رأی شورای عالی مالیاتی

بررسی اجرای تبصره ۶ ماده ۱۰۰ قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/20
شماره سند: 30/4/3091
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اجرای تبصره ۶ ماده ۱۰۰ قانون مالیات‌ها
منبع مالیات: مشاغل
اداره کل مربوط: تبریز

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7255-78/12/22
سال عملکرد: 74 و 75
شماره حوزه مالیاتی: 941
اداره: امور اقتصادی و دارایی تبریز
تاریخ ابلاغ رأی: 79/5/31
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6109-4/30-79/7/2

خلاصه واخواهی مؤدی

1. عدم رسیدگی مناسب توسط حوزه مالیاتی:
   حوزه مالیاتی بدون بررسی واقعی وضعیت کسبی و تماس با مؤدی، با استناد به تبصره ۶ ماده ۱۰۰ قانون مالیات‌های مستقیم، درآمد و مالیات را تعیین کرده و برگ قطعی صادر نموده است.
2. نقص رسیدگی کمیسیون بدوی:
   کمیسیون بدوی بدون توجه به لایحه تسلیمی و وضعیت واقعی فعالیت مؤدی و مدت فعالیت، برگ‌های تشخیص را تأیید کرده است.
3. عدم حضور و بررسی در هیأت تجدید نظر:
   هیأت تجدید نظر بدون حضور مؤدی و بدون بررسی مستقیم وضعیت کسبی در سال‌های ۷۴ و ۷۵ و بدون توجه به کاهش درآمد و سرمایه ناشی از راه‌اندازی کارخانه کاشی، اقدام به تأیید رأی هیأت بدوی نموده است.
4. تقاضای رسیدگی مجدد:
   مؤدی خواستار نقض رأی و بررسی مجدد پرونده با توجه به کاهش درآمد و افت فعالیت در شغل زرگری می‌باشد.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – رسیدگی به پرونده

• حوزه مالیاتی در اجرای دادنامه دیوان عدالت اداری مبنی بر نقض برگ‌های قطعی و ارجاع پرونده به هیأت حل اختلاف اقدام کرده است.

بند ۲ – تصمیم هیأت حل اختلاف بدوی

• هیأت بدوی ضمن بررسی لایحه تسلیمی مؤدی، درآمد مشمول مالیات مندرج در برگ‌های تشخیص را عیناً تأیید کرده است.

بند ۳ – تصمیم هیأت حل اختلاف تجدید نظر

• مؤدی در جلسه هیأت تجدید نظر حضور نیافته و لایحه‌ای ارسال نکرده است.
• هیأت تجدید نظر با بررسی موارد اعتراض موجود در پرونده و استناد به اینکه مدارک کافی برای رد برگ‌های تشخیص ارائه نشده، استواری رأی بدوی را تأیید کرده است.

بند ۴ – تصمیم نهایی

• از نظر شورای عالی مالیاتی، هیچ ایراد قانونی به رأی مورد واخواهی وارد نیست.
• رد شکایت مؤدی اعلام می‌شود.
• هزینه رسیدگی مطابق ماده ۲۶۰ قانون مالیات‌های مستقیم قابل وصول است.

امضاکنندگان

علی عزیزی
محمد علی بیگ پور
اسماعیل ملکان

رأی شورای عالی مالیاتی

نقض تشخیص علی‌الراس درآمد کمیسیونری شعبه شرکت خارجی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/04/18
شماره سند: 30/4/3036
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: تشخیص درآمد کمیسیونری برای شعبه شرکت خارجی از سوی ممیز مالیاتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2642-79/6/6
سال عملکرد: متمم منتهی به 1995/9/30 (77/7/8)
شماره حوزه مالیاتی: 1414/37
شماره سرممیزی مالیاتی: 141/37
تاریخ ابلاغ رأی: 79/6/26
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6674/4/30-79/7/23

