رأی شورای عالی مالیاتی

بررسی تبصره ماده 193 و عدم تعلق معافیت ماده 132

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/31
شماره سند: 30/4/3598
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اعتراض به عدم اعطای معافیت مالیاتی موضوع ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: مشاغل
اداره کل مربوط: جهرم

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1185-79/7/17
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77
شماره حوزه مالیاتی: 2721
شماره سرممیزی مالیاتی: 272
اداره: امور اقتصادی و دارایی شهرستان جهرم
تاریخ ابلاغ رأی: 79/8/30
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8709/4/30-79/10/6

خلاصه واخواهی مؤدی

بند 1 – شناسایی واحد تولیدی

• ماموران مالیاتی اسناد و مدارک مربوط به کارگاه را ملاحظه و از نزدیک محل کارگاه را بازدید کرده‌اند.
• این واحد به عنوان کارگاه تولیدی شناسایی شده است.

بند 2 – پروانه و تاسیسات

• مراجع ذیصلاح با توجه به نوع تاسیسات و ضوابط پروانه تاسیس شماره 2875 مورخ 75/7/16 را برای این واحد تولیدی صادر کرده‌اند.

بند 3 – ایراد مؤدی

• ممیز مالیاتی و هیأت‌های حل اختلاف بدون توجه به ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم، این واحد تولیدی را از معافیت ماده 132 محروم کرده‌اند.
• تبصره ماده 193 صرفاً شامل کارخانه‌داران و اشخاص حقوقی می‌شود و اشخاص حقیقی مشمول ماده 96 به استثنای کارخانه‌داران، در صورت عدم تسلیم اظهارنامه در دوران معافیت، از معافیت محروم نمی‌شوند.
• با توجه به ماده 110 قانون مذکور، این شرط تنها شامل کارخانه‌داران می‌شود.
• مؤدی تقاضای نقض رأی صادره را دارد.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی جواز تاسیس

• جواز تاسیس شماره 3377-14 مورخ 78/2/12 و کارت شناسایی شماره 2875 مورخ 75/7/11، موافقت وزارت جهاد سازندگی با تأسیس واحد تولیدی برای تولید ظروف یکبار مصرف، قطعات پلاستیکی، نایلون و نایلکس را نشان می‌دهد.

بند 2 – شمول معافیت ماده 132

• ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم، واحدهای تولیدی و معدنی را مشمول معافیت قرار داده است.
• بند 2 ماده 96 قانون مالیات‌های مستقیم نیز کارخانه و کارگاه را به عنوان واحد تولیدی تلقی کرده و تفاوتی بین آنها قائل نشده است.

بند 3 – تبصره ماده 193

• بر اساس تبصره ماده 193، واحدهای تولیدی و معدنی با معافیت مدت‌دار در صورت عدم تسلیم اظهارنامه، ترازنامه و حساب سود و زیان در دوران معافیت، نمی‌توانند از معافیت ماده 132 استفاده کنند.

بند 4 – نتیجه نهایی

• با توجه به مندرجات شکوائیه واصله، رأی مورد واخواهی صحیح است و ایرادی به آن وارد نیست.
• شکایت مؤدی رد می‌گردد.
• هزینه رسیدگی موضوع ماده 260 قانون مالیات‌های مستقیم قابل وصول است.

رأی شورای عالی مالیاتی

تعیین درآمد اتفاقی بر اساس ماده 119 و اعمال مالیات بر اساس ماده 120 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/31
شماره سند: 30/4/3616
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اعتراض به عدم اعمال صحیح مالیات بر درآمد اتفاقی ناشی از واگذاری زمین بلاعوض
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 6510-79/9/14
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1376
شماره حوزه مالیاتی: 2031
اداره: مالیات بر شرکت‌ها
تاریخ ابلاغ رأی: 11/10/79
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8850-4/30-79/10/12

خلاصه واخواهی مؤدی

بند 1 – واگذاری زمین بلاعوض

• یک قطعه زمین بلاعوض توسط معاونت آموزش و تحقیقات وزارت جهاد سازندگی به شرکت مودی واگذار شده است.
• شرکت این واگذاری را در دفاتر خود ثبت نکرده است.

بند 2 – اقدام حوزه مالیاتی

• حوزه مالیاتی با توجه به سند صلح فوق و به استناد ماده 119 قانون مالیات‌های مستقیم، این واگذاری را درآمد اتفاقی شرکت تلقی کرده و بر اساس ماده 120 قانون مالیات‌ها اقدام به مطالبه مالیات از مودی نموده است.

بند 3 – نظر هیأت حل اختلاف تجدید نظر

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، برخلاف رأی هیأت بدوی و نص صریح ماده 119، با استناد به ماده 128 قانون مالیات‌ها، نسبت به مطالبه مالیات از این قسمت از درآمد رفع تعرض نموده است.
• هیأت یاد شده اعلام کرده که شرکت در سال‌های بعد، درآمد حاصل از فروش زمین را در دفاتر خود ثبت کرده است.

