حسابرس مستقل

استاندارد حسابرسی ۶۱۰ به تبیین مسئولیت‌های حسابرس مستقل در زمان استفاده از کار واحد حسابرسی داخلی یا دریافت کمک مستقیم از آن‌ها می‌پردازد. طبق این استاندارد، حسابرس مستقل باید ابتدا “جایگاه سازمانی”، “صلاحیت حرفه‌ای” و “نظم‌مندی” واحد حسابرسی داخلی را ارزیابی کند. نکته طلایی این استاندارد این است که استفاده از کار حسابرسان داخلی هرگز از مسئولیت نهایی حسابرس مستقل نسبت به اظهارنظر حرفه‌ای نمی‌کاهد.

استاندارد حسابرسی ۷۰۱ با هدف افزایش شفافیت گزارشگری، حسابرس را موظف می‌کند “مسائل عمده حسابرسی” (Key Audit Matters) را که بر اساس قضاوت حرفه‌ای، بیشترین اهمیت را در حسابرسی صورت‌های مالی دوره جاری داشته‌اند، افشا کند. این استاندارد پل ارتباطی میان حسابرس و استفاده‌کنندگان برای درک چالش‌های پیچیده مالی است.

استاندارد ۲۴۱۰ حسابرسی، چارچوبی برای انجام بررسی اجمالی اطلاعات مالی میان‌دوره‌ای توسط حسابرس مستقل واحد تجاری است. هدف اصلی این استاندارد، کسب اطمینان محدود (اطمینان سلبی) در مورد عدم وجود تحریف بااهمیت در گزارش‌های مالی میان‌دوره است تا استفاده‌کنندگان بتوانند به‌موقع تصمیمات اقتصادی مبتنی بر اطلاعات را اتخاذ کنند