأی دیوان تسلیم هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی شده است،
اما مراجع مذکور اظهارنظر را به شورای عالی مالیاتی موکول نموده‌اند،
لذا ضمن اعتراض به رأی صادره، تقاضای نقض رأی صادره را دارد.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی – بررسی اعتبار بخشنامه و معافیت ماده 143

شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده، به شرح زیر اعلام رأی می‌نماید:

بررسی رأی دیوان عدالت اداری درباره ابطال بخشنامه

حسب محتویات پرونده، شرکت مؤدی با اشاره به رأی هیأت محترم عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 251-80/8/13 در خصوص ابطال بخشنامه شماره 1454/104-5/30 مورخ 71/9/22 معاونت سابق درآمدهای مالیاتی، تقاضای نقض رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر را نموده است.

تحلیل شورای عالی مالیاتی درباره اعتبار رأی جایگزین

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در رأی صادره اعلام نموده است که چون بخشنامه مذکور به تأیید شورای عالی مالیاتی نرسیده، باطل شده است؛
اما رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی به شماره 12855/4/30 مورخ 71/12/26 در خصوص نحوه استفاده از معافیت 10 درصدی موضوع صدر ماده 143 قانون مالیات‌های مستقیم، که بعد از بخشنامه فوق‌الاشاره صادر گردیده، به قوت خود باقی و لازم‌الاجرا می‌باشد.

همچنین این رأی توسط دیوان عدالت اداری نقض نگردیده است.

نتیجه نهایی رأی – رد شکایت مؤدی

بنا به مراتب و با توجه به مندرجات شکوائیه واصله، ایرادی متوجه رأی مورد واخواهی نبوده و در نتیجه:

رد شکایت واصله اعلام می‌گردد.

امضا کنندگان رأی شورای عالی مالیاتی

محمد علی بیگ پور
علی عزیزی
اسماعیل ملکان

رأی شورای عالی مالیاتی درباره اعتراض به تعیین درآمد کمیسیونری اشخاص حقوقی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/06/31
شماره سند: 201/5454
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی (شعبه اول شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی: اعتراض به تعیین درآمد کمیسیونری
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مودیان بزرگ

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 8508 مورخ 1380/9/24
مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی
سال عملکرد: منتهی به 1378/1/11
شماره حوزه مالیاتی: 1422
اداره کل: مودیان بزرگ مالیاتی
تاریخ ابلاغ رأی: 1380/12/13
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10463-4/30 مورخ 80/12/27

خلاصه واخواهی مودی

(ده صفحه لایحه مضبوط در پرونده شورای عالی مالیاتی)

بند 1 – ماهیت شرکت و ارتباط با شرکت مادر خارجی

شرکت ………………….. ایران شرکتی ایرانی و از شرکت‌های تابعه ……………. ژاپن بوده و در ارتباط با فعالیت شرکت مادر قادر به فعالیت می‌باشد.
شرکت ……………. ژاپن با توجه به اعتبار بین‌المللی خود مستقیماً مبادرت به انعقاد قرارداد با مشتریان نموده و بخشی از وظایف خود را به ………………… ایران محول و در قبال میزان مسئولیت شرکت تابعه حق‌الزحمه یا کمیسیون متناسب پرداخت می‌نماید.

بند 2 – فعالیت مستقیم شرکت مادر در ایران

در مواردی …………… ژاپن مستقیماً و بدون واسطه شرکت تابعه با طرف‌های قرارداد در ایران وارد عمل شده و به صورت مستقیم از ایران تحصیل درآمد می‌نماید که طبیعتاً مشمول مالیات نمی‌باشد.

بند 3 – پرداخت کمیسیون به شرکت تابعه ایرانی

در مواردی شرکت …………….. ژاپن در قبال واگذاری بخشی از مسئولیت خود به ………………. ایران، کمیسیون یا حق‌الزحمه پرداخت می‌نماید.
در این حالت شرکت مادر کارفرما و پرداخت‌کننده حق‌الزحمه یا کمیسیون به شرکت تابعه می‌باشد.

بدیهی است حق‌الزحمه مورد بحث صرفاً بخشی از درآمد تحصیل شده شرکت ژاپنی بوده که به صورت ارزی پرداخت می‌گردد، بنابراین درآمد شرکت ……….. ایران منشأ خارجی داشته و صرفاً از طریق شرکت مادر تأمین می‌گردد.

