ماده ۳۷ قانون وکالت

ماده ۳۷ قانون وکالت جمهوری اسلامی ایران با متن رسمی و تحلیل حقوقی

ماده ۳۷ قانون وکالت، بیانگر «اصل وفاداری ابدی وکیل در موضوع مورد وکالت» است. طبق این ماده، وکیل حتی پس از پایان رابطه قراردادی (به دلیل استعفا، عزل یا اتمام کار)، حق ندارد در همان موضوع، وکالت طرف مقابل یا شخص ثالثی را علیه موکل سابق خود قبول کند. فلسفه این منع، جلوگیری از سوءاستفاده از اطلاعات محرمانه‌ای است که وکیل در دوران وکالت به دست آورده است. دادگاه‌ها نیز وظیفه دارند از پذیرش چنین وکیلی خودداری کنند.