بند 4 – اعتراض مؤدی

• شرکت به این رأی اعتراض دارد و تقاضای نقض رأی هیأت تجدید نظر را مطرح کرده است.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی موضوع درآمد اتفاقی

• بر اساس محتویات پرونده، ممیز مالیاتی با استناد به ماده 119 قانون مالیات‌های مستقیم، واگذاری بلاعوض زمین توسط معاونت آموزش و تحقیقات وزارت جهاد سازندگی را درآمد اتفاقی شرکت تشخیص داده است.
• مطابق ماده 120 قانون مالیات‌ها، این درآمد مشمول مالیات قرار گرفته است.

بند 2 – مغایرت رأی هیأت تجدید نظر

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، با کسر درآمد اتفاقی و استناد به ماده 128 و ثبت درآمد فروش زمین در سال بعد، رأی صادره را خلاف نص صریح ماده 119 اعلام کرده است.

بند 3 – نتیجه نهایی

• این شعبه با تاکید بر مغایرت رأی صادره با مقررات قانون مالیات‌های مستقیم از جمله ماده 119، رأی هیأت تجدید نظر را نقض می‌کند.
• پرونده جهت بررسی مجدد توسط هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌گردد.

امضاکنندگان

محمدعلی بیگ‌پور
علی عزیزی
اسماعیل ملکان

رأی شورای عالی مالیاتی

عدم رعایت شرایط معافیت موضوع ماده 144 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/31
شماره سند: 30/4/3602
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اعتراض به عدم اعطای معافیت مالیاتی شرکت‌های پژوهشی بر اساس ماده 144 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 141-79/5/16
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75
شماره حوزه مالیاتی: 1052
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها
تاریخ ابلاغ رأی: 79/6/16
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6515-4/30-79/7/16

خلاصه واخواهی مؤدی

بند 1 – شرایط بهره‌مندی از معافیت ماده 144

• شرکت با توجه به موضوع فعالیت و اجرای پژوهش و تحقیقات بنیادی در زمینه سخت‌افزار و نرم‌افزار در صنعت انفورماتیک و دارا بودن پروانه تحقیق، مشمول معافیت موضوع ماده 144 قانون مالیات‌های مستقیم و آئین‌نامه اجرایی آن می‌باشد.
• شرایط احراز معافیت:
  • تسلیم اظهارنامه مالیاتی
  • ارائه فهرست طرح‌های تحقیقاتی انجام شده و لیست طرح‌های در دست اجرا

بند 2 – تسلیم مدارک به حوزه مالیاتی

• در سال مورد رسیدگی، اظهارنامه و فهرست‌های مذکور به صورت جداگانه به حوزه مالیاتی تسلیم شده و تحت شماره 448 مورخ 76/4/31 در دفتر حوزه به ثبت رسیده است.
• ممیز مالیاتی عدم اعطای معافیت را ناشی از عدم تسلیم فهرست طرح‌های تحقیقاتی اعلام کرده است.

بند 3 – ایراد مؤدی به ادعای ممیز

• کارشناسان مجری قرار هیأت بدوی فهرست طرح‌های تحقیقاتی را در پرونده موجود تشخیص داده‌اند.
• اعلام شده که فهرست خارج از مهلت تسلیم شده است، اما حوزه مالیاتی ورود آن را طی نامه رسمی ثبت نکرده است.
• بنابراین، با توجه به مدارک موجود، شرکت معتقد است که معافیت ماده 144 باید اعطا شود.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی مدارک و پرونده مالیاتی

• بر اساس محتویات پرونده و گزارش رسیدگی حوزه مالیاتی:
  • مودی فهرست طرح‌های تحقیقاتی و پژوهشی انجام شده سال مالی مربوط و فهرست طرح‌های در دست اجرا را به همراه اظهارنامه مالیاتی و صورت‌های مالی ارائه نکرده است.

بند 2 – اقدامات هیأت حل اختلاف بدوی

• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی برای رسیدگی بیشتر به اعتراضات، قرار تحقیق و بررسی صادر کرده است.
• کارشناس مجری قرار نیز عدم تسلیم فهرست‌های مذکور همراه اظهارنامه را تأیید و در رأی بدوی ذکر کرده است.

بند 3 – رأی هیأت تجدید نظر

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، با استناد به عدم انجام تکالیف قانونی در وقت مقرر، درخواست شرکت برای معافیت مالیاتی ماده 144 را قبول نکرده است.
• هیأت با تعدیل درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی نموده است.

بند 4 – نتیجه نهایی

• با توجه به تبصره ماده یک آئین‌نامه اجرایی ماده 144 اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم، ایراد قانونی به رأی مورد واخواهی وارد نبوده است.
• بنابراین، رد شکایت شاکی اعلام می‌شود.

