‌ماده ۲۰۵ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)

ماده ۲۰۵ قانون آیین دادرسی مدنی، یک محدودیت مهم بر اختیارات وکیل در خصوص اقرار (اذعان به حقی برای طرف مقابل) اعمال می‌کند.نکات کلیدی:اصل کلی: اقرار یک طرف دعوا به ضرر خود، معمولاً دلیل محکمه‌پسند است و می‌تواند منجر به صدور رأی شود. نقش وکیل: وکیل نماینده قانونی موکل خود در دادگاه است و می‌تواند در حدود اختیارات خود اقداماتی را به نیابت از موکل انجام دهد.