(رأی شماره 201/7238 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/08/25
شماره سند: 201/7238
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: تفکیک هزینه‌های مربوط به فعالیت‌های تولیدی معاف و غیر معاف
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: قزوین

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: نحوه محاسبه هزینه‌ها و درآمدهای مشمول مالیات

دلایل واخواهی مودی:

(تبصره 1 – هزینه‌های تولیدی در دوران معافیت ماده 132)

• شرکت در دوران معافیت موضوع ماده 132 قرار داشته است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر بخش عمده‌ای از هزینه‌های اختصاصی تولیدی را در حوزه فعالیت‌های غیر عملیاتی غیر قابل قبول قلمداد نموده است.
• مطابق اظهارنامه مالیاتی، رقم اعلام شده ناخالص بوده و به دلیل نحوه رسیدگی، کلیه هزینه‌ها باید از آن کسر می‌شده است.
• شرکت با ارائه لایحه شماره 51/11/80-19/11/80 تقاضای رسیدگی مجدد و اعلام نظر مساعد و قانونی دارد.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 2 – ایراد محاسبات ممیز)

• محاسبات منضم به گزارش رسیدگی حاکی است که ممیز مالیاتی ابتدا درآمد تولیدی معاف را با درآمد سایر فعالیت‌ها جمع کرده و سپس هزینه‌های غیر قابل قبول برگشتی را به کل درآمد شرکت افزوده است.
• حوزه مالیاتی باید بدون احتساب هزینه‌های مرتبط با فعالیت‌های تولیدی معاف، صرفاً هزینه‌های برگشت داده شده غیر قابل قبول مربوط به درآمدهای غیر متعارف را تعیین می‌کرد.

(تبصره 3 – نقص رسیدگی هیأت‌ها)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی بدون رسیدگی به بخش لایحه اعتراضیه شرکت، رأی صادر کرده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز بدون رسیدگی به موارد اعتراضیه شرکت، نحوه محاسبه فوق را تأیید کرده است.

(تبصره 4 – تصمیم نهایی شعبه)

• این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب نقض مقررات قانونی و عدم کفایت رسیدگی نقض می‌نماید.
• پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌شود تا بر اساس موارد فوق مجدداً بررسی گردد.

(رأی شماره 201/7156 – شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/08/25
شماره سند: 201/7156
امضا کننده: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی
موضوع: اجرای مفاد ماده 70 برای اشخاص حقوقی غیر از شهرداری‌ها
منبع مالیات: حق واگذاری محل
اداره کل مربوط: مشهد

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: تعیین مالیات بر حق کسب و پیشه و سرقفلی مغازه محل کسب

دلایل واخواهی مودی:

(تبصره 1 – وضعیت ملک و محل کسب)

• مغازه محل کسب مشترک موکلین در خیابان امام خمینی، کوچه اداره ثبت اسناد، معروف به مجموعه سابق تجاری مرمر قرار دارد.
• این ملک در محدوده طرح‌های تعریض خیابان و بازسازی محلات قدیمی و فرسوده مشهد بوده است.
• ارزش سرقفلی و حق کسب و پیشه توسط مراجع قضایی و کارشناسان رسمی دادگستری تعیین و به حساب سپرده دادگستری واریز گردیده است.

(تبصره 2 – استناد قانونی)

• مدارک و مستندات قانونی ارائه شده توسط موکلین نشان می‌دهد که دریافتی از بابت واگذاری حقوق خود مشمول ماده واحده 1724 الحاقی به ماده 70 اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد.
• مجری و متولی پروژه، به همراه موافقت‌ها و مجوزهای قانونی، برای شهرداری بوده است و خرید سرقفلی نیز توسط شهرداری مشهد انجام گرفته است.

(تبصره 3 – ایراد بر هیأت حل اختلاف مالیاتی)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با ملاک قرار دادن میزان مالکیت شهرداری، نصف از سرقفلی دریافتی موکلین را مشمول معافیت مالیاتی دانسته است.
• موکلین این تصمیم را مغایر با مفاد ماده واحده صدرالاشاره دانسته و درخواست تجدید رسیدگی بر اساس ماده 251 قانون مالیات‌ها دارند.

رأی شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – مقررات ماده 70)

• طبق ماده 70 اصلاحی مورخ 79/9/26 قانون مالیات‌های مستقیم: «چنانچه برای ایجاد یا توسعه‌ی مناطق نظامی یا مرافق عامه، وجوهی از طرف وزارتخانه‌ها، مؤسسات و شرکت‌های دولتی یا شهرداری‌ها بابت عین یا حقوق راجع به املاک و اراضی پرداخت شود، از مالیات نقل و انتقال معاف است.»