امضاکنندگان

علی عزیزی
محمدعلی بیگ‌پور
اسماعیل ملکان

رأی شورای عالی مالیاتی

عدم رعایت ماده 76 و 77 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/31
شماره سند: 30/4/3632
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اعتراض به محاسبه مالیات بر درآمد شرکت ساختمان‌سازی بر اساس ماده 77 و 76 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: اصفهان

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 4/748-78/6/3
سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 77/6/31
شماره حوزه مالیاتی: 201411
شماره سرممیزی مالیاتی: 20141
اداره: کل امور اقتصادی و دارایی استان اصفهان
تاریخ ابلاغ رأی: 79/8/9
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7409-4/30-79/8/18

خلاصه واخواهی مؤدی

بند 1 – مغایرت محاسبه مالیات با ماده 77

• حکم ماده 77 قانون مالیات‌های مستقیم صریح و روشن است، اما ممیز حوزه مالیاتی سود حاصل از فروش زمین را که شرکت از سود ابرازی کسر نموده، مشمول مالیات دانسته است.
• هیچ دلیلی برای اخذ مالیات از فروش زمین ارائه نشده است.

بند 2 – تأیید حساب‌های شرکت توسط سازمان حسابرسی

• سود و زیان تسلیمی اولین سال فعالیت شرکت 15 میلیارد ریال سود ویژه داشته و از این مبلغ، 927/4 میلیارد ریال سود ویژه فروش زمین از درآمد مشمول کسر شده است.
• سازمان حسابرسی، فارغ از اظهارنظر مالیاتی، حساب‌های شرکت را تأیید کرده است.

بند 3 – روش تعیین سود سهم زمین

• سود سهم زمین بر اساس پیشرفت کار و ضابطه اصلی (33% کل قرارداد قیمت زمین) تعیین شده است.
• بر اساس کار کارشناسی و محاسبات دقیق، سود سهم زمین معادل 6/48% فروش واحدها محاسبه و از سود ابرازی خارج گردیده است.
• ممیز مالیاتی و هیأت‌های حل اختلاف دلیلی برای عدم پذیرش آن ارائه نکرده‌اند.

بند 4 – جلوگیری از مالیات مضاعف

• ماده 77 نشان می‌دهد که مالیات زمین هنگام نقل و انتقال رسمی و با نرخ ماده 59 وصول می‌شود.
• مفهوم مخالف آن، این است که سود زمین در هنگام رسیدگی به حساب عملکرد تولیدکنندگان مسکن محاسبه نمی‌شود.
• مالیات مضاعف در صورتی رخ می‌دهد که هم در مقطع رسیدگی و هم هنگام انتقال، مالیات محاسبه شود.

بند 5 – درخواست مؤدی

• به علت نقص رسیدگی و نقض مقررات قانونی و دستورالعمل‌های اجرایی، مؤدی درخواست نقض رأی صادره و رسیدگی مجدد با رعایت ماده 77 و دستورالعمل اجرایی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی را دارد.

رأی شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – تشخیص درآمد مشمول مالیات

• فعالیت شرکت ساختمان‌سازی و از لحاظ مالیاتی با رعایت مقررات صدر تبصره ماده 77 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند 66، مشمول مالیات بر درآمد بساز و بفروشی است.

بند 2 – کسر ارزش زمین از درآمد

• حوزه مالیاتی سود ابرازی اظهارنامه اولیه شرکت را ملاک درآمد مشمول مالیات قرار داده است، در حالی که:
  • قسمت اعظم سود، مربوط به پیش‌فروش واحدهای ساختمانی با روش درصد پیشرفت کار است.
  • حاصل فروش مربوط به ارزش عرصه و اعیان ملک بوده و باید ارزش عرصه ملک هنگام انتقال قطعی از بهای فروش کل ملک کسر شود.
  • فقط درآمد حاصل از فروش اعیانی مبنای مالیات بساز و بفروشی قرار می‌گیرد.

بند 3 – نقص رسیدگی توسط هیأت تجدید نظر

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به لایحه شماره 2072 مورخ 79/6/21 شرکت توجه نکرده و بدون رعایت مقررات قانونی، رأی صادر کرده است.
• بنابراین، رأی صادره از هیأت مذکور از این حیث مغایر قانون است.