خلاصه واخواهی مؤدی

1. عدم انجام فعالیت بازرگانی توسط شعبه:
   شعبه فعالیت‌های خود صرفاً در امور اداری و هماهنگی با مشتریان شرکت اصلی بوده و هیچ گونه فعالیت مستقیم بازرگانی یا کمیسیونری در ایران نداشته است. در سال منتهی به 95/9/30 هیچ درآمدی از این بابت تحصیل نشده است، اما ممیز مالیاتی اقدام به تشخیص درآمد کمیسیونری فرضی کرده است.
2. نقص قانونی تشخیص درآمد فرضی:
   درآمد فرضی برخلاف ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم تشخیص شده و هیچ ماخذ قانونی و مستند کافی نداشته است.
3. عدم رسیدگی هیأت‌ها:
   هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر بدون بررسی کافی و برخلاف ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم رأی صادر کرده‌اند.
4. شرایط تعلق کمیسیون و حق دلالی:
   کمیسیون و حق دلالی صرفاً زمانی تعلق می‌گیرد که شخص در فروش کالای شخص ثالث مباشرت داشته باشد. فرض تعلق کمیسیون برای شعبه که بخشی از شرکت مادر است، وجاهت قانونی ندارد.
5. صدور برگ تشخیص متمم بدون دلیل:
   پس از صدور برگ تشخیص شماره 1112/1952-س111/3274 مورخ 75/12/27 که شعبه مشمول مالیات نبوده، ممیز بدون ارائه مدرک جدید اقدام به صدور برگ تشخیص متمم کرده است که وجاهت قانونی ندارد و تخلف محسوب می‌شود.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – نقض تشخیص ممیز

• حوزه مالیاتی بدون احراز درآمد کتمان شده و صرفاً بر اساس مجموع مبالغ پروفرماهای معاملات شرکت مادر با خریداران ایرانی، اقدام به تعیین درآمد کمیسیونری 10% برای شعبه کرده است.
• این اقدام مغایر حکم قسمت اخیر ماده 156 قانون مالیات‌های مستقیم است.

بند ۲ – نقص رسیدگی هیأت‌ها

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به اعتراض مودی رسیدگی کافی نکرده است.
• گزارش کارشناسان مجری قرار نیز ثابت‌کننده تحقق درآمد کمیسیونری برای شعبه نیست.
• هیأت بدون ارائه اظهارنظر موجه و مدلل، رأی هیأت بدوی را تأیید کرده است.

بند ۳ – تصمیم نهایی

• رأی مورد واخواهی به علت نقض مقررات قانونی و نقص رسیدگی نقض می‌شود.
• پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.
• هیأت جدید موظف است با رعایت بخشنامه شماره 30984/6177-4/30 مورخ 79/7/3 معاون درآمدهای مالیاتی و مفاد تأیید شده توسط هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی اقدام به صدور رأی نماید.

امضاکنندگان

علی اکبر نوربخش
صدیقه کاتوزیان
غلامرضا نوری

رأی شورای عالی مالیاتی

عدم رعایت معافیت مالیاتی شرکت از تاریخ بهره‌برداری

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/03/30
شماره سند: 30/4/2478
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: معافیت مالیاتی شرکت‌ها از تاریخ بهره‌برداری
منبع مالیات: اشخاص حقوقی – اداره کل مالیات بر شرکت‌ها
اداره کل مربوط: امور اقتصادی و دارایی شهرستان رودسر

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 459-79/9/7
سال عملکرد: 1375
شماره حوزه مالیاتی: 051843
شماره سرممیزی مالیاتی: 051840
تاریخ ابلاغ رأی: 79/9/30
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8990/4/30-79/10/19 و 9059/4/30-79/10/24

خلاصه واخواهی مؤدی

موضوع اعتراض: محاسبه مالیات عملکرد سال 1375 بدون رعایت معافیت از تاریخ بهره‌برداری

شرح مختصر:

