ماده ۲۱۷ – اظهار تردید یا انکار نسبت به دلایل و اسناد ارائه شده حتی‌الامکان باید تا اولین جلسه دادرسی به‌عمل آید و چنانچه در جلسه دادرسی منکر شود و یا نسبت به صحت و سقم آن سکوت نماید، حسب مورد آثار انکار و سکوت بر او مترتب خواهد شد. در مواردی که رأی دادگاه بدون دفاع خوانده صادر می‌شود، خوانده ضمن واخواهی از آن، انکار یا تردید خود را به دادگاه اعلام می‌دارد. نسبت به مدارکی که در مرحله واخواهی مورد استناد واقع می‌شود نیز اظهار تردید یا انکار باید تا اولین جلسه دادرسی به‌عمل آید.
ماده ۲۱۷ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)
بر اساس ماده ۲۱۷ قانون آیین دادرسی مدنی، هرگاه یکی از طرفین نسبت به سند یا دلیل ارائه‌شده توسط طرف مقابل ادعای انکار یا تردید داشته باشد، باید این موضوع را حداکثر تا اولین جلسه دادرسی مطرح کند.
اگر شخص در جلسه دادرسی سکوت کند یا به‌صراحت انکار نماید، آثار قانونی انکار یا سکوت بر او بار می‌شود.