بند 4 – تصمیم نهایی

• رأی مورد واخواهی نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد و صدور رأی مقتضی به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضاکنندگان

عباس رضائیان
روح‌الله باباسنگانی
علی عزیزی

رأی شورای عالی مالیاتی

معافیت موضوع ماده 132 و تبصره 4 آن و تبصره 3 ماده 154 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/30
شماره سند: 30/4/3418
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اعتراض به نحوه اعمال معافیت مالیاتی ماده 132 و تبصره 4 آن و تبصره 3 ماده 154 و محاسبه درآمد مشمول مالیات شرکت
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: کاشان

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 122-79/7/24
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1375
شماره حوزه مالیاتی: 208824
شماره سرممیزی مالیاتی: 20882
اداره: امور اقتصادی و دارایی کاشان
تاریخ ابلاغ رأی: 79/9/10
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8665-4/30-79/10/5 و 8757-4/30-79/10/10
کلاسه شورا: 32677

خلاصه واخواهی مؤدی

بند 1 – تاریخ بهره‌برداری واحدهای تولیدی

• شرکت دارای دو واحد تولید 350 شانه و 500 شانه و یک واحد تکمیل است.
• ماشین‌آلات واحد 500 شانه حدود 8 ماه پس از صدور کارت شناسایی مورخ 69/2/19 برای واحد 350 شانه وارد شده و طی 7 فقره پروانه واردات در شش ماهه اول سال 71 نصب و از مهر تا بهمن همان سال تولید آزمایشی خود را آغاز کرده است.
• پروانه بهره‌برداری شماره 27133/6215/041151 مورخ 74/7/15 فقط برای واحد 500 شانه و واحد تکمیل صادر شده و تاریخ بهره‌برداری مندرج نیمه دوم سال 71 مربوط به واحد اخیر است، نه واحد 350 شانه.
• هیأت تجدید نظر به این نکته توجه نکرده و با استناد به کارت شناسایی مورخ 69/2/19، درآمد واحد 500 شانه را مشمول معافیت ماده 132 ندانسته است.

بند 2 – نقض رأی بدوی توسط هیأت تجدید نظر

• هیأت بدوی با قبول بخشی از اعتراضات، معافیت ماده 132 را برای 6 ماه اعطا کرده و درآمد مشمول مالیات عملکرد 75 را 2,593,010,463 ریال تعدیل نموده است.
• هیأت تجدید نظر بدون اعتراض مأمور تشخیص مالیات ذیربط و برخلاف تبصره 3 ماده 247، درآمد مذکور را به 3,599,908,593 ریال افزایش داده است.

بند 3 – گزارش مجریان قرار و میزان فروش

• مجریان قرار تأکید کرده‌اند میزان فروش با ظرفیت و توان تولید ماشین‌آلات تعیین شده است، که مغایر با ماده 152 قانون مالیات‌ها می‌باشد، زیرا ملاک قانون فروش واقعی سالانه است، نه برآورد حوزه.

بند 4 – اعمال ضریب مالیاتی واحد تکمیل

• مجریان قرار به جای استفاده از ضریب 8% بافندگی، با توجه به وجود واحد تکمیل، ضریب 10% پیشنهاد کرده‌اند که مغایر تبصره 3 ماده 154 و دفترچه ارزش معاملاتی است.

بند 5 – حذف معافیت تبصره 4 ماده 132

• هیأت تجدید نظر معافیت موضوع تبصره 4 ماده 132 را که توسط مأمور مالیاتی اعطا شده بود، کان‌لم‌یکن اعلام و به درآمد مشمول مالیات افزوده است.
• این اقدام بدون رعایت تبصره 3 ماده 247 و ایجاد اختلاف جدید بوده است.

بند 6 – معافیت صادرات فرش

• مجریان قرار درآمد حاصل از صادرات فرش را مشمول 50% معافیت ماده 141 دانسته‌اند، در حالی که مطابق ماده مذکور 100% درآمد حاصل از صادرات محصولات تمام‌شده صنعتی معاف است.

رأی شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – تأیید موارد مطروحه

• واخواهی مؤدی نسبت به:
  • میزان فروش منظور شده توسط حوزه
  • معافیت صادرات موضوع ماده 141
  بررسی شده و به لحاظ رسیدگی مجریان قرار هیأت‌های بدوی و تجدید نظر، گزارش‌ها کافی و منطبق با تصویب‌نامه شماره 54914/ت/552/هـ هیأت وزیران بوده و از این جهت ایرادی به رأی تجدید نظر وارد نمی‌باشد.

بند 2 – نقض رأی تجدید نظر

• اقدامات هیأت تجدید نظر در موارد زیر مغایر مقررات قانونی شناخته شد:
  1. عدم رعایت تبصره 3 ماده 247 و افزایش درآمد مشمول مالیات نسبت به رأی بدوی بدون اعتراض مأمور تشخیص مالیات.
  2. حذف معافیت مالیاتی ماده 132 برای درآمد شش ماهه اول سال 75 واحد 500 شانه و واحد تکمیل.
  3. حذف معافیت تبصره 4 ماده 132 برای درآمد شش ماهه دوم سال 75 که بر اساس بند 2 قابل اعمال بود.
  4. عدم رعایت تبصره 3 ماده 154 در اعمال ضریب 10% واحد تکمیل، که مغایر مقررات قانونی است.
• بنابراین رأی مورد واخواهی نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیات‌ها احاله می‌گردد.