1. شرکت صنایع نساجی با وضعیت نامطلوب مواجه بوده و حدود 25% ماشین‌آلات کارخانه در سال 1368 و باقی در سال 1372 راه‌اندازی شده است.
2. طبق قوانین، سال 1372 مبدأ شروع بهره‌برداری و معافیت مالیاتی هفت ساله آن است.
3. برای سال‌های 1373 و 1374 این معافیت اعمال شده است، اما ممیز مالیاتی، بهره‌برداری را از سال 1368 لحاظ کرده و برای سال 1375 مالیات سنگینی محاسبه شده است (حدود 3.6 میلیارد ریال).
4. درخواست رسیدگی عاجل و اعمال قانون برای عملکرد سال 1375 و اصلاح محاسبه مالیات ارائه شده است.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – ابطال بخشنامه مورد استناد ممیز

• بخشنامه شماره 43228/10242/4/30 مورخ 76/10/8 معاونت درآمدهای مالیاتی که ممیز به آن استناد کرده، توسط دادنامه شماره 132 مورخ 77/6/21 هیئت عمومی دیوان عدالت اداری ابطال شده است.

بند ۲ – مستندات مؤدی

• مودی در هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با ارائه نامه‌های شماره 188/77-02 مورخ 77/3/28 و 380/079 مورخ 79/6/23 اعلام کرده است:
  • از سال 1368 تا 1371 تنها 30% ماشین‌آلات خریداری و نصب شده و تولید در این سال‌ها آزمایشی بوده است.
  • مبدأ شروع معافیت مالیاتی سال 1372 است.

بند ۳ – نقص رسیدگی

• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدون مطالعه کامل سوابق قبل از سال 1375 و بدون احراز تاریخ واقعی شروع بهره‌برداری و مبدأ معافیت، اقدام به صدور رأی کرده است.
• رأی صادره صرفاً به سوابق سال‌های 1371 لغایت 1374 اشاره دارد و به ادعای مودی پاسخ مستدل نداده است.

بند ۴ – تصمیم نهایی

• با توجه به عدم کفایت رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی، رأی صادره نقض می‌شود.
• پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌گردد.

امضاکنندگان

حسن عباسی پناه
علی اصغرزندی فائز
غلامحسین مختاری

رأی شورای عالی مالیاتی

مالیات حقوق شرکت‌های خارجی حسب ماده 88 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/03/30
شماره سند: 30/4/2476
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: مالیات حقوق شرکت‌های خارجی
منبع مالیات: حقوق – اداره کل مالیات بر شرکت‌ها
اداره کل مربوط: سازمان امور اقتصادی و دارایی استان – اداره امور مالیاتی شهرستان

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 8143 مورخ 79/8/11
سال عملکرد: 77/10/18 لغایت 78/9/30
شماره حوزه مالیاتی: 1234
شماره سرممیزی مالیاتی: 123
تاریخ ابلاغ رأی: 79/8/24
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8250-4/30-79/9/20

خلاصه واخواهی مؤدی

موضوع اعتراض: محاسبه مالیات حقوق کارشناسان خارجی

شرح مختصر:

1. شرکت سهامداران خارجی دارد و در تاریخ 78/3/11 در تهران ثبت شده و فعالیت آن تولید شیرهای فولادی مورد نیاز صنعت نفت می‌باشد.
2. طبق قرارداد سرمایه‌گذاری، شرکت بخشی از سرمایه‌گذاری 3 میلیون دلاری را به صورت ساختمان، تجهیزات، ماشین‌آلات، مواد اولیه و سرمایه در گردش فراهم نموده و مابقی به صورت دانش فنی وارد کشور شده است.
3. کارشناسان اعزامی به ایران حقوق یا حق‌الزحمه‌ای از شرکت دریافت نکرده‌اند و کلیه مخارج آنها به عهده شرکت بوده است، شرکت تنها مسکن و وسیله نقلیه آنها را تأمین کرده است.
4. حوزه مالیاتی، بر اساس 1050 دلار حقوق ماهیانه و 25% به عنوان مسکن، مبلغ 1313 دلار را ماخذ محاسبه مالیات حقوق قرار داده و برگه مطالبه مالیات به مبلغ 164.170.237 ریال صادر کرده است.
5. شرکت مدارک پرداخت حقوق و مالیات کارشناسان در کشور چین و گواهی تائید سرکنسولگری ایران در شانگهای را ارائه داده، اما هیأت بدوی ماخذ مشمول مالیات را از 1313 دلار به 900 دلار کاهش داده و هیأت تجدید نظر نیز این کاهش را تأیید کرده است.
6. شرکت به دلیل عدم پذیرش کامل مدارک و عدم رعایت بخشنامه‌های شماره 52726 مورخ 77/11/6 و 42176 مورخ 78/8/1 اعتراض دارد و درخواست رسیدگی مجدد می‌کند.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – تکلیف قانونی دریافت‌کنندگان حقوق