(تبصره 2 – بررسی مالکیت و شخص حقوقی)

• مجری قرار هیأت حل اختلاف بدوی (گزارش شماره 57964 مورخ 79/10/3) اعلام کرده که شرکت سرمایه‌گذاری مسکن یک شخص حقوقی خصوصی می‌باشد.
• کارشناس هیأت تجدید نظر طی گزارش شماره 23311 مورخ 80/4/24 اعلام کرده که ملک مورد انتقال بالمناصفه به شهرداری مشهد و شرکت سرمایه‌گذاری واگذار شده است.

(تبصره 3 – استدلال شعبه هشتم)

• معافیت مالیاتی مربوط به سهم شهرداری رعایت شده است.
• معاملات شرکت سرمایه‌گذاری مشمول ماده 70 نبوده و معافیت شامل آن نمی‌شود.
• بنابراین، صدور رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر وفق مقررات قانونی انجام شده و قابل ایراد نیست.

(تبصره 4 – نتیجه رأی)

• استواری رأی مورد واخواهی تأیید می‌گردد.
• شکایت موکلین رد شده است.

امضا:

• عباس رضائیان
• روح‌الله باباسنگانی
• علی عزیزی

(رأی شماره 201/7316 – شعبه اول شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/08/27
شماره سند: 201/7316
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی
موضوع: صدور رأی هیأت و حکم ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: حقوق
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها
سال عملکرد یا تعلق مالیات: سال منتهی به 76/10/10
شماره حوزه مالیاتی: 1725
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها (تهران)
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 8372-80/10/29
تاریخ ابلاغ رأی: 14/11/1380
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9805/4/30-80/12/6

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: تعیین حقوق ارزی فرضی و عدم رعایت ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم

دلایل اعتراض مودی:

(تبصره 1 – مغایرت اظهارات ممیز)

• اظهارات ممیز محترم در گزارش خود در رابطه با کتمان درآمد حقوق ارزی فرضی به میزان 000/700 مارک و مطالبه مالیات و جرائم نسبت به آن، صحیح و قانونی نمی‌باشد.

(تبصره 2 – بودجه شرکت مادر در آلمان)

• سهامدار عمده شرکت در آلمان هر سال بودجه‌ای برای دفتر خود در تهران تهیه و تنظیم می‌نماید.
• بودجه مذکور شامل دو بخش می‌باشد:
  • هزینه‌های ریالی (به مارک)
  • هزینه‌های ارزی (به مارک)
• بخش هزینه‌های ارزی شامل:
  • سهمی از حقوق کارکنان شرکت مادر در آلمان که در معاملات با ایران فعالیت می‌کنند
  • بخشی از هزینه‌های برپایی غرفه در نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران
• حقوق ارزی کارکنان توسط شرکت مادر مستقیماً به کارکنان پرداخت می‌شود و به دلیل عدم رابطه استخدامی با شرکت ایران، به هیچ وجه مشمول مالیات ایران نمی‌گردند.

(تبصره 3 – مکاتبات وزارت‌ها)

• مکاتبات انجام یافته بین وزارت امور اقتصادی و دارایی ایران و وزارت دارایی آلمان که ممیز محترم برای رد دفاعیات شرکت به آن استناد کرده، به رؤیت نمایندگان شرکت نرسیده است.

(تبصره 4 – تعیین رقم حقوق ارزی و اشتباه ممیز)

• در بودجه سال 1997، حقوق ارزی مورد بحث به میزان 592,500 مارک تعیین شده بود.
• ممیز محترم بدون مستندات قانونی و با اشاره به افزایش سود سال 1997، رقم بودجه را به 700,000 مارک افزایش داده و بر اساس آن مالیات فرضی محاسبه کرده است.

(تبصره 5 – تخلف هیأت تجدید نظر)

• هیأت تجدید نظر با استناد به آرای سال 1996، خود را فارغ از رسیدگی دانسته و برخلاف ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم، اقدام به تأیید رقم واهی 700,000 مارک به جای رقم واقعی 592,500 مارک کرده است.

