ماده ۱۱۵ ـ در مواردی که محکومٌ‌علیه در مقام اجرای احکام قطعی دیوان، به موانع قانونی استناد نماید و یا به جهتی امکان عملی اجرای حکم نباشد و این جهات به تشخیص دادرس اجرای احکام دیوان، موجه شناخته شود، از موارد اعاده دادرسی تلقی و پرونده به منظور رسیدگی به این جهات به شعبه صادرکننده رأی قطعی ارجاع می‌گردد. شعبه مزبور در صورت تأیید وجود مانع قانونی و یا عدم امکان اجرای حکم, رأی مقتضی به جبران خسارت و یا تعیین جایگزین محکومٌ‌به صادر می‌نماید. در غیر این صورت قرار رد صادر و پرونده برای ادامه عملیات اجرایی به واحد اجرای احکام دیوان اعاده می‌شود. رأی یا قرار صادر شده در این مرحله قطعی است.
ماده ۱۱۵ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
ماده ۱۱۵ قانون دیوان عدالت اداری، سوپاپ اطمینانی برای اجرای احکام است. این ماده اجازه می‌دهد در صورت وجود بن‌بست‌های قانونی یا عملی در اجرای حکم، با نظارت دادرس اجرا و تصمیم شعبه اصلی، راهکارهای جایگزین مانند «جبران خسارت مالی» یا «محکوم‌به جایگزین» پیش‌بینی شود تا حق محکوم‌له ضایع نگردد. آرای صادره در این مسیر قطعی هستند.