• بر اساس ماده 88 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند 1366، دریافت‌کنندگان حقوق موظف به پرداخت مالیات حقوق دریافتی بابت اشتغال در ایران هستند.
• پرونده نشان می‌دهد که مشمولان قانونی به تکلیف خود عمل نکرده‌اند.

بند ۲ – بررسی اقدامات ممیز و هیأت بدوی

• ممیز مالیاتی با استناد به بخشنامه شماره 52726-1616 مورخ 77/11/6، ماخذ مشمول مالیات و مالیات متعلقه را محاسبه و مطالبه کرده است.
• هیأت بدوی حل اختلاف مالیاتی با بررسی تعهدنامه‌ها و اسناد موجود، اقدام به صدور قرار کرده و ماخذ مشمول مالیات را تعدیل کرده است.

بند ۳ – نظر هیأت تجدید نظر

• هیأت تجدید نظر با بررسی‌های معمول و حصول اطمینان از صحت رای بدوی، آن را تأیید کرده است.

بند ۴ – نتیجه و تصمیم نهایی

• از نظر محتویات شکوائیه واصله، نقض رأی مورد واخواهی موجبی ندارد.
• رد شکایت شاکی اعلام می‌شود.

امضاکنندگان

حسن عباسی پناه
علی اصغرزندی فائز
غلامحسین مختاری

رأی شورای عالی مالیاتی

اجرای تبصره ماده 77 قانون مالیات‌های مستقیم – مالیات بساز و بفروشی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/03/29
شماره سند: 30/4/2263
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: اجرای تبصره ماده 77 قانون مالیات‌ها
منبع مالیات: مشاغل – مالیات بر درآمد بساز و بفروشی
اداره کل مربوط: امور اقتصادی و دارایی کاشان

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 583-79/12/1
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78
شماره حوزه مالیاتی: 208872
شماره سرممیزی مالیاتی: 20887
تاریخ ابلاغ رأی: 79/12/21
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 67-4/30-80/1/14

خلاصه واخواهی مؤدی

موضوع اعتراض: مطالبه مالیات بساز و بفروشی

شرح مختصر:

1. مودی دو دانگ از ششدانگ یک باب منزل مسکونی سه طبقه را منتقل نموده و حوزه مالیاتی به استناد ماده 77 قانون مالیات‌های مستقیم اقدام به مطالبه مالیات بساز و بفروشی کرده است.
2. پرونده در هیأت حل اختلاف بدوی مطرح و مجری قرار در گزارش شماره 12849-79/9/13 اعلام کرده که مودی هیچگونه سودی از انتقال نبرده و ملک نیمه‌ساز و فاقد سرویس بهداشتی بوده است. لذا موضوع بساز و بفروشی نبوده و مودی رفع تعرض شده است.
3. با این حال، مامور تشخیص پرونده با استناد به تبصره ماده 77 و ناتمام بودن ملک، اعتراض کرده و پرونده به هیأت حل اختلاف تجدید نظر ارجاع شده است.
4. هیأت بدون رسیدگی، رأی بدوی را تأیید کرده و مودی تقاضای نقض رأی تجدید نظر را دارد.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – بررسی سهم مالکیت و سطح زیر بنا

• سهم مالکیت دو دانگ از ششدانگ مورد معامله با احتساب متوسط سطح زیر بنای واحدهای واگذار شده، معادل یک واحد مسکونی می‌باشد.

