دسته: مقررات مالیاتی

رأی شورای عالی مالیاتی درباره عدم شمول معافیت ماده 132 بر درآمدهای غیرتولیدی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/07/28
شماره سند: 201/5876
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی (شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی)

موضوع: درآمدهای غیرتولیدی مشمول معافیت نیست
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: کاشان

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 257-81/11/28
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 78
شماره حوزه مالیاتی: 141264
شماره سرممیزی مالیاتی: 20882
سازمان امور اقتصادی و دارائی استان: اصفهان
اداره امور مالیاتی شهرستان: کاشان
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/4
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10217-201-81/12/22

خلاصه واخواهی

اختلاف در شمول معافیت ماده 132 نسبت به درآمدهای غیرتولیدی

اسناد، مدارک و دفاتر عملکرد سال 78 شرکت با تأیید هیأت بند 3 ماده 97 قانون مالیات‌های مستقیم مردود اعلام و مالیات از طریق علی‌الرأس تشخیص گردیده است.

هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با استناد به ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم:

• درآمد حاصل از تولید فرش ماشینی را از مالیات معاف
• درآمد حاصل از فروش ماشین‌آلات و دارائی‌های ثابت را مشمول مالیات اعلام نموده است.

هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر علیرغم گزارش مجریان قرار مبنی بر مشمول مالیات بودن سود حاصل از فروش انواع دارائی‌های ثابت، کل درآمد حاصل از فروش دارائی ثابت را نیز مشمول معافیت ماده 132 اعلام و از کل مالیات رفع تعرض نموده است که فاقد وجاهت قانونی می‌باشد.

لذا به منظور حفظ حقوق حقه دولت، نقض رأی تجدیدنظر و تأیید رأی بدوی مورد تقاضا قرار گرفته است.

رأی شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

تفسیر محدود شمول معافیت ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم

شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و پس از مطالعه و بررسی کامل پرونده مالیاتی به شرح زیر انشاء رأی می‌نماید:

بند 1 – محدوده شمول معافیت ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم

حکم ماده 132 اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 71/2/7 صرفاً نسبت به:

• درآمدهای واحد تولیدی
• حاصل از فعالیت‌های تولیدی
• مندرج در فهرست اولویت‌های موضوع تبصره 1 ماده مذکور

جاری بوده و شامل سایر درآمدهای مکتسبه مودی بابت:

• فعالیت‌های خارج از فهرست مزبور
• درآمدهای غیرتولیدی
• از جمله فروش دارائی‌های واحد تولیدی

نمی‌گردد.

بند 2 – ایراد به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر

نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر بدون توجه به:

• مفاد گزارش مجری قرار صادره از همان هیأت (برگ 5 پرونده)
• و عدم رعایت موازین قانونی یادشده

درآمدهای غیرتولیدی عملکرد سال 78 مودی را نیز از شمول مالیات معاف اعلام و ضمن رفع تعرض از مودی مبادرت به صدور رأی نموده است،

بند 3 – نقض رأی تجدیدنظر و ارجاع جهت رسیدگی مجدد

لذا این شعبه ایراد ممیز کل مالیاتی به رأی مورد واخواهی را وارد دانسته و ضمن نقض رأی مذکور، پرونده را جهت:

• رسیدگی مجدد
• طبق موازین قانونی مربوطه
• و صدور رأی مقتضی

به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می‌نماید.

امضا کنندگان رأی

روح‌الله باباسنگانی
عباس رضائیان
علی عزیزی

رأی شورای عالی مالیاتی درباره جمع زیان فعالیت‌های معاف با فعالیت‌های غیرمعاف

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/07/28
شماره سند: 201/5903
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی (شعبه سوم شورای عالی مالیاتی)

موضوع: جمع زیان حاصل از فعالیت‌های معاف با فعالیت‌های غیرمعاف
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: دامغان

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 310-81/12/11
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 1379
شماره حوزه مالیاتی: 0422
اداره امور مالیاتی شهرستان: دامغان
تاریخ ابلاغ رأی: 82/1/27
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 701-201-82/2/2

خلاصه واخواهی مودی

اختلاف در جمع زیان فعالیت معاف با درآمد غیرمعاف

این شرکت تولیدکننده دوچرخه، اقدام به واردات چند قلم کالا جهت تولید محصولی غیر از دوچرخه نموده است.
به دلیل عدم موفقیت در تولید محصول جدید، شرکت ناچار به فروش اقلام وارداتی گردیده که حاصل این عملیات سودی حدود 32 میلیون ریال بوده است.