(تبصره 6 – درخواست نقض رأی)

• با توجه به مدارک مضبوط در پرونده و عدم رعایت حکم ماده 248، شرکت درخواست نقض رأی هیأت تجدید نظر و ارجاع پرونده به هیأت هم‌عرض را دارد.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی حقوق ارزی پرداختی)

• هرچند حقوق ارزی پرداختی به حقوق‌بگیران شاغل در شرکت مادر (آلمان) که در ارتباط با معاملات با ایران فعالیت می‌کنند، طبق رأی شماره 7501-4/30 مورخ 80/9/14 مشمول مالیات ایران می‌باشد،

(تبصره 2 – اشتباه در تعیین رقم)

• اما تعیین میزان 000/700 مارک به عنوان حقوق ارزی پرداختی شرکت، طبق گزارش شماره 1193 مورخ 79/9/27 حوزه مالیاتی، مبتنی بر مدارک و ادله کافی نبوده است.

(تبصره 3 – نقص رسیدگی هیأت تجدید نظر)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر باید تحقیقات لازم را انجام داده و پس از احراز واقعیت، بر اساس آن رأی صادر می‌نمود، که این کار انجام نشده است.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• شکایت شاکی وارد دانسته شد.
• رأی مورد واخواهی نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌شود.

امضاها

• محمد رزاقی
• اسماعیل ملکان
• علی‌اصغر زندی فائز

(رأی شماره 201/7401 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/08/27
شماره سند: 201/7401
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: در موارد رد دفاتر قانونی تبصره ماده 98 رعایت گردد
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: اصفهان
سال عملکرد: 1377
شماره حوزه مالیاتی: 201423
شماره سر ممیزی مالیاتی: 20142
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان (اداره امور مالیاتی اصفهان)
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 866-80/9/18
تاریخ ابلاغ رأی: 80/10/9
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8922-4/30-801/11/6

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: تعیین درآمد مشمول مالیات از طریق علی الرأس و عدم رعایت تبصره ماده 98

دلایل اعتراض مودی:

• رد دلایل شرکت توسط هیئت حسابرسی: هیئت حسابرسی موضوع بند 3 ماده 97 دلایل شرکت را در مورد تحریر دفاتر نپذیرفته است.
• تعیین درآمد بر اساس علی الرأس: حوزه مالیاتی به جای استفاده از رسیدگی به اسناد و مدارک ابرازی و بخشنامه‌های متعدد، اقدام به تشخیص درآمد از طریق علی الرأس کرده است.
• اعمال ضرائب غیرمجاز: به جای ضریب 12% در جدول ضرائب سال 77، از ضرائب 16% یا 20% استفاده شده که با مقررات تبصره 3 ماده 154 قانون مالیات‌های مستقیم مغایرت دارد.
• ویژگی شرکت: شرکت یک شرکت تجارتی نیست که به منظور انتفاع تأسیس شده باشد و افزایش درآمد شرکت انحصاراً در ید دولت است.
• زیان انباشته شرکت: تا پایان سال 78 به مبلغ 16,229,376,440 ریال رسیده در حالی که سرمایه شرکت 500,000,000 ریال بوده است.
• تناقض مالیات و سود ابرازی: شرکت در سال 77 مبلغ 55 میلیون تومان سود ابرازی داشته و چگونه می‌تواند مبلغ 570 میلیون تومان (طبق برگ تشخیص) یا 450 میلیون تومان (طبق رأی صادره) مالیات بپردازد.
• لزوم رعایت بخشنامه‌ها: بر اساس بخشنامه شماره 42654/9332-4/30 مورخ 78/8/25 معاون درآمدهای مالیاتی، حوزه مالیاتی موظف است در صورت عدم امکان تعیین درآمد از طریق رسیدگی به دفاتر و اسناد، مراتب را با تو جیه کافی و گزارش رسیدگی ذکر و سپس از طریق علی الرأس اقدام کند، که این مورد رعایت نشده است.
• عدم توجه هیئت‌ها به تبصره ماده 98: هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به درخواست مودی توجه نکرده و برخلاف ماده 248 قانون مالیات‌ها در سطر 4، اظهارنظر غیر مدلل ارائه داده‌اند.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – ایرادات هیأت‌های بدوی و تجدید نظر)

• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر برای رسیدگی به اعتراض مودی در خصوص ضرائب مالیاتی قرار رسیدگی صادر کرده و بر اساس گزارش مجریان قرار رأی صادر نموده‌اند.
• از این حیث، ایرادی به آراء صادره وارد نمی‌باشد.