با عنایت به فعالیت یاد شده، این شرکت مطابق بند 4 ماده 1 قانون مالیات‌های مستقیم مشمول مالیات بوده و میزان آن طبق ماده 106 و از طریق رسیدگی به دفاتر قانونی یا علی‌الرأس تعیین می‌گردد.

بند 4 – نحوه دریافت و ثبت درآمد ارزی

درآمد مورد بحث بر اساس قراردادهای جداگانه در هر مورد با ……….. ژاپن یا سایر شرکت‌های وابسته، با توجه به حجم معامله، پیچیدگی کار و سایر ملاحظات تعیین می‌گردد.
این درآمد صرفاً ارزی بوده که توسط ………. ژاپن طی سال مالی مورد بحث منحصراً از طریق بانک ملی ایران به صورت دلار حواله و بر اساس مقررات ارزی جمهوری اسلامی ایران تسعیر و معادل ریالی آن در حساب‌ها ثبت شده است.

به غیر از درآمد مذکور، شرکت هیچ‌گونه درآمد دیگری از داخل یا خارج نداشته است.
کلیه قراردادها و مدارک طی صورتجلسه مورخ 78/10/20 در اختیار حوزه مالیاتی قرار گرفته است.

بند 5 – اظهارنامه و اختلاف با حوزه مالیاتی

شرکت اظهارنامه مالیاتی متکی به دفاتر قانونی را با اعلام:

• کمیسیون دریافتی: 4,910,744,899 ریال
• سود ویژه: 553,599,567 ریال

در موعد مقرر قانونی تسلیم نموده است.

حوزه مالیاتی علیرغم پذیرش دفاتر قانونی شرکت و برگشت چهار فقره هزینه، مبلغ 6,131,781,502 ریال دیگر نیز در راستای بخشنامه ملغی‌شده شماره 57324 مورخ 78/11/16 از طریق علی‌الرأس به سود ویژه اضافه نموده است.

بند 6 – رأی هیأت تجدیدنظر و ایراد مودی

هیأت تجدیدنظر با استناد به گزارش کارشناس و بدون توجه به ایرادات اساسی مودی، رأی بدوی را تأیید نموده است، در حالی که درآمد مشمول مالیات با احتساب کمیسیون ابرازی مشخص نشده و شرکت نسبت به مابه‌التفاوت تعدیل‌نشده معادل 4,054,209,157 ریال همچنان معترض می‌باشد.

بند 7 – استناد به دستورالعمل‌ها و بخشنامه‌های لازم‌الاجرا

دستورالعمل‌های صادره در خصوص شعب و نمایندگی‌های خارجی، مطالبه مالیات بدون مأخذ واقعی و مستند را مورد نکوهش قرار داده و مطابق بند 10 دستورالعمل شماره 16655 مورخ 80/5/10 که مورد تأیید بخشنامه شماره 38994/5482/4/30 مورخ 80/7/7 نیز می‌باشد، بخشنامه 57324 مورخ 78/11/16 لغو و اجرای مقررات قانونی مورد تأکید قرار گرفته است.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

رأی اکثریت – نقض رأی به دلیل نقص رسیدگی

پرونده مالیاتی امر مشعر بر آن است که ممیز مالیاتی بدون ارائه مستندات و مبانی قانونی درصدی را به عنوان کمیسیون دریافتی در نظر گرفته و با اعمال آن بر ارزش کالا، درآمد کتمان‌شده فرضی محاسبه نموده است.

با توجه به اینکه کتمان درآمد موجب بی‌اعتباری دفاتر است، ممیز مکلف بوده موضوع را طبق بند 3 ماده 97 قانون مالیات‌های مستقیم به هیأت سه نفره حسابرسی ارجاع نماید، در حالی که چنین اقدامی صورت نپذیرفته است.

همچنین هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر بدون رسیدگی به لوایح اعتراضیه مودی رأی بدوی را تأیید نموده، در حالی که نیل به واقعیت ایجاب می‌کرد بررسی مجدد یا صدور قرار رسیدگی انجام شود.