بند ۲ – نظر هیأت و دستورالعمل مرتبط

• بر اساس بندهای 2 و 5 دستورالعمل شماره 17238/3703-4/30 مورخ 77/4/14 معاونت درآمدهای مالیاتی، مودی مشمول مالیات علی‌الحساب بساز و بفروشی نمی‌گردد.
• توضیح: در صورت انجام انتقالات بعدی طی سال مورد مطالبه، مالیات علی‌الحساب با احتساب واحد یا واحدهای قبلی وصول خواهد شد.

بند ۳ – نتیجه و تصمیم نهایی

• از حیث شکوائیه واصله، هیچ ایراد قانونی به رأی مورد واخواهی وارد نیست.
• رد شکایت شاکی اعلام می‌شود.

امضاکنندگان

اسماعیل ملکان
محمد رزاقی
علی اصغرزندی فائز

رأی شورای عالی مالیاتی

شمول معافیت ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم – تولید نخ استریچ

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/03/29
شماره سند: 30/4/2250
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: شمول معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیات‌ها
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 8415-8414 مورخ 76/10/4
مربوط به: مالیات اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1373
شماره حوزه مالیاتی: 213-37
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها
تاریخ ابلاغ رأی: 76/11/19
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 12742-4/30-76/12/18

خلاصه واخواهی مؤدی

موضوع اعتراض: شمول معافیت مالیاتی برای تولید نخ استریچ

شرح مختصر:

1. شرکت در تاریخ 67/12/24 موفق به اخذ پروانه بهره‌برداری شماره 17179-5/100 برای تولید پرده توری شده است و از آن زمان به امر تولید اشتغال داشته است.
2. با توسعه همان کارخانه، اقدام به تولید نخ استریچ در همان محل و تحت همان نام کرده و پروانه بهره‌برداری شماره 9701-5 مورخ 72/11/3 را اخذ کرده است.
3. مؤدی مدعی است که تولید نخ استریچ از مواد اولیه پرده توری بوده و فعالیت تکمیلی محسوب می‌شود، بنابراین می‌توانسته با در نظر گرفتن ذخیره از محل درآمد تولید پرده توری از معافیت ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم استفاده کند.
4. با این استدلال، مؤدی خواستار نقض رأی هیأت و شمول معافیت برای فعالیت‌های توسعه‌ای است.

رأی شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – بررسی موضوع واخواهی

• اعتراض مؤدی مربوط به تولید نخ استریچ طبق پروانه بهره‌برداری شماره 9701-5 مورخ 72/11/3 می‌باشد.
• دلیل اصلی عدم شمول معافیت، توسعه کارخانه اولیه تولید پرده توری در همان محل و اینکه نخ تولیدی از مواد اولیه پرده توری و فعالیت تکمیلی واحد مذکور است.

بند ۲ – نظر هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر

• هیأت تجدید نظر با اظهارنظر مستدل و مستند به ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم، تاریخ شروع بهره‌برداری تولید نخ استریچ را از اول سال 71 ملاک قرار داده و شرکت را مشمول معافیت ماده 132 اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم دانسته است.
• به این ترتیب، رأی صادره صحیح و مطابق قوانین و بخشنامه‌های بعدی تشخیص داده شد.

بند ۳ – نتیجه و تصمیم نهایی

• از جهت مندرجات شکوائیه، خلاف ترتیبات و تشریفات قانونی در روند رسیدگی مشاهده نشده است.
• رد شکایت آقای ممیز کل مالیاتی اعلام می‌گردد.

امضاکنندگان

عباس رضائیان
روح الله باباسنگانی
علی عزیزی

رأی شورای عالی مالیاتی

مالیات بر درآمد اجاره املاک – پرونده مجتمع مسکونی گلها

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/03/29
شماره سند: 30/4/2257
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: مالیات بر درآمد اجاره املاک
منبع مالیات: اجاره املاک
اداره کل مربوط: شرق تهران

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 2157 مورخ 79/3/22
مربوط به: مالیات بر درآمد املاک
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 75 لغایت 77
شماره حوزه مالیاتی: 162/35
اداره: کل مالیات‌های شرق تهران
تاریخ ابلاغ رأی: 79/10/18
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9211-4/30 – 79/10/27

