رأی شورای عالی مالیاتی – فعالیت نمایندگی و تعیین درآمد به طور علی‌الرأس

تاریخ سند: 1382/10/30
شماره سند: 201/7938
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی

مشخصات پرونده

• منبع مالیات: اشخاص حقوقی
• اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها
• موضوع: مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی
• سال عملکرد: 1378
• شماره حوزه مالیاتی: 1023
• تاریخ ابلاغ رأی: 82/3/7
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2557-201 مورخ 82/3/31
• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 36 – 1382/2/20

خلاصه واخواهی – اعتراضات شرکت

بند 1 – اخطار و عدم شناسایی درآمد

• شرکت اظهارنامه، ترازنامه و سود و زیان خود را بر اساس دفاتر قانونی در موعد مقرر تسلیم کرده است.
• پس از رسیدگی، شرکت را مشمول بند 3 ماده 97 دانسته‌اند.
• اعتراضات شرکت مورد توجه هیأت قرار نگرفته و مالیات از طریق علی‌الرأس مشخص شده.

بند 2 – فعالیت‌های بازاریابی و حق‌العمل

• شرکت از طریق روابط بازرگانی خود بازاریابی نموده و خریدار برای تولیدکنندگان ایرانی پیدا کرده است.
• حق‌العمل دریافت شده و در دفاتر منعکس شده است.
• عدم شناسایی درآمد به علت عدم وجود درآمد واقعی بوده است.

بند 3 – ابهام در عدم شناسایی درآمد

الف – درآمد تحصیل شده و ثبت نشده

• اگر منظور این است که درآمد تحصیل شده اما در دفاتر ثبت نشده:
  1. باید دلیل تحصیل درآمد بدون ثبت در دفاتر مشخص شود.
  2. اگر درآمد تحصیل شده و ثبت نشده، این مورد مشمول ماده 201 قانون مالیات‌های مستقیم بوده و باید طبق آن تعقیب می‌شد.

ب – درآمد تحصیل شده بدون دریافت حق‌العمل

• اگر منظور عدم دریافت حق‌العمل است:
  1. طبق بند 4 ماده یک قانون مالیات‌های مستقیم، در صورتی که درآمد تحصیل شده باشد، باید مالیات پرداخت گردد.
  2. اگر حق‌العمل از شرکت خارجی دریافت نشده، شرکت ایرانی درآمد اتفاقی تحصیل کرده است و مشمول مالیات نیست.

بند 4 – سایر اعتراضات

• سایر موارد اعتراض در لوایح ارائه شده به هیأت سه نفره حسابرسی، هیأت بدوی و تجدیدنظر منعکس شده است.

بند 5 – رعایت ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم

• با توجه به لوایح ارائه شده، مفاد ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم رعایت نشده است.
• به دلیل نقص قانونی و نقص رسیدگی، درخواست بررسی و صدور رأی عادلانه شده است.

رأی شورای عالی مالیاتی

بند 1 – قواعد فعالیت‌های واسطه‌گری و حق‌العمل‌کاری

• فعالیت‌های دلالی و حق‌العمل‌کاری طبق قانون تجارت دارای قواعد خاص است.
• مطابق ماده 357 قانون تجارت: “حق‌العمل‌کار کسی است که به اسم خود ولی به حساب دیگری (آمر) معاملاتی کرده و در مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد”.
• شرکت مورد نظر عنوان کرده که واسطه خرید کیسه‌های پلی‌پروپیلن از شرکت‌های تولیدکننده ایرانی بوده.
• این ادعا با ادعای دیگر مؤدی که حق‌العمل صرفاً از فروشندگان ایرانی دریافت کرده، مغایر است.

بند 2 – انطباق با ماده 335 قانون تجارت

• نوع معامله اعلامی مؤدی منطبق با ماده 335 قانون تجارت در باب دلالی است: “دلال کسی است که در مقابل اجرت واسطه انجام معاملاتی شده یا برای کسی که می‌خواهد معاملاتی نماید، طرف معامله پیدا می‌کند”.
• شرکت قرارداد و مدارک متقن برای اثبات دریافت حق‌العمل از شرکت‌های تولیدکننده ایرانی ارائه نکرده است.

بند 3 – نتیجه نهایی

• بر اساس موارد مندرج در شکواییه و بررسی هیأت، رسیدگی و صدور رأی به طریق علی‌الرأس و تعیین درآمد مشمول مالیات بابت دریافتی از شرکت خارجی، صحیح و قانونی بوده است.
• اعتراض شرکت وارد نبوده و رد شکایت اعلام می‌شود.

امضا کنندگان رأی

• محمد رزاقی
• اسماعیل ملکان
• علی‌اصغر زندی فائز