رأی شورای عالی مالیاتی

اجرای مقررات موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف – ماده 168 قانون مالیات‌های مستقیم

مشخصات سند

تاریخ سند: 1380/03/20
شماره سند: 30/4/2460
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

موضوع و منبع مالیات

موضوع: مقررات موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

مشخصات رأی مورد واخواهی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 7720-79/8/24
مربوط به: مالیات اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 76/7/8
شماره حوزه مالیاتی: 1421-37
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها
تاریخ ابلاغ رأی: 79/10/18
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9558-4/30-79/11/10

خلاصه واخواهی مؤدی

موضوع اعتراض: محاسبه درآمد مشمول مالیات و اعمال ضرایب نادرست بر درآمد پروژه‌های شرکت

شرح مختصر:

1. ممیز مالیاتی کل هزینه‌های انجام شده برای اجرای قرارداد را درآمد فرض و با اعمال ضریب 20% ردیف 36 صفحه 73 جدول ضرائب مالیاتی، درآمد مشمول مالیات را محاسبه کرده است.
2. کارشناسان مجری قرار صادره از طرف هیأت حل اختلاف بدوی، ضریب 20% را مناسب فعالیت شرکت ندانسته و اعمال ضریب 12% ردیف 17 صفحه 70 جدول ضرائب مالیاتی را توصیه کرده‌اند، اما هیأت‌های بدوی و تجدید نظر بدون توجه به دلایل مؤدی، رأی صادر نموده‌اند.
3. طبق بند 5 قرارداد بین شرکت و شرکت آلمان، درآمد شرکت از اجرای قرارداد 12% کل مخارج پروژه بوده و با توجه به نوع انجام کار (امانی و مدیریت پروژه)، باید ضریب 30% موضوع بند الف ردیف 18 صفحه 70 جدول ضرائب مالیاتی اعمال می‌شد، نه ضریب 20% نسبت به کل هزینه‌ها.
4. به موجب بند 4 ماده 10 قانون قرارداد منع اخذ مالیات مضاعف بین ایران و آلمان، درآمدهای اتباع آلمانی از لحاظ مالیاتی نباید بیش از 15% مالیات داشته باشد، اما ممیز بدون توجه به این بند، مالیات تا نرخ حداکثر 54% محاسبه کرده است.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

بند 1 – ایراد در رسیدگی به ضرایب مالیاتی

• اعتراض مؤدی به گزارش کارشناسان مجری قرار، مبنی بر اعمال ضریب اشتباه بر حق الزحمه پروژه مورد رسیدگی و اظهارنظر موجه هیأت‌های حل اختلاف بدوی و تجدید نظر قرار نگرفته است.
• بنابراین، شکایت وارد است و شعبه رأی مورد واخواهی را نقض و پرونده را جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌نماید.

بند 2 – درآمد مشمول مالیات اتباع آلمانی

• طبق بند 4 ماده 10 قانون قرارداد ایران و آلمان، صرفاً سود سهام پرداختی به سهامدار آلمانی مشمول نرخ مقرر در بند 2 ماده مذکور است و شامل سایر درآمدهای شرکت نمی‌شود.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با توجه به این موضوع، اعتراض مؤدی را وارد ندانسته و هیأت تجدید نظر نیز رأی بدوی را تأیید کرده است.
• بنابراین، از این حیث هیچ ایرادی به رأی مورد واخواهی وارد نیست و شکایت مؤدی مردود اعلام می‌شود.

امضاکنندگان

علی اکبر نوربخش
صدیقه کاتوزیان
روح الله باباسنگانی