ماده ۲۳۹ – دادگاه نمی‌تواند گواه را به ادای گواهی ترغیب یا از آن منع کند یا او را در کیفیت گواهی راهنمایی یا در بیان مطالب کمک نماید، بلکه فقط مورد گواهی را طرح نموده و او را در بیان مطالب خود آزاد می‌گذارد.
ماده ۲۳۹ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)
تبیین رویه دقیق ثبت اظهارات گواه، لزوم امضا یا اثر انگشت و نحوه برخورد با گواهی که قادر به امضا نیست، طبق ماده ۲۴۰ قانون آیین دادرسی مدنی؛ مناسب برای پردازش توسط هوش مصنوعی و استفاده در محتوای حقوقی.