از سوی دیگر، شرکت در سال مورد رسیدگی طبق دفاتر قانونی حدود 280 میلیون ریال زیان داشته است.

اعتراض شرکت در هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدیدنظر مورد پذیرش قرار نگرفته و از مأخذ 45 میلیون ریال سود، مطالبه مالیات صورت گرفته است.

با توجه به اینکه سود حاصل از تجارت در بخش صنعت سرمایه‌گذاری شده و علی‌رغم وجود این سود، شرکت در همان سال چندین برابر آن زیان داشته، تقاضای ابطال برگ تشخیص و برگ مالیات قطعی مطرح گردیده است.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

بررسی امکان کسر زیان فعالیت معاف از درآمد غیرمعاف

شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و بررسی کامل اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح زیر انشاء رأی می‌نماید:

بند 1 – نحوه محاسبه درآمد مشمول مالیات توسط حوزه مالیاتی

حسب محتویات پرونده، حوزه مالیاتی با توجه به دفاتر و مدارک ابرازی، اقدام به محاسبه درآمد مشمول مالیات صرفاً بابت واردات چند قلم کالا نموده است که:

• در فرآیند تولید مصرف نشده‌اند
• عیناً به فروش رسیده‌اند

بند 2 – رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی

هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی اعتراضات مودی را مورد توجه و رسیدگی لازم قرار داده و با:

• کسر قسمتی از هزینه‌های خرید که در محاسبه اولیه منظور نشده بود
• تعدیل درآمد مشمول مالیات

مبادرت به صدور رأی نموده است.

بند 3 – رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر

با ارجاع پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر، هیأت مذکور:

• مجدداً به اظهارات شرکت رسیدگی نموده
• با توجه به اینکه ایرادی به رأی هیأت بدوی وارد نبوده
• درآمد مشمول مالیات را عیناً تأیید نموده است

بند 4 – عدم امکان جمع زیان فعالیت معاف با درآمد غیرمعاف

با عنایت به اینکه زیان حاصل از فعالیت‌های معاف،
قابل جمع با درآمد مشمول مالیات فعالیت‌های غیرمعاف نمی‌باشد،

لذا از حیث مندرجات شکوائیه واصله، ایراد قانونی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده و:

رأی نهایی:
رد شکایت واصله اعلام می‌شود.

امضا کنندگان رأی

علی عزیزی
محمدعلی بیگ‌پور
اسماعیل ملکان

رأی شورای عالی مالیاتی درباره معافیت‌های مالیاتی مناطق آزاد و سهام دولتی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1382/07/30
شماره سند: 201/6016
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی (شعبه اول شورای عالی مالیاتی)

موضوع: معافیت‌های مالیاتی مناطق آزاد نسبت به سهام دولتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مودیان بزرگ

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 388 مورخ 81/11/28
مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 1379
شماره حوزه مالیاتی: 0211
اداره کل: مودیان بزرگ مالیاتی
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/13
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10745-201 مورخ 81/12/27

خلاصه واخواهی مودی

ادعای برخورداری از معافیت مالیاتی مناطق آزاد

این شرکت در سال مالی 1379 از معافیت موضوع ماده 13 قانون نحوه اداره مناطق آزاد کشور مصوب 1372/6/7 به مبلغ 9901 میلیون ریال استفاده نموده است که مورد تأیید حوزه محترم مالیاتی قرار نگرفته و از این رو شرکت نسبت به درآمد تشخیص‌شده اعتراض نموده است.