خلاصه واخواهی مؤدی

موضوع اعتراض: مطالبه مالیات اجاره از فروشنده ملک علی‌رغم شرایط انتقال

شرح مختصر:

1. مؤدی یک واحد آپارتمان مسکونی واقع در مجتمع مسکونی گلها را از عضو شرکت تعاونی مسکن در اوایل سال 75 خریداری و از همان زمان در آنجا سکونت دارد.
2. مشکل اجرایی: در مجتمع‌های مسکونی خصوصاً تعاونی‌ها، مشکلات اداری و موانع ثبت سند مالکیت وجود دارد و تا رفع این موانع انتقال رسمی و صدور سند مالکیت امکان‌پذیر نیست.
3. اقدامات اشتباه ممیز مالیاتی: ممیز بدون توجه به شرایط، اقدام به مطالبه مالیات اجاره از فروشنده نموده است.
4. عدم رعایت قوانین و بخشنامه‌ها: هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر بدون تطبیق مدارک و شرایط مؤدی با مقررات ماده 74 قانون مالیات‌های مستقیم و رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی شماره 6642-4/30 مورخ 75/6/15 و بخشنامه شماره 5196/990-4/30 مورخ 78/7/18 اقدام به صدور رای کرده‌اند.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – بررسی دلایل هیأت بدوی

• هیأت بدوی ضمن بررسی لایحه وکیل مؤدی، استدلال نموده که وکیل توکیلی پرونده، طرف قرارداد با تعاونی نبوده و وکالت از مؤدی دریافت کرده است.
• به همین دلیل، پرونده را مشمول رأی هیأت عمومی شماره 6642-4/30 مورخ 75/2/15 و بخشنامه شماره 5196/990-4/30 مورخ 78/2/18 ندانسته و درآمد مشمول مالیات را تعدیل نموده است.

بند ۲ – نظر هیأت تجدید نظر

• هیأت تجدید نظر به دلیل عدم مشاهده اسناد مالکیت و وکالتنامه رسمی در پرونده، رأی بدوی را تأیید کرده است.
• حال آنکه وکیل مؤدی در لایحه اعلام کرده است که مبایعه نامه و وکالتنامه رسمی پیوست پرونده است.

بند ۳ – شمول رأی هیأت عمومی و بخشنامه

• رأی هیأت عمومی شماره 6642-4/30 در خصوص صاحبان حق و انتقالات بعدی قابلیت اجرائی داشته و بخشنامه معاونت درآمدهای مالیاتی نیز نسبت به سایر مجتمع‌های مشابه قابل اجرا است.

بند ۴ – نقص رسیدگی و نتیجه

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به طور کامل رسیدگی لازم را انجام نداده و اظهارنظر مدلل صادر نکرده است.
• بنابراین به دلیل عدم کفایت رسیدگی، رأی مورد واخواهی نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم ارجاع می‌گردد.

امضاکنندگان

اسماعیل ملکان
محمد رزاقی
علی اصغر زندی فائز

رأی شورای عالی مالیاتی

تبصره ۶ ماده ۱۳۲ اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم – مالیات مشاغل

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/03/20
شماره سند: 30/4/2519
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: تبصره ۶ ماده ۱۳۲ اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: مشاغل
اداره کل مربوط: فریدن

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 91-79/5/30
مربوط به: مالیات مشاغل
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76
شماره حوزه مالیاتی: 209112
اداره: امور اقتصادی و دارائی شهرستان فریدن
تاریخ ابلاغ رأی: 79/6/23
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6211-4/30-79/7/4

خلاصه واخواهی مؤدی

موضوع اعتراض: عدم اجرای تبصره ۶ ماده ۱۳۲ قانون مالیات‌های مستقیم

شرح مختصر:

1. وضعیت مؤدی: مؤدی دارای چند سرعائله و فعالیت شغلی در منطقه محروم با پروانه از اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌باشد.
2. ادعای معافیت: طبق تبصره ۶ از ماده ۳۵ قانون اصلاح مالیات‌های مستقیم، مؤدی باید معاف از مالیات می‌بود.
3. مشکل اجرایی: مسئولین شهرستان بدون توجه به قانون و به سلیقه شخصی خود عمل کرده‌اند؛ به نحوی که تبصره برای همکار مؤدی اجرا شده ولی برای خود او اجرا نشده است.
4. اثبات: مؤدی پیشنهاد بررسی پروانه و پرونده هر دو نفر در اداره دارائی شهرستان فریدن را جهت اثبات درخواست خود ارائه داده است.

