ماده ۱۶۱ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)

ماده ۱۶۱ آیین دادرسی مدنی، بار اثبات (Onus of Proof) را در دعاوی سه‌گانه تصرف (تصرف عدوانی، ممانعت از حق و مزاحمت) بر عهده «خواهان» قرار می‌دهد. برای موفقیت در این دعاوی، خواهان باید دو رکن اساسی را اثبات کند: ۱) سبق تصرف: نشان دهد که پیش از وقوع حادثه، ملک یا حق مورد نظر در اختیار یا استفاده او بوده است. ۲) عدوانی بودن: نشان دهد که تصرف یا مزاحمت خوانده، بدون رضایت وی و بدون داشتن مجوز قانونی رخ داده است. این ماده در واقع هسته مرکزیِ دفاع در دعاوی تصرف است.