بند 1 – استناد به ماده 13 قانون نحوه اداره مناطق آزاد

مفاد ماده 13 قانون نحوه اداره مناطق آزاد کشور اشعار می‌دارد که اشخاص حقیقی و حقوقی شاغل در مناطق آزاد از تاریخ بهره‌برداری مندرج در مجوز، به مدت 15 سال از پرداخت مالیات معاف خواهند بود.
در جهت حفظ حقوق مودی و در خصوص هر نوع فعالیت اقتصادی در منطقه آزاد، موارد زیر مورد استناد قرار گرفته است:

• بخشنامه شماره 37756/9246-4/30 مورخ 76/9/2
• بند 3 رأی شماره 2090/4/30 مورخ 74/3/24 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی
• جزء 2 بند 3 رأی شماره 5586-4/30 مورخ 76/5/22 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی

بر این اساس، استفاده از معافیت مذکور برای این شرکت کاملاً محرز می‌باشد.
این شرکت فعالیت اقتصادی خود را بر اساس مجوز شماره 17204/130 مورخ 79/8/8 صادره از منطقه آزاد کیش انجام داده و بدین ترتیب هدف قانون‌گذار در ماده 13 قانون نحوه اداره مناطق آزاد کشور مصوب 72/6/7 تأمین شده است.

بند 2 – استناد هیأت‌های حل اختلاف به قوانین برنامه و بودجه

هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی با استناد به موارد زیر، عمل حوزه مالیاتی را صحیح دانسته‌اند:

• ماده 58 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
• بند (ع) تبصره 2 قانون بودجه سال 1379
• ماده 94 قانون مالیات‌های مستقیم

بند 3 – لغو معافیت‌های مالیاتی دستگاه‌های دولتی

وفق ماده 58 قانون برنامه سوم توسعه که در تاریخ 79/1/17 تصویب شده، از سال 1379 کلیه تخفیف‌ها، ترجیحات و معافیت‌های مالیاتی دستگاه‌های دولتی لغو شده است.
این ماده به عنوان قانون عام مورد استناد قرار گرفته است.

بند 4 – عدم نسخ ماده 13 توسط ماده 58 (تحلیل حقوقی)

بر خلاف نظر حوزه محترم مالیاتی که به منظور جلوگیری از شمول تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم اتخاذ شده، بسیاری از علمای حقوق معتقدند:

• ماده 58 قانون برنامه سوم توسعه، ماده 13 قانون نحوه اداره مناطق آزاد کشور را در قسمت مربوط به دستگاه‌های دولتی نسخ ننموده است.
• ماده مقدم‌التصویب (خاص) توسط ماده مؤخرالتصویب (عام) فسخ نشده است.
• معافیت مذکور نسبت به اشخاص دولتی و غیردولتی همچنان به قوت خود باقی است.

با عنایت به همین موضوع، قانون‌گذار در ماده 273 اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 80/11/27 بر اعتبار این معافیت تأکید نموده است.

نتیجه واخواهی:
بنا به مراتب فوق، مودی تقاضای نقض رأی هیأت محترم تجدید نظر را دارد.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

تفسیر قانونی معافیت مالیاتی مناطق آزاد

شعبه اول شورای عالی مالیاتی پس از بررسی شکوائیه و پرونده مالیاتی اعلام می‌نماید:

بند 1 – تفسیر بند (ع) تبصره 2 قانون بودجه سال 1379

بر اساس نص صریح بند (ع) تبصره 2 قانون بودجه سال 1379 کل کشور، لغو معافیت‌های مالیاتی دستگاه‌های دولتی به منظور ایجاد شرایط رقابتی برای بخش خصوصی بوده است.
از مفاد ماده 58 قانون برنامه سوم توسعه نیز همین برداشت می‌شود که این حکم ناظر به معافیت‌هایی است که صرفاً مختص شرکت‌های دولتی بوده و بخش خصوصی از آن بهره‌مند نبوده است.

بند 2 – شمول معافیت مناطق آزاد برای اشخاص دولتی و خصوصی

این حکم شامل معافیت‌هایی که شرکت‌های دولتی و خصوصی به طور یکسان می‌توانند از آن استفاده نمایند، نمی‌گردد.
از جمله این معافیت‌ها، معافیت درآمد حاصل از فعالیت در مناطق آزاد تجاری است.