رأی شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

بند ۱ – بررسی شمول تبصره ۶ ماده ۱۳۲

• تحلیل قانونی: تبصره ۶ ماده ۱۳۲ قانون مالیات‌های مستقیم و اصلاحیه بعدی، صرفاً ناظر به مراکز فرهنگی و هنری مندرج در تبصره بوده و قابل تسری به مراکز عرضه محصولات فرهنگی و سمعی و بصری نمی‌باشد.

بند ۲ – نظر هیأت‌های حل اختلاف

• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر با بررسی وضعیت شغلی و نوع فعالیت مؤدی، استفاده از تبصره ۶ ماده ۱۳۲ اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم را برای وی ناممکن دانسته‌اند.

نتیجه نهایی

• استواری رأی مورد واخواهی تأیید می‌شود.
• شکایت شاکی رد می‌گردد.

امضاکنندگان

عباس رضائیان
روح‌اله باباسنگانی
علی عزیزی

رأی شورای عالی مالیاتی

عدم قبول ذخیره کاهش ارزش سرمایه‌گذاری به عنوان هزینه قابل قبول – اشخاص حقوقی

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/03/20
شماره سند: 30/4/2492
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: عدم قبول ذخیره کاهش ارزش سرمایه‌گذاری به عنوان هزینه قابل قبول
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3069-79/6/14
مربوط به: مالیات اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 76/9/30
شماره حوزه مالیاتی: 0932
شماره سرممیزی مالیاتی: 093
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها
تاریخ ابلاغ رأی: 79/7/3
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7046/4/30-79/8/2

خلاصه واخواهی مؤدی

موضوع اعتراض: عدم قبول ذخیره کاهش ارزش سهام و عدم توجه هیأت تجدید نظر به وضعیت شرکت

شرح مختصر:

1. وضعیت شرکت: سهام شرکت متعلق به شرکت ایران بوده و یک شرکت دولتی تلقی می‌شود.
2. مرجع رسیدگی: گزارش حوزه مالیاتی و سازمان حسابرسی نشان می‌دهد مرجع صالح برای رسیدگی به حساب‌های شرکت و تعیین سود یا زیان، سازمان حسابرسی است که تنها موسسه حسابرسی دولتی می‌باشد.
3. مغایرت رأی هیأت: نامه شماره 5759 مورخ 79/3/16 سازمان حسابرسی مبنی بر عدم شمول تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند 1366 با وضعیت شرکت مغایرت دارد و هیأت تجدید نظر بدون توجه کافی به وضعیت شرکت رأی صادر کرده است.
4. ذخیره کاهش ارزش سهام: حوزه مالیاتی مبلغ 4,411,793,877 ریال ذخیره کاهش ارزش سهام را که بر اساس قیمت فروش سهام در بورس اوراق بهادار برآورد و ثبت شده بود، نپذیرفته و به سود شرکت اضافه کرده است و هیأت تجدید نظر نیز بدون رسیدگی کامل اقدام به صدور رأی کرده است.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی وضعیت شرکت و تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم

• سازمان حسابرسی دفاتر و حساب‌های شرکت را از لحاظ مالیاتی مورد رسیدگی قرار نداده و علت آن ارتباطی با ماموران و مراجع مالیاتی ندارد.
• به موجب نامه شماره 5759 مورخ 79/3/16، عدم شمول حکم تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم نسبت به شرکت اعلام شده است.
• به هر ترتیب شرایط لازم برای تحقق حکم قسمت اخیر تبصره فوق الذکر فراهم نگردیده است.