بنا به مراتب، رأی مورد واخواهی به دلیل عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضا کنندگان رأی اکثریت:
اسماعیل ملکان
علی اصغر زندی فائز

نظر اقلیت – موافقت با نتیجه نقض رأی

نقض رأی به منزله تأیید کمیسیونر بودن شرکت تلقی نمی‌گردد، بلکه موضوع تجارت مستقیم شرکت با واردکنندگان ایرانی نیز نیازمند بررسی دقیق است.
نظر اقلیت با نتیجه رأی اکثریت به لحاظ نقص رسیدگی موافق می‌باشد.

امضا:
محمد رزاقی

رأی شورای عالی مالیاتی درباره اشتباه در اعمال ضریب مالیاتی اشخاص حقوقی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/06/31
شماره سند: 201/5410
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی (شعبه اول شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی: اشتباه در اعمال ضریب مالیاتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: ارومیه

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 4/2813-81/12/12
مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 79
شماره حوزه مالیاتی: 0323-14
شماره سر ممیزی مالیاتی: 032-14
سازمان امور اقتصادی و دارائی استان:
اداره امور مالیاتی شهرستان: ارومیه
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/26
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 270-201-82/1/20

شرح فعالیت شرکت و مبنای اعتراض

معرفی ماهیت فعالیت شرکت مهندسی مشاور

این شرکت یک شرکت مهندسی مشاوره‌ای بوده که با احراز صلاحیت از سازمان برنامه و بودجه کشور، در چارچوب مقررات آن سازمان و با قبول عضویت در سازمان جامعه مهندسان مشاور ایران فعالیت می‌نماید.

بند 1 – اشتباه در انتخاب ضریب مالیاتی توسط ممیز

ممیز محترم برای تعیین مالیات، به جای استفاده از بند الف ردیف 20 جدول ضرایب مالیاتی، از بند (ب) استفاده نموده که در نتیجه، ضریب از 11 درصد به 16 درصد افزایش یافته و این افزایش موجب مطالبه مالیات غیرواقعی گردیده است.

بند 2 – رسیدگی هیأت بدوی و نقض آن در مرحله تجدیدنظر

موضوع در هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مطرح و منجر به اصلاح ضریب گردید، اما به دلیل اعتراض ممیز محترم، موضوع در هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر مطرح شد که به علت عدم توجه کافی به اعتراض شرکت، رأی بدوی باطل و برگ تشخیص مورد تأیید قرار گرفت.

بند 3 – سابقه اعمال ضریب در سنوات گذشته

بدین وسیله مراتب اعتراض خود به رأی تجدیدنظر تقدیم می‌گردد. شایان ذکر است که در عملکرد سال‌های قبل، توسط ممیزین قبلی ضریب 11 درصد اعمال و مالیات بر همان اساس مطالبه شده است.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

بررسی شمول ضریب بند الف ردیف 20 جدول ضرایب مالیاتی

شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشاء رأی می‌نماید:

بند 1 – تفسیر ردیف الف بند 20 جدول ضرایب مالیاتی

از مندرجات ردیف الف بند 20 صفحه 67 دفترچه ضرایب مالیاتی عملکرد 1379 و توضیح ذیل این ردیف استنباط می‌گردد که علاوه بر شرکت‌های موضوع بند الف، شرکت‌های مهندسین مشاور وابسته به وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی نیز مشمول ضریب مندرج در این بند می‌گردند.

بند 2 – رد استدلال هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر

بنا به مراتب، استدلال هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر مبنی بر عدم شمول مفاد بند الف ردیف 20 نسبت به شرکت‌های مهندسین مشاور خصوصی، غیرواقعی به نظر می‌رسد.

بند 3 – شرایط شمول ضریب بند الف برای شرکت مودی

شرکت مودی در صورت داشتن صلاحیت و رعایت ضوابط سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور، مشمول اعمال ضریب ردیف الف بند 20 جدول ضرایب مالیاتی می‌باشد.

بند 4 – نتیجه‌گیری و تصمیم نهایی

علیهذا رأی مورد واخواهی به دلیل عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضا کنندگان رأی

اسماعیل ملکان
محمد رزاقی
علی اصغر زندی فائز

رأی شورای عالی مالیاتی درباره معافیت مالیاتی موضوع ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/07/28
شماره سند: 201/5887
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی (شعبه سوم شورای عالی مالیاتی)

موضوع رأی: معافیت مالیاتی موضوع ماده 138 قانون
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: اصفهان

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1354/10-81/11/8
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 1379
شماره حوزه مالیاتی: 201444
تاریخ ابلاغ رأی: 81/11/13
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10149-201-81/12/10

خلاصه واخواهی

اعتراض شرکت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر

این شرکت نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر در خصوص سال 1379 معترض بوده و اعتراض خود را به شرح زیر اعلام می‌نماید.