امضاکنندگان

غلامرضا نوری
اسدالله مرتضوی
صدیقه کاتوزیان

رأی شورای عالی مالیاتی

عدم اعطای معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم از زمان فعالیت تولیدی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/19
شماره سند: 30/4/3049
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اعتراض به عدم اعطای معافیت مالیاتی شرکت از زمان فعالیت تولیدی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: گرمسار

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 142-79/3/4
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1374 و 1375
شماره حوزه مالیاتی: 522
تاریخ ابلاغ رأی: 79/4/5
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 686-5/30-79/5/3

خلاصه واخواهی مؤدی

بند 1 – محدوده جغرافیایی کارخانه

• محل کارخانه در خارج از شعاع 120 کیلومتری تهران قرار دارد.
• شرکت از سال 1371 لغایت 1376 به مدت 6 سال مشمول معافیت موضوع ماده 132 قبل از اصلاح قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد.

بند 2 – ایرادات وارده بر هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر

• هیأت مزبور بدون توجه به مفاد ماده 132 و برخلاف رأی شماره 13502-4/30-69/10/1 شورای عالی مالیاتی، شرکت را از سال 70 دارای فعالیت تولیدی تلقی کرده و از اعطای معافیت مالیاتی استحقاقی شرکت خودداری کرده است.
• هیأت یاد شده برخلاف بخشنامه 41075/12802-4/30/74 وزارت امور اقتصادی و دارایی که معاونت راهداری و هماهنگی امور استانی وزارت راه و ترابری را مرجع تعیین فاصله واحدهای تولیدی از مرکز تهران معرفی کرده، با استناد به منابع دیگر شرکت را داخل محدوده 120 کیلومتری فرض کرده و فاصله دقیق را مشخص نکرده و تنها “فرض” کرده است.

بند 3 – پروانه بهره‌برداری و تاریخ شروع معافیت

• شرکت دارای پروانه بهره‌برداری بوده و تاریخ استفاده از معافیت مطابق پروانه بهره‌برداری و نامه شماره 10473 مورخ 77/12/20 اداره کل صنایع استان سمنان از تاریخ 6/9/1370 است.
• با توجه به رأی شماره 9146-4/30 مورخ 72/7/27 شورای عالی مالیاتی در مورد شرکتی مشابه، شرکت مودی نیز مشمول استفاده از معافیت بوده است.
• همچنین نامه‌های برخی ارگان‌ها نیز شرکت را خارج از شعاع 120 کیلومتری تهران دانسته‌اند.

رأی شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی دوره و مدت معافیت

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مدعی شده است که بهره‌برداری قبل از سال 1370 امکان‌پذیر نبوده است.
• در بررسی اعتراض مودی، هیأت یاد شده اظهارنظر کرده است: شرکت حداقل از سال 1370 دارای فعالیت تولیدی بوده، بنابراین با توجه به مقررات تبصره 1 ماده 132 و فرض اینکه مودی در داخل محدوده 120 کیلومتری باشد، دوره معافیت پایان یافته و شرکت مشمول معافیت نمی‌باشد.
• به این اظهار نظر ایرادات زیر وارد است:
  1. دوره معافیت مشخص نشده است.
  2. استناد به تبصره 1 ماده 132 روشن نیست.
  3. مشخص نیست شرکت در داخل محدوده 120 کیلومتری قرار دارد یا خیر.

بند 2 – تعیین تاریخ بهره‌برداری واقعی

• با توجه به پروانه تاسیس شماره 304949 مورخ 66/2/12، در صورت احراز سایر شرایط، شرکت مشمول مقررات تبصره 3 ماده 132 قانون قبل از اصلاح می‌باشد.
• هیأت باید ابتدا دوره و مدت معافیت را مشخص و سپس تاریخ بهره‌برداری واحد تولیدی را با توجه به نوع کالای تولیدی مندرج در پروانه بهره‌برداری شماره 14599/23-70/9/9 تعیین می‌کرد.
• در صورت تایید تاریخ بهره‌برداری قبل از 66/12/3 (تاریخ تصویب قانون مالیات‌های مستقیم)، مطابق تبصره 2 ماده 132، واحدهای تولیدی مشمول معافیت مالیاتی کامل از تاریخ صدور پروانه بهره‌برداری می‌شدند.

بند 3 – استعلام محدوده جغرافیایی

• برای تعیین اینکه واحد تولیدی در داخل محدوده 120 کیلومتری مرکز تهران قرار دارد یا خیر، مطابق بخشنامه شماره 41075/12802 مورخ 74/11/24 وزارت امور اقتصادی و دارایی، باید از معاونت راهداری و هماهنگی امور استانی وزارت راه و ترابری استعلام شود.

تصمیم نهایی

• رأی شماره 142-79/3/4 هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل عدم کفایت رسیدگی نقض می‌شود.
• پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضاکنندگان

محمدعلی سعیدزاده
غلامحسین مختاری
غلامعلی آبائی

رأی شورای عالی مالیاتی

هزینه‌های خارج از ضوابط مواد 147 و 148 و وجاهت قانونی آنها

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/30
شماره سند: 30/4/3420
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اعتراض به عدم پذیرش برخی هزینه‌های شرکت و بازیافت سرمایه‌گذاری‌ها
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 5075-79/7/26
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377
شماره حوزه مالیاتی: 0932
شماره سرممیزی مالیاتی: 093
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها
تاریخ ابلاغ رأی: 79/11/3
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10158/4/30-79/12/3

خلاصه واخواهی مؤدی

بند 1 – اعتراض به برگشت زیان فروش سهام در بورس

• زیان حاصل از فروش سهام شرکت در بورس اوراق بهادار توسط حوزه مالیاتی و هیئت‌های حل اختلاف جزء هزینه‌های قابل قبول شرکت پذیرفته نشده است.
• بر اساس ماده 105 قانون مالیات‌های مستقیم و تبصره ۴ آن، مواد 94 و 106 و بند 12 از ماده 148 قانون، عمل حوزه مالیاتی صحیح نبوده.
• استناد به تبصره 1 ماده 143 مبنی بر مقطوع بودن مالیات نقل و انتقال سود سهام برای عدم پذیرش زیان، فاقد وجاهت قانونی است.

بند 2 – اعتراض به اضافه نمودن مبلغ بازیافت سرمایه‌گذاری‌ها

• مبلغ 1,292,952,687 ریال بازیافت سرمایه‌گذاری‌ها به درآمد مشمول مالیات اضافه شده است.
• سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت شرکت به روش بهای تمام شده ثبت می‌شوند و سود سهام مربوط به سرمایه‌گذاری بعد از پایان سال مالی صرف بازیافت قیمت تمام شده می‌گردد.
• اقدام حوزه مالیاتی و رأی هیئت تجدید نظر مغایر تبصره ۲ ماده ۱ آئین‌نامه نحوه تنظیم، تحریر و نگهداری دفاتر است.
• رویه مزبور از ابتدای سال 78 توسط سازمان حسابرسی الزامی شده است، بنابراین افزودن این رقم به درآمد، فاقد وجاهت قانونی است.

بند 3 – اعتراض به برگشت بخشی از هزینه‌های شرکت

• برگشت هزینه‌ها به نسبت معافیت قسمتی از سود دریافتی بدون دلیل و مستند قانونی انجام شده است.
• مطابق ماده 147 و بندهای ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم، پذیرش یا عدم پذیرش هزینه‌های واقعی و قانونی، نیازمند دلیل مدلل است.
• رأی هیئت تجدید نظر که بدون دلیل صادر شده، خلاف ماده 248 قانون می‌باشد.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – وضعیت زیان فروش سهام

• طبق تبصره 1 ماده 143 قانون مالیات‌های مستقیم، مالیات نقل و انتقال سهام در بورس به صورت مقطوع تعیین شده است.
• پذیرش کاهش ارزش همین سهام به عنوان هزینه وجاهت قانونی ندارد.

بند 2 – وضعیت بازیافت سرمایه‌گذاری‌ها

• محسوب نکردن بازیافت سرمایه‌گذاری‌ها به عنوان درآمد به دلیل مغایرت با مواد 147 و 148 قانون مالیات‌های مستقیم قابل قبول نیست.

بند 3 – پذیرش هزینه‌های خارج از ضوابط

• عدم پذیرش و برگشت هزینه‌هایی که خارج از ضوابط مواد 147 و 148 قانون مالیات‌های مستقیم تحقق یافته، موجه و قانونی است.

نتیجه

• رأی مورد واخواهی با اظهارنظر مدلل صادر شده و نقض مقررات قانونی ندارد.
• رد شکایت مودی و استواری رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعلام می‌شود.
• هزینه رسیدگی موضوع ماده 260 قانون مالیات‌های مستقیم قابل وصول است.

امضاکنندگان

صدیقه کاتوزیان
علی اکبر نوربخش
غلامرضا نوری

رأی شورای عالی مالیاتی

اجرای تبصره ۵ ماده ۵۹ قانون مالیات‌های مستقیم – مالیات انتقال حق واگذاری محل

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/27
شماره سند: 30/4/3374
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اجرای تبصره ۵ ماده ۵۹ قانون مالیات‌های مستقیم و اعتراض به مالیات حق واگذاری محل
منبع مالیات: حق واگذاری محل
اداره کل مربوط: اصفهان

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 462/6-79/5/1
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78
شماره حوزه مالیاتی: 200913
شماره سرممیزی مالیاتی: 20091
اداره: کل امور اقتصادی و دارایی استان اصفهان
تاریخ ابلاغ رأی: 79/6/5
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6096-4/30-79/6/30
کلاسه شورا: 46387

خلاصه واخواهی مؤدی

1. اعتراض به رأی هیئت تجدید نظر:
   • رأی صادره بدون رعایت ماده ۵۹ قانون مالیات‌های مستقیم، دستورالعمل شماره 49928/6606/4/30 مورخ 71/10/9 و رأی 3814/4/30 مورخ 79/4/26 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی بوده است.
2. وضعیت ملک:
   • ششدانگ باقیمانده پلاک 1883 به صورت عرصه محصور و بدون اعیانی و مسکونی انتقال و فروش یافته است.
   • سند رسمی 76357 مورخ 24/3/79 دفترخانه 47 اصفهان تأییدکننده این موضوع است.
   • کاربری ملک مسکونی بوده و فاقد کسب و پیشه و تغییر کاربری توسط مراجع ذیصلاح صورت نگرفته است.
   • نامه شهرداری 442/13 مورخ 79/1/17 عنوان ملک را زمین بایر و محصور در منطقه مسکونی ویژه اعلام نموده است.
3. اعتراض مؤدی:
   • تشخیص مالیات حق کسب و پیشه برای ملک فوق خارج از قانون و مغایر دستورالعمل‌ها و رأی هیئت عمومی است.
   • درخواست نقض رأی هیئت تجدید نظر و رسیدگی مجدد به پرونده مطرح شده است.

رأی شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – استناد به رأی هیئت عمومی

• طبق رأی شماره 3814-4/30 مورخ 79/4/26 هیئت عمومی شورای عالی مالیاتی:
  منظور از حقوق ناشی از موقعیت تجاری محل موضوع تبصره ۵ ماده ۵۹ قانون مالیات‌های مستقیم، حقوق به رسمیت شناخته شده توسط مراجع ذیصلاح برای واحدهای تجاری است.

بند ۲ – بررسی مستندات ملک

• سند مالکیت رسمی و نامه شهرداری صرفاً حکایت از خانه مخروبه یا زمین بایر بودن ملک دارد.
• هیئت تجدید نظر بدون اتکا به اسناد و مدارک مثبته و صرفاً بر اساس احتمال استفاده تجاری از ملک در آینده، مالیات تعیین کرده است.

بند ۳ – مغایرت با قوانین و دستورالعمل‌ها

• استناد هیئت تجدید نظر به گزارش مجری قرار و احتمال استفاده تجاری آینده بدون مدارک قانونی، مغایر رأی هیئت عمومی و دستورالعمل شماره 49928/6606/4/30 مورخ 71/10/9 وزارتی است.

بند ۴ – تصمیم شورای عالی مالیاتی

• رأی مورد واخواهی به دلیل نقص رسیدگی و نقض مقررات قانونی قابل تنفیذ نیست.
• پرونده به هیئت موضوع ماده ۲۵۷ قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌شود تا رسیدگی مجدد انجام گردد.

امضاکنندگان

غلامرضا نوری
اسدالله مرتضوی
صدیقه کاتوزیان

رأی شورای عالی مالیاتی

قبول بدهی‌های مستند متوفی و تأثیر آن در مالیات بر ارث

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/26
شماره سند: 30/4/3315
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: قبول بدهی‌های مستند متوفی و اعمال آن در مالیات بر ارث
منبع مالیات: ارث
اداره کل مربوط: مالیات بر ارث

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1/966-79/8/24 هیئت موضوع ماده 216
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77
شماره حوزه مالیاتی: 512
شماره سرممیزی مالیاتی: 51
اداره: اداره کل مالیات بر ارث و اراضی بایر تهران
تاریخ ابلاغ رأی: 79/9/20
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8967/4/30-79/10/19

خلاصه واخواهی مؤدی

1. صدور چک‌های متوفی:
   • مرحوم … در زمان حیات خود چهار فقره چک از حساب 38517 بانک ملی شعبه بازار صادر کرده‌اند.
   • تاریخ وصول چک‌ها یک ماه بعد از فوت متوفی بوده و امضاء و صحت مندرجات توسط بانک تأیید شده است.
2. عدم اطلاع وراث در اظهارنامه مالیاتی:
   • وراث از صدور چک‌ها اطلاع نداشته و در زمان تسلیم اظهارنامه ذکری از بدهی‌ها به هیئت حل اختلاف بدوی نیاورده‌اند.
3. واگذاری چک‌ها به طلبکاران و برگشت آن‌ها:
   • طلبکاران چک‌ها را به حساب خود واریز نمودند اما به علت عدم موجودی در حساب متوفی برگشت شده است.
   • پس از مراجعه طلبکاران و پیگیری قانونی، وراث مجبور به پرداخت بدهی متوفی شده‌اند و دریافت طلب توسط طلبکاران با گواهی رسمی تأیید شده است.
4. اعتراض به رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی:
   • هیئت اظهار داشته است: تاریخ چک‌ها بعد از فوت متوفی است و این امر را منطبق با قانون چک ندانسته‌اند.
   • مؤدیان استدلال کرده‌اند که طبق ماده 13 قانون اصلاح چک، بدهی صادرکننده چک وعده‌دار قابل مطالبه است و پرداخت چک‌ها بعد از فوت متوفی نیز جزء دیون محقق متوفی محسوب می‌شود.
   • همچنین پرداخت از طریق اجرای ثبت و توافق بین وراث و طلبکاران صورت پذیرفته و هیئت بدون توجه به این مستندات رأی صادر کرده است.
5. درخواست مؤدی:
   • نقض رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی و رسیدگی مجدد با لحاظ مستندات رسمی و عرف بازار.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – استناد قانونی