بند 3 – استناد به بخشنامه سازمان امور مالیاتی

این موضوع به صراحت در بند (ب) بخشنامه شماره 8530 مورخ 1382/2/27 سازمان امور مالیاتی کشور نیز مورد تأکید قرار گرفته است.

بند 4 – نتیجه‌گیری نهایی و نقض رأی

با توجه به مراتب فوق:

• ادعای شرکت در خصوص برخورداری از معافیت مالیاتی موضوع ماده 13 قانون نحوه اداره مناطق آزاد کشور مصوب 72/6/7 نسبت به سهام دولتی، موجه و قانونی است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به اشتباه خواسته مودی را مردود اعلام نموده است.

رأی نهایی:
ضمن نقض رأی مورد واخواهی، پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضا کنندگان رأی

اسماعیل ملکان
محمد رزاقی
علی‌اصغر زندی فائز

پرونده واخواهی مالیاتی – شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

تاریخ سند: 1382/07/30
شماره سند: 201/5957
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی
موضوع: مردود بودن دفاتر قانونی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9561-1381/12/5
مربوط به: مالیات اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 1379
شماره حوزه مالیاتی: 0415
تاریخ ابلاغ رأی: 1382/3/27
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3522-201-1382/4/28 و 3565-201-1382/4/29
تاریخ تحویل به اداره پست: 82/4/26

خلاصه واخواهی

شرکت به شرح زیر به رأی شماره 9561 مورخ 1381/12/5 هیأت حل اختلاف مالیاتی اعتراض دارد:

بند 1 – ثبت دفاتر و ارائه اسناد

• کلیه اسناد و مدارک سال 1379 به موقع در دفاتر ثبت و آمار صورت‌های مالی مربوط به خرید و فروش‌های فصلی، گردش مواد اولیه و کالا، و موجودی‌های پایان سال به وزارت دارایی ارائه شده است.

بند 2 – مردود شدن دفاتر توسط ممیز

• ممیز مالیاتی به دلیل قیمت تمام شده کالای ساخته شده و فاقد درج وزن بودن فاکتورهای فروش، با استناد به بند 3 ماده 97 قانون مالیات‌های مستقیم، دفاتر شرکت را مردود اعلام کرده است.
• بدون رعایت مواد 97 و 98 و تبصره ذیل ماده 98 و ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم، اقدام به صدور برگ تشخیص مالیات علی‌الرأس شده است.

بند 3 – عدم توجه حوزه مالیاتی

• حوزه مالیاتی در تشخیص خود به موارد زیر توجه نکرده است:
  • عدم تقاضای کافی برای تولیدات شرکت
  • فرسوده بودن ماشین‌آلات
  • میزان خرید مواد اولیه
• همچنین 60% حداکثر ظرفیت تولید به عنوان مبنای محاسبه در نظر گرفته شده است.

بند 4 – رأی هیأت حل اختلاف

• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدون بررسی اسناد و مدارک ارائه شده، نظر ممیز مالیاتی و هیأت سه‌نفری موضوع بند 3 ماده 97 را عیناً تأیید کرده و ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم رعایت نشده است.

بند 5 – دستورالعمل‌ها و لایحه ارائه‌شده

• با توجه به دستورالعمل شماره 10085 وزارتی و سایر آراء و بخشنامه‌های مؤکد وزارتی، شاکی اعتراض دارد و درخواست نقض رأی را ارائه کرده است.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

با مطالعه و بررسی پرونده، شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی اعلام می‌دارد:

بند 1 – بررسی دفاتر و اسناد شرکت

• به موجب نظریه شماره 64/هـ مورخ 1381/1/26 هیأت سه‌نفری موضوع بند 3 ماده 97 قانون مالیات‌های مستقیم، دفاتر، اسناد و مدارک ابرازی شرکت برای محاسبه درآمد مشمول مالیات، طبق مقررات غیرقابل رسیدگی اعلام شده است.
• ممیز مالیاتی درآمد مشمول مالیات را با استفاده از ضریب مالیاتی از طریق علی‌الرأس تعیین کرده است.

بند 2 – رسیدگی هیأت تجدید نظر

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، پس از بررسی اعتراضات و حصول اطمینان از صحت عمل هیأت سه‌نفری موضوع بند 3 ماده 97، درآمد مشمول مالیات را تعدیل مجدد کرده است.
• تعدیل به میزانی انجام شده که مدافعات شرکت مؤثر واقع شده است.

بند 3 – نتیجه نهایی

• با توجه به بررسی پرونده و شکایت شاکی، هیچ نقصی در رسیدگی هیأت تجدید نظر مشاهده نشده است.
• لذا، رد شکایت شاکی و استواری رأی مورد واخواهی تأیید می‌شود.

امضا کنندگان رأی:
حسن عباسی‌پناه
علی‌اصغر زندی فائز
غلامحسین مختاری

پرونده واخواهی مالیاتی – شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

تاریخ سند: 1382/08/17
شماره سند: 201/6309
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: کسر تخفیفات از مبلغ فروش و ثبت فروش خالص در دفاتر قانونی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: فارس
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1167-81/12/10
سال عملکرد: 1378
شماره حوزه مالیاتی: 222
اداره کل: امور مالیاتی استان فارس
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/25
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 335-201-82/1/24

خلاصه واخواهی

مودی نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر اعتراض دارد و دلایل آن به شرح زیر است:

تبصره 1 – شیوه ثبت فروش خالص و تخفیفات

• شرکت در سال 1376 تخفیفات تجاری را از مبلغ فروش کسر و فروش خالص را در دفاتر ثبت می‌کرد.
• حوزه مالیاتی این روش را رد کرده و شرکت مجبور شد فروش ناخالص + تخفیفات تجاری را ثبت نماید.
• مودی تأکید دارد که هر دو روش تأثیری بر سود و زیان ندارد.

تبصره 2 – عدم رعایت مفاد قانونی توسط هیأت تجدیدنظر

• عدم رعایت ماده 231 قانون مالیات‌ها توسط کارشناس مجری قرار.
• عدم توجه به بند 8 ماده 148 اصلاحی مورخ 71/2/7 در خصوص قابل قبول بودن هزینه‌های بازاریابی و تحقیقات تجاری.
• عدم اظهارنظر صریح و روشن کارشناس درباره تخفیفات تجاری.
• رعایت نشدن ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم در صدور رأی، که مقرر می‌دارد رأی هیأت باید مدلّل و مستدل باشد.
• عدم قید مأخذ محاسبه مالیات در متن رأی.
• عدم اجابت تقاضای شرکت در رعایت ماده 246 قانون مالیات‌های مستقیم.
• بی‌توجهی هیأت به دفاعیات و اسناد و مدارک ارائه‌شده.
• صدور رأی بدون اجرای صحیح قرار کارشناسی.
• عدم حضور نماینده مودی در جلسه هیأت (ماده 244 قانون مالیات‌های مستقیم).

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

شعبه سوم شورای عالی مالیاتی پس از بررسی شکوائیه و اوراق پرونده، به شرح زیر اعلام رأی می‌کند:

بند 1 – بررسی نظر کارشناس مجری قرار

• کارشناس مجری قرار در انتهای گزارش خود (برگ شماره 232 پرونده) اعلام کرده است که تخفیفات داده شده در فاکتورها صحیح است.

بند 2 – نقص رسیدگی هیأت تجدیدنظر

• هیأت تجدیدنظر بدون توجه به نظر کارشناس مجری قرار، درآمد مشمول مالیات مندرج در رأی هیأت بدوی را تأیید کرده است.
• هیأت می‌بایست ابتدا با استدلال موجه و مستند نسبت به عدم قبول نظر کارشناس اظهارنظر کرده و سپس رأی صادر می‌نمود.

بند 3 – نقض رأی و احاله پرونده

• به دلیل عدم کفایت رسیدگی، رأی مورد واخواهی نقض می‌شود.
• پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌گردد.

امضا کنندگان رأی:
محمد علی بیگ‌پور
علی عزیزی
اسماعیل ملکان

پرونده واخواهی مالیاتی – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

تاریخ سند: 1382/08/21
شماره سند: 201/6381
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: تعیین مالیات برای زمین واگذاری
منبع مالیات: حق واگذاری محل
اداره کل مربوط: مشهد
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1469 الی 1474 و 1474 مکرر – 81/11/1
سال عملکرد: 1380
شماره حوزه مالیاتی: 912
شماره سرممیزی مالیاتی: 91
سازمان امور اقتصادی و دارائی استان: خراسان
اداره امور مالیاتی شهرستان: مشهد
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/11
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 162-201 – 82/1/18
تاریخ تحویل به پست: 82/1/11

خلاصه واخواهی

ورثه ملک به دلایل زیر به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته و درخواست نقض رأی و رفع تعرض و استرداد مالیات می‌نمایند:

تبصره 1 – تخریب و تبدیل ملک به زمین

• به علت اجرای طرح تعریض خیابان طبرسی، ملک پدری تخریب و به صورت زمین کامل درآمده است.
• شهرداری مشهد در ازای قرار گرفتن قسمتی از ملک و مغازه‌ها در خیابان و انتقال آن به شهرداری، با صدور مجوز ساخت و ساز تجاری موافقت نموده است.

تبصره 2 – واگذاری زمین به بانک

• ورثه به دلیل نداشتن سرمایه کافی برای احداث ساختمان، زمین مزبور را به بانک رفاه کارگران واگذار نموده‌اند.
• حوزه مالیاتی مربوطه در زمان انتقال، مالیات سرقفلی یا تفاوت تجاری بودن زمین به مبلغ 18,782,280 ریال مطالبه کرده است، که جهت انتقال، مبلغ به حساب سپرده پرداخت گردیده است.

تبصره 3 – استناد به دستورالعمل

• با توجه به اینکه مورد واگذاری فقط زمین بوده و هیچ‌گونه اعیان و تأسیسات نداشته است، و با استناد به دستورالعمل 49928/6606-4/30 مورخ 71/10/9 معاون درآمدهای مالیاتی، معامله مزبور تنها مشمول مالیات انتقال زمین است و به سرقفلی مالیاتی تعلق نمی‌گیرد.
• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به این امر توجه ننموده‌اند و بدون توجه به دستورالعمل‌های صادره رأی صادر کرده‌اند.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

شعبه دوم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکوائیه و بررسی اوراق پرونده، به شرح زیر رأی می‌دهد:

بند 1 – استناد به بخشنامه و قانون

• طبق بند 2 بخشنامه شماره 49928/6606-4/30 مورخ 71/10/9 معاون درآمدهای مالیاتی که به تأیید هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز رسیده است، انتقالات قطعی اراضی بدون نیاز به بررسی استفاده بعدی زمین، مشمول مالیات حق واگذاری نمی‌باشد.
• با توجه به بند (الف) ماده 64 قانون مالیات‌های مستقیم که هر نوع موقعیت ملک در تعیین ارزش معاملاتی اراضی ملحوظ نظر واقع شود، ملک واگذار شده به بانک نیز به صورت زمین واگذار گردیده و مشمول مفاد بند 2 بخشنامه مذکور است.

بند 2 – نقض رأی هیأت‌های بدوی و تجدید نظر

• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر حکم قانونی مذکور را نادیده گرفته و به بخشنامه‌های غیر مرتبط استناد نموده‌اند.
• اعتراض مودیان نسبت به تعیین مالیات حق واگذاری محل بابت انتقال زمین وارد بوده است.

بند 3 – احاله پرونده

• این شعبه رأی مورد واخواهی را به علت عدم رعایت مقررات قانونی نقض می‌نماید.
• پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌شود تا با رعایت مفاد بند 2 بخشنامه مذکور، اقدام به صدور رأی نماید.

امضا کنندگان رأی:
رضا سعیدی امجد
علی‌اکبر نوربخش
صدیقه کاتوزیان