بند 2 – ذخیره کاهش ارزش سرمایه‌گذاری

• ذخیره کاهش ارزش سرمایه‌گذاری در قوانین و مقررات مالیاتی به عنوان هزینه قابل قبول شناخته نشده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با توجه به مراتب فوق مبادرت به صدور رأی کرده است.

نتیجه نهایی

• از حیث مندرجات شکوائیه واصله، نقض رأی مزبور موجبی ندارد.
• استواری رأی تأیید می‌شود و شکایت شاکی رد می‌گردد.

امضاکنندگان

حسن عباسی پناه
علی اصغر زندی فائز
غلامحسین مختاری

رأی شورای عالی مالیاتی

اجرای مقررات موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف – ماده 168 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/03/20
شماره سند: 30/4/2460
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: مقررات موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7720-79/8/24
مربوط به: مالیات اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 76/7/8
شماره حوزه مالیاتی: 1421-37
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها
تاریخ ابلاغ رأی: 79/10/18
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9558-4/30-79/11/10

خلاصه واخواهی مؤدی

موضوع اعتراض: محاسبه درآمد مشمول مالیات و اعمال ضرایب نادرست بر درآمد پروژه‌های شرکت

شرح مختصر:

1. ممیز مالیاتی کل هزینه‌های انجام شده برای اجرای قرارداد را درآمد فرض و با اعمال ضریب 20% ردیف 36 صفحه 73 جدول ضرائب مالیاتی، درآمد مشمول مالیات را محاسبه کرده است.
2. کارشناسان مجری قرار صادره از طرف هیأت حل اختلاف بدوی، ضریب 20% را مناسب فعالیت شرکت ندانسته و اعمال ضریب 12% ردیف 17 صفحه 70 جدول ضرائب مالیاتی را توصیه کرده‌اند، اما هیأت‌های بدوی و تجدید نظر بدون توجه به دلایل مؤدی، رأی صادر نموده‌اند.
3. طبق بند 5 قرارداد بین شرکت و شرکت آلمان، درآمد شرکت از اجرای قرارداد 12% کل مخارج پروژه بوده و با توجه به نوع انجام کار (امانی و مدیریت پروژه)، باید ضریب 30% موضوع بند الف ردیف 18 صفحه 70 جدول ضرائب مالیاتی اعمال می‌شد، نه ضریب 20% نسبت به کل هزینه‌ها.
4. به موجب بند 4 ماده 10 قانون قرارداد منع اخذ مالیات مضاعف بین ایران و آلمان، درآمدهای اتباع آلمانی از لحاظ مالیاتی نباید بیش از 15% مالیات داشته باشد، اما ممیز بدون توجه به این بند، مالیات تا نرخ حداکثر 54% محاسبه کرده است.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – ایراد در رسیدگی به ضرایب مالیاتی

• اعتراض مؤدی به گزارش کارشناسان مجری قرار، مبنی بر اعمال ضریب اشتباه بر حق الزحمه پروژه مورد رسیدگی و اظهارنظر موجه هیأت‌های حل اختلاف بدوی و تجدید نظر قرار نگرفته است.
• بنابراین، شکایت وارد است و شعبه رأی مورد واخواهی را نقض و پرونده را جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌نماید.

بند 2 – درآمد مشمول مالیات اتباع آلمانی

• طبق بند 4 ماده 10 قانون قرارداد ایران و آلمان، صرفاً سود سهام پرداختی به سهامدار آلمانی مشمول نرخ مقرر در بند 2 ماده مذکور است و شامل سایر درآمدهای شرکت نمی‌شود.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با توجه به این موضوع، اعتراض مؤدی را وارد ندانسته و هیأت تجدید نظر نیز رأی بدوی را تأیید کرده است.
• بنابراین، از این حیث هیچ ایرادی به رأی مورد واخواهی وارد نیست و شکایت مؤدی مردود اعلام می‌شود.

امضاکنندگان

علی اکبر نوربخش
صدیقه کاتوزیان
روح الله باباسنگانی