ماده ۱۵۵ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)

ماده ۱۵۵ قانون آیین دادرسی مدنی، هدف اصلی «تأمین دلیل» را مشخص می‌کند: حفظ ادله‌ای که احتمال دارد در آینده در دسترس نباشند یا تغییر کنند. مهم است بدانید که تأمین دلیل صرفاً یک «صورت‌برداری» از وضعیت موجود است و قاضی در زمان رسیدگی به اصل دعوا، «درجه ارزش» و اعتبار آن را تعیین می‌کند؛ به این معنا که صرف تأمین دلیل، حقانیت فرد را ثابت نمی‌کند، بلکه تنها ابزاری برای حفظ شواهد است.

ماده ۱۵۵ – تأمین دلیل برای حفظ آن است و تشخیص درجه ارزش آن در موارد استفاده، با دادگاه می‌باشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *