جدول محتوا
- مقدمه در استاندارد شماره 3
- دامنه کاربرد در استاندارد شماره 3
- تعاریف در استاندارد شماره 3
- اندازهگیری درآمد عملیاتی در استاندارد شماره 3
- تشخیص معامله در استاندارد شماره 3
- فروش کالا در استاندارد شماره 3
- ارائـه خدمات در استاندارد شماره 3
- سود تضمین شده، درآمد حق امتیاز و سود سهام در استاندارد شماره 3
- افشا در استاندارد شماره 3
- تاریخ اجرا در استاندارد شماره 3
- مطابقت با استانداردهای بینالمللی حسابداری در استاندارد شماره 3
- پیوست
مقدمه در استاندارد شماره 3
1 . بنابر تعریف ارائه شده در فصل سوم مفاهیم نظری گزارشگری مالی، درآمد عبارت است از افزایش در حقوق صاحبان سرمایه بجز مواردی که به آورده صاحبان سرمایه مربوط میشود. مفهوم درآمد، هر دو گروه ” درآمد عملیاتی“ و ” درآمد غیرعملیاتی“ را در برمیگیرد. درآمـد عملیاتی عبـارت از درآمدی است کـه از فعالیتهای اصلی و مستمر واحد تجاری حاصل میگردد و با عناوین مختلفی از قبیل فروش، حقالزحمه، سود تضمین شده، سود سهام و حق امتیاز مورد اشاره قرار میگیرد.
2 . مبحث اصلی در حسابداری درآمد عملیاتی عمدتاً معطوف به تعیین زمان شناخت درآمد عملیاتی است. درآمد عملیاتی زمانی شناسایی میشود که شواهد کافی مبنیبر وقوع یک جریان آتی ورودی منافع اقتصادی وجود داشته باشد (یعنی جریان منافع اقتصادی مرتبط با درآمد عملیاتی به درون واحد تجاری محتمل باشد) و این منافع را بتوان بهگونهای اتکاپذیر اندازهگیری کرد.
دامنه کاربرد در استاندارد شماره 3
3 . این استاندارد باید برای حسابداری درآمد عملیاتی حاصل از معاملات و رویدادهای زیر بکار گرفته شود:
الف . فروش کالا،
ب . ارائـه خدمات، و
ج . استفاده دیگران از داراییهای واحد تجاری که مولد سود تضمین شده، درآمد حق امتیاز و سود سهام است.