(تبصره 2 – رعایت تبصره ماده 98)

• طبق تبصره ماده 98 قانون مالیات‌های مستقیم، در موارد رد دفاتر قانونی، چنانچه امکان تعیین درآمد واقعی مودی وجود داشته باشد، حوزه مالیاتی مکلف است درآمد مشمول مالیات را بر اساس رسیدگی به اسناد و مدارک و دفاتر مودی تعیین نماید.
• شرکت مودی با توجه به تعلق عمده سهام آن به دولت و واقعی بودن دریافتها و درآمد، همواره درخواست تعیین درآمد مشمول مالیات بر اساس مقررات تبصره مذکور و بخشنامه شماره 42654/9332-4/30 مورخ 78/8/25 داشته است.

(تبصره 3 – نقص رسیدگی هیأت‌ها)

• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر بدون عنایت به درخواست مودی و بدون اظهارنظر مدلل راجع به اینکه امکان تعیین درآمد مشمول مالیات واقعی مودی از طریق رسیدگی به اسناد و مدارک و دفاتر وجود داشته یا خیر، مبادرت به صدور رأی نموده‌اند.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• شکایت مودی وارد است.
• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رأی مورد واخواهی را به علت عدم رعایت مقررات قانونی و نقص رسیدگی نقض می‌نماید.
• پرونده امر جهت رسیدگی مجدد به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضاها

• رضا سعیدی امجد
• علی اکبر نوربخش
• صدیقه کاتوزیان

(رأی شماره 201/7422 – شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/08/27
شماره سند: 201/7422
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی
موضوع: حق الزحمه و حق المشاوره ماده 104 یا ماده 86 قانون مالیاتها
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکتها
سال عملکرد: 76-77-78
شماره حوزه مالیاتی: 1321
شماره سر ممیزی مالیاتی: 132
اداره: اداره کل مالیات بر شرکتها
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9343-80/11/27
تاریخ ابلاغ رأی: 80/12/7
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10461-80/12/27

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: مطالبه مالیات حقوق و حق الزحمه و حق المشاوره و اعمال نرخ غیر صحیح مالیات

دلایل اعتراض مودی:

1. حق الزحمه سال 76: مبلغ 2,000,000 ریال حق الزحمه در سال 75 به حساب هزینه منظور و مالیات آن پرداخت شده و در سال 76 به نامبرده پرداخت گردیده است.
2. حق الزحمه فرضی اضافه: حوزه مالیاتی بدون ذکر دلایل و مستندات قانونی مبلغ 4,000,000 ریال دیگر حق الزحمه برای آقای … احتساب نموده است.
3. نرخ مالیات اشتباه: به جای 5% مالیات موضوع ماده 104، 10% مالیات حقوق مطالبه شده است.
4. عملکرد سال 77: مبلغ 11,288,497 ریال اختلاف حقوق مورد نظر حوزه جزو ارقام هزینه حقوق سال 76 بوده که در لیست‌ها منعکس و مالیات آن در سال 76 پرداخت شده است.
5. حق الزحمه و حق المشاوره سال 77: مبلغ 40,813,638 ریال پرداختی مشمول ماده 104 و نرخ 5% مالیات بوده، ولی حوزه مالیاتی بدون مستند قانونی آن را مشمول مالیات 10% حقوق دانسته است و مبلغ 4,000,000 ریال دیگر حق الزحمه منظور گردیده است.
6. عملکرد سال 78: مبلغ 2,363,996 ریال ذخیره معوق سال 77 جزء حقوق پرداختی سال 78 احتساب شده و مبلغ 120,369,126 ریال حق الزحمه پرداختی مشمول مالیات 5% بوده که به اشتباه مشمول 10% منظور گردیده است.
7. مطالبه جریمه 2% عدم تسلیم لیست: مغایر با مقررات قانونی است.

نتیجه: به علت نقص رسیدگی، نقض مقررات قانونی و عدم رعایت مفاد ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم، تقاضای نقض رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر وجود دارد.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی مغایرت‌های سنوات گذشته)

• مغایرت‌های مورد نظر حوزه مالیاتی در سنوات گذشته به عنوان هزینه منظور و مالیات‌های متعلقه کسر و پرداخت گردیده است.

(تبصره 2 – حق الزحمه و حق المشاوره)

• حق الزحمه و حق المشاوره‌های پرداختی مشمول مفاد ماده 104 قانون مالیات‌های مستقیم بوده و حوزه مالیاتی بر مبنای ماده 86 قانون اقدام به مطالبه مالیات کرده است.
• در برخی سال‌ها این ارقام مجدد توسط حوزه مالیاتی احتساب گردیده است.