بند 1 – رسیدگی سازمان حسابرسی به پرونده شرکت

پرونده شرکت مورد رسیدگی سازمان حسابرسی قرار گرفته و درآمد شرکت جهت تعیین و تشخیص مالیات به اداره دارائی اصفهان ارسال شده است.

بند 2 – برگشت هزینه‌های غیرقابل قبول بدون ارائه ریز اقلام

از مبلغ 863,990,345,240 ریال به عنوان هزینه‌های غیرقابل قبول از طرف سازمان حسابرسی برگشت شده که ریز و لیست این هزینه‌ها علیرغم درخواست در اختیار قرار نگرفته و تاکنون برای این شرکت ارسال نشده است.

بند 3 – اضافه شدن ذخیره تسعیر ارز به درآمد مشمول مالیات

به درآمد عملیاتی مشمول مالیات مبلغ 15,518,095,594 ریال به عنوان ذخیره تسعیر ارز اضافه شده که مطابق تبصره ذیل ماده 136 قانون محاسبات عمومی مشمول مالیات نمی‌باشد و تأثیری بر افزایش سود شرکت ندارد.

بند 4 – شمول معافیت ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم

بر اساس ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم و مصوبه 80/12/28 هیأت وزیران و آئین‌نامه اجرائی بند ب ماده 113 قانون برنامه سوم توسعه، از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون مزبور قابل اجرا می‌باشد.

منظور از معافیت‌های لغو شده در ماده 58 قانون مذکور، معافیت‌های قبل از سال 79 بوده و شامل معافیت‌های اعلام شده در قانون بودجه سال 1379 نمی‌باشد.

بند 5 – درخواست نقض آراء و صدور دستور رسیدگی مجدد

با توجه به نادیده گرفتن حقوق شرکت در مراحل مختلف رسیدگی و با عنایت به:

• ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم
• ماده 136 قانون محاسبات عمومی و تبصره ذیل آن
• معافیت‌های موضوع ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم
• مفاد تبصره 1 ماده 110 قانون فوق‌الذکر

اظهارنظر هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی، کارشناسان مجری قرار و حوزه مالیاتی نقض گردد و دستور رسیدگی مجدد صادر گردد.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

بررسی ذخیره تسعیر ارز، هزینه‌های برگشتی و معافیت ماده 138

شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی اوراق پرونده به شرح زیر اعلام رأی می‌نماید:

بند 1 – نحوه رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی

حسب محتویات پرونده، هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی پس از بررسی اعتراض مودی و مدارک موجود در پرونده، قرار رسیدگی صادر و پس از دریافت گزارش کارشناسان مجری قرار اقدام به صدور رأی نموده است.

بند 2 – عدم پذیرش اعتراض نسبت به ذخیره تسعیر ارز

شعبه سوم شورای عالی مالیاتی اعتراض شرکت در خصوص اضافه شدن ذخیره تسعیر ارز دارائی‌ها و بدهی‌های ارزی را با عنایت به رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی به شماره 5471/4/30 مورخ 75/5/17 وارد نمی‌داند.

بند 3 – عدم پذیرش اعتراض نسبت به هزینه‌های برگشتی سازمان حسابرسی

اعتراض شرکت نسبت به هزینه‌های برگشتی توسط سازمان حسابرسی نیز به دلیل اینکه گزارش سازمان مذکور مورد تأیید و تصویب ارکان صلاحیت‌دار شرکت (مجمع عمومی صاحبان سهام) قرار گرفته، وارد تشخیص داده نمی‌شود.

بند 4 – پذیرش اعتراض نسبت به معافیت مالیاتی ماده 138

اما اعتراض شرکت در خصوص معافیت مالیاتی موضوع ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم با عنایت به بخشنامه صادره توسط رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور به شماره 8530 مورخ 82/2/27 وارد بوده و از این حیث:

• رأی صادره هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر نقض
• و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می‌گردد.

امضا کنندگان رأی

محمد علی بیگ پور
علی عزیزی
اسماعیل ملکان