• طبق قسمت اخیر ماده 37 قانون مالیات‌های مستقیم:
  چنانچه پس از قطعیت مالیات، اسناد و مدارک تازه‌ای مربوط به بدهی متوفی ارائه گردد و در محاسبه مالیات مؤثر باشد، پرونده جهت صدور رأی مقتضی به هیئت حل اختلاف مالیاتی ارسال و طبق رأی هیئت اقدام خواهد شد.

بند ۲ – مغایرت رأی هیئت با قوانین

• هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 بدون توجه به:
  1. عرف معمول بازار (صدور و تسلیم چک‌های وعده‌دار)
  2. اقامه دلیل موجه مبنی بر غیرواقعی بودن بدهی چک‌ها
     اقدام به صدور رأی کرده است که مغایر ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد.

بند ۳ – تصمیم شورای عالی مالیاتی

• نقض رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 اعلام می‌گردد.
• پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیئت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌شود.

امضاکنندگان

علی‌اکبر نوربخش
صدیقه کاتوزیان
غلامرضا نوری

رأی شورای عالی مالیاتی

تعیین مبلغ یوزانس به عنوان درآمد مستقل و مطالبه مالیات از اشخاص حقوقی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/25
شماره سند: 30/4/3220
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: تعیین مبلغ یوزانس به عنوان درآمد مستقل از قرارداد و مطالبه مالیات
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 4771-79/6/28
سال عملکرد: 1995 میلادی منتهی به 75/10/10
شماره حوزه مالیاتی: 1412-37
شماره سرممیزی مالیاتی: 141-37
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها
تاریخ ابلاغ رأی: 79/8/2
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7616-4/30-79/8/28
کلاسه شورا: 46662

خلاصه واخواهی مؤدی

1. قسمت اول رأی هیأت تجدید نظر:
   ارتباطی به اعتراض شرکت نداشته و مورد اعتراض مؤدی نمی‌باشد.
2. قسمت دوم رأی هیأت تجدید نظر (بهره یوزانس):
   • مبلغ یوزانس جزء بهای معامله و قرارداد بوده و باید همانند مبالغ قرارداد مشمول محاسبات ماده 111 و تبصره آن قرار گیرد.
   • حوزه مالیاتی مبلغ یوزانس را به عنوان درآمد مستقل از قرارداد تلقی کرده و با اعمال ضریب 100% و نرخ ارز آزاد، به عنوان درآمد بهره محاسبه کرده است که خلاف بخشنامه 7165 مورخ 76/3/10 است.
   • هیأت حل اختلاف نیز بدون نظریه مستدل و قانونی و بدون توجه به آخرین جمله بند 4 گزارش اجرای قرار، رأی صادر کرده است:
     “بحث درآمد مشمول مالیات یوزانس و حتی فاینانس از مباحث روز است و در هر صورت نظر هیأت محترم در این مورد صائب است.”
3. عدم رعایت ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم:
   رأی صادره بدون رعایت مفاد ماده 248 و با ابهام در موضوع یوزانس، برای مؤدی و کادر مالیاتی قابل قبول نیست.
4. تقاضای مؤدی:
   نقض رأی تجدید نظر و رسیدگی مجدد به موضوع یوزانس.

رأی شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – استناد قانونی

• به موجب ماده 111 اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم، درآمد مشمول مالیات پیمانکاری اشخاص خارجی در ایران در تمام موارد معادل 12% دریافتی سالانه آنان تعیین شده است.

بند ۲ – مغایرت اقدامات حوزه مالیاتی

• تقسیم و تفکیک مبلغ پرداختی به پیمانکاران خارجی به اقلام مختلف مانند بهره‌برداری از سرمایه یا یوزانس و اعمال ضرایب متفاوت ارز، مغایر با ماده 111 و مقررات جاریه می‌باشد.

بند ۳ – تصمیم شورای عالی مالیاتی

• اقدام حوزه مالیاتی و تأیید هیأت‌های حل اختلاف در خصوص یوزانس ناقض قوانین و مقررات موضوعه است.
• نقض رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعلام شده و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضاکنندگان

غلامرضا نوری
اسدالله مرتضوی
صدیقه کاتوزیان