(تبصره 3 – جریمه عدم تسلیم لیست)

• مطالبه 2% جریمه بابت عدم تسلیم لیست موردی نداشته است.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• چون آراء هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر مبین بررسی موضوع و اظهارنظر مستدل نسبت به موارد مطروحه نمی‌باشد،
• رأی مورد واخواهی به لحاظ نقص رسیدگی نقض می‌گردد تا پرونده در هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر مورد رسیدگی لازم و کافی قرار گیرد.

امضاها

• شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

(رأی شماره 201/8048 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/09/20
شماره سند: 201/8048
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: تبصره ماده 110 و اشتباه محاسبه هزینه استهلاک زیان سنواتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: استان سمنان
سال عملکرد: 1377
شماره حوزه مالیاتی: 111
شماره سرممیزی مالیاتی: 11
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان سمنان (اداره امور مالیاتی شهرستان سمنان)
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 369-81/3/5
تاریخ ابلاغ رأی: 81/4/31
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4432-201-81/5/31

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: برگشت برخی اقلام هزینه‌ای توسط حوزه مالیاتی و محاسبه اشتباه استهلاک زیان سنواتی

دلایل اعتراض مودی:

1. هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول بانک: مبلغ 761,216,000 ریال برگشت داده شده، با توجه به جلسه 85 شورای پول و بند 11 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم، قانونی نمی‌باشد.
2. هزینه ازدواج و کمک‌هزینه فوت: مبلغ 32,000,000 ریال منطبق با حکم شماره 2911-4/30 مورخ 76/3/19 شورای عالی مالیاتی و مستندات پرداخت موجود است، برگشت آن غیر قانونی است.
3. کمک‌هزینه تحصیل و جایزه تحصیل فرزندان کارکنان: مبلغ 38,220,000 ریال پرداختی و متکی به مدارک بوده و از مزایای موضوع بند 2 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم است و برگشت آن قانونی ندارد.
4. سایر هزینه‌ها: مبلغ 13,092,100 ریال پرداخت شده و در پایان سال در حساب سود و زیان بسته شده است.
5. کمک به صندوق و هزینه بیمه وام کارکنان: مبلغ 197,354,190 ریال کمک به صندوق و 17,222,264 ریال هزینه بیمه وام‌های کارکنان طبق آیین‌نامه مشترک استخدامی بانک‌ها پرداخت شده و به عنوان مزایا محسوب می‌شود.
6. هزینه استهلاک سرقفلی: مبلغ 4,500,000 ریال مطابق با جدول استهلاکات تعیین و پس از تجدید ارزیابی دارایی بوده که وزارت دارایی تأیید کرده است.
7. مابه‌التفاوت زیان سنواتی: مبلغ 61,111,987 ریال بر اساس سود قبل از کسر مالیات، باید مبلغ 249,195,819 ریال ملاک عمل قرار می‌گرفت، در حالی که حوزه مالیاتی مبلغ 188,083,832 ریال کسر نموده است.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی استهلاک زیان سنواتی)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، درآمد مشمول مالیات اعلام شده توسط سازمان حسابرسی را به جای مبلغ مندرج در برگ تشخیص پذیرفته است.
• اشتباه محاسبه استهلاک زیان سنواتی توسط سازمان حسابرسی که مغایر بند 12 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم بوده، به درآمد مذکور اضافه و بر این اساس درآمد مشمول مالیات تعیین شده است.

(تبصره 2 – بررسی برگشت هزینه‌ها توسط حوزه مالیاتی)

• شکایت بانک در خصوص برگشت اقلام هزینه‌ای توسط حوزه مالیاتی موجه و مسموع نمی‌باشد.
• دلیل: اصولاً گزارش رسیدگی حوزه مالیاتی مبنای تعیین درآمد مشمول مالیات توسط هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر قرار نگرفته است.

(تبصره 3 – نتیجه نهایی)

• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رد شکایت رسیده و استواری رأی مورد واخواهی را اعلام می‌دارد.

امضاها

• رضا سعیدی امجد
• علی‌اکبر نوربخش
• صدیقه کاتوزیان

(رأی شماره 201/8053 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/09/23
شماره سند: 201/8053
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: عدم رعایت ضریب مالیاتی مناسب با نحوه فعالیت
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: استان فارس
سال عملکرد: 75
شماره حوزه مالیاتی: 223
شماره سر ممیزی مالیاتی: 22
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان فارس (اداره امور مالیاتی شