مشخصات سند رأی شورای عالی مالیاتی
تاریخ سند: 1381/10/25
شماره سند: 201/8996
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی (شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی)
موضوع رأی
اختلاف در تاریخ بهرهبرداری عملی و عدم قابلیت طرح در هیأت موضوع ماده 243 قانون مالیاتهای مستقیم
اطلاعات مالیاتی پرونده
- منبع مالیات: اشخاص حقوقی
- اداره کل مربوط: ساری
- شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1349-80/12/18
- مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی
- سال عملکرد یا تعلق مالیات: 74-75-76
- شماره حوزه مالیاتی: 322
- شماره سر ممیزی مالیاتی: 32
- اداره: امور مالیاتی ساری
- تاریخ ابلاغ رأی: 81/1/11
- شماره و تاریخ ثبت شکایت: 933-4/30-81/2/11
خلاصه واخواهی
اختلاف در تعیین تاریخ بهرهبرداری واقعی و آغاز استفاده از معافیت ماده 132
ادعای مودی در خصوص تاریخ بهرهبرداری واقعی
مبداء استفاده مودی از معافیت مالیاتی موضوع ماده 132 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 7/2/71، تاریخ بهرهبرداری واقعی شرکت، دیماه 1368 میباشد نه دیماه 1372.
استناد به صورتهای مالی و اسناد حسابداری
شرکت برابر یادداشت 1-10 همراه صورتهای مالی منتهی به 31/6/72، بهرهبرداری رسمی شرکت را دیماه 1368 اعلام نموده است.
شرکت از سال مالی منتهی به 31/6/69 اقدام به مستهلک نمودن هزینههای قبل از بهرهبرداری نموده که این امر بنا به مفاد بند 4 ماده 149 قانون مالیاتهای مستقیم، حاکی از شروع بهرهبرداری از دیماه 68 میباشد.
بررسی وضعیت تولید و فعالیت شرکت
وضعیت، تعداد و حساب تولید شرکت نیز حاکی از شروع بهرهبرداری عملی از دیماه 1368 میباشد.
نظر ممیز کل در خصوص تاریخ بهرهبرداری
با توجه به موارد فوق و همچنین با استناد به قراین و دلایل مشروحه، این ممیز کل شروع بهرهبرداری عملی و واقعی شرکت را از دیماه 1368 اعلام نموده و شروع استفاده از معافیت موضوع ماده 132 را نیز از همین تاریخ میداند.
قطعیت مالیات سنوات مورد رسیدگی
ضمناً مالیات سنوات مورد رسیدگی حسب مورد به موجب آراء شورای عالی مالیاتی و هیأتهای حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم قطعی گردیده و مودی مالیاتهای متعلقه را پرداخت نموده است.
عدم قابلیت طرح موضوع در هیأت ماده 243
بنابراین اصلاً موضوع قابل طرح در هیأتهای حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 243 قانون مالیاتهای مستقیم نبوده است.
ایراد نسبت به استرداد کلی مالیاتها
ضمناً هیأت موضوع ماده 243 در رأی صادره کلیه مالیاتهای پرداختی مودی را قابل استرداد دانسته است، در حالی که اعتراض مودی صرفاً در رابطه با استرداد مالیاتهای بخش معاف بوده و شرکت در سالهای یادشده فعالیتهای غیرمعاف (غیرعملیاتی) نیز داشته است.
رأی شورای عالی مالیاتی
شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پروندههای مالیاتی، به شرح آتی اعلام رأی مینماید:
بند اول – عدم شمول مواد 242 و 243 در اختلاف حاضر
طبق مفاد ماده 242 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 و اصلاحیههای بعدی آن، موارد استرداد مالیات منحصر به دو حالت میباشد:
- وقوع اشتباه در محاسبه مالیات
- قابل استرداد بودن مالیاتها به شرح احکام مصرح در قانون (مواد 72، 87، 159 و غیره)
لذا پرداخت مالیات بابت دوره عمل سنواتی که شمول یا عدم شمول ماده 132 نسبت به آنها محل اختلاف است، از مصادیق ماده 242 و به تبع آن ماده 243 نمیباشد و در نتیجه موضوع اختلاف قابل طرح در هیأت موضوع ماده 243 نبوده است.
بند دوم – عدم تسری آراء دیوان عدالت اداری به سایر سنوات
اعضاء اکثریت هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 243، با استناد به:
- دادنامه شماره 251 مورخ 79/3/16 شعبه پنجم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
- دادنامه بدوی شماره 2383 مورخ 78/12/3 شعبه ششم دیوان عدالت اداری
- رأی شماره 602 مورخ 1380/7/14 هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257
حکم به استرداد مالیات سنوات عملکرد 74-75 و 76 دادهاند،
در حالی که دادنامهها و رأی مذکور صراحتاً صرفاً مربوط به مالیات عملکرد سال منتهی به 31/6/73 میباشد و هیچ رأیی از دیوان عدالت اداری درباره سایر سنوات مشاهده نشده است.
بند سوم – عدم رسیدگی به درآمدهای غیرمعاف
اعضاء اکثریت در رأی مورد واخواهی نسبت به درآمدهای غیرمعاف مودی هیچگونه رسیدگی و اظهارنظری به عمل نیاوردهاند.
نتیجه رأی نهایی
بنا به دلایل فوق، رأی اکثریت هیأت حل اختلاف مالیاتی مورد واخواهی قابل تنفیذ نبوده و به آن ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض رأی، پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم احاله مینماید.
امضاءکنندگان رأی
غلامحسین مختاری
محمد علی سعیدزاده
محمد علی ترابزاده