داراییهای احتمالی
28 . واحد تجاری نباید دارایی احتمالی را شناسایی کند.
29 . داراییهای احتمالی معمولاً از رویدادهای برنامهریزی نشده یا غیرمنتظرهای ناشی میشود که ورود منافع اقتصادی به واحد تجاری را ممکن میسازد. برای مثال، میتوان به ادعایی که واحد تجاری ازطریق مراحل قانونی پیگیری میکند اما پیامد آن نامشخص است، اشاره کرد.
30 . داراییهای احتمالی در صورتهای مالی شناسایی نمیشود، زیرا ممکن است منجر به شناخت درآمدی شود که هرگز تحقق نیابد. با اینحال، زمانیکه تحقق درآمد تقریباً قطعی باشد، دارایی مربوط احتمالی نیست و شناسایی میشود.
31 . دارایی احتمالی زمانی افشا میشود که ورود منافع اقتصادی محتمل باشد.
32 . داراییهای احتمالی بطور مداوم ارزیابی میگردد تا اطمینان حاصل شود که تغییرات آن بهنحو مناسب در صورتهای مالی منعکس شده است. چنانچه ورود منافع اقتصادی تقریباً قطعی باشد، دارایی و درآمد مربوط در صورتهای مالی دورهای که تغییر در آن رخ داده است، شناسایی میشود. همچنین در صورتی که ورود منافع اقتصادی محتمل شود واحد تجاری داراییهای احتمالی را افشا میکند.
اندازهگیری در استاندارد شماره 4
بهترین برآورد
33 . مبلغ شناسایی شده بعنوان ذخیره باید بهترین برآورد از مخارجی باشد که برای تسویه تعهد فعلی در تاریخ گزارشگری لازم است.
34 . بهترین برآورد از مخارج لازم برای تسویه تعهد فعلی، مبلغی است که واحد تجاری به طور منطقی لازم است برای تسویه تعهد یا انتقال به شخص ثالث در تاریخ گزارشگری بپردازد. تسویه یا انتقال تعهد در تاریخ گزارشگری اغلب ناممکن یا غیر اقتصادی است. با اینحال، برآورد مبلغی که واحد تجاری به طور منطقی لازم است برای تسویه یا انتقال تعهد بپردازد، بهترین برآورد از مخارج لازم برای تسویه تعهد فعلی در تاریخ گزارشگری است.
35 . نتایج و آثار مالی رویدادها، از طریق قضاوت مدیریت واحد تجاری باتوجه به تجربیات گذشته درمورد رویدادهای مشابه و در بعضی موارد، گزارش کارشناسان مستقل برآورد میشود. شواهد موردنظر شامل شواهد بیشتری است که رویدادهای بعد از تاریخ گزارشگری بدست میدهد.
36 . نحوه برخورد با ابهام حاکم بر شناسایی ذخیره، به شرایط مرتبط با آن بستگی دارد. چنانچه ذخیرهای که اندازهگیری میشود مربوط به اقلام متعددی باشد، تعهد از طریق تعیین وزن هر یک از پیامدهای ممکن با توجه به احتمال وقوع آنها برآورد میشود. این روش آماری برآورد، ” ارزش مورد انتظار “ نامیده میشود. بنابراین، مبلغ ذخیره به تناسب میزان احتمال زیان، بعنوان مثال 60 درصد یا 90 درصد، متفاوت خواهد بود. هنگامی که پیامدهای احتمالی دارای یک دامنه پیوسته است و احتمال وقوع هر رویداد در این دامنه مشابه سایر رویدادهاست، نقطه میانی این دامنه بعنوان ذخیره برآوردی مدنظر قرار میگیرد.
| مثال : واحد تجاری محصولات خود را همراه با ضمانت شش ماهه بابت رفع هرگونه عیب و نقص ناشی از تولید به فروش میرساند. چنانچه عیب و نقص کشف شده در تمام محصولات فروش رفته جزئی باشد، هزینه رفع آن معادل یک میلیون ریال خواهد بود و اگر عیب و نقص کشف شده در تمام محصولات فروش رفته عمده باشد، هزینه رفع آن معادل چهار میلیون ریال خواهد بود. تجربیات گذشته و انتظارات آتی واحد تجاری حاکی از آن است که در سال آینده، 75 درصد محصولات فروش رفته فاقد عیب و نقص، 20 درصد دارای عیب و نقص جزئی و 5 درصد نیز دارای عیب و نقص عمده خواهد بود. براساس الزامات بند 21، جاری احتمال خروج منافع اقتصادی بابت تعهدات مربوط به ضمانت محصولات را به طور کلی ارزیابی میکند. ارزش مورد انتظار هزینه رفع عیب و نقص محصولات به شرح زیر است: 0.4 = (4 میلیون * %5 ) + (1 میلیون * %20 ) + (صفر * %75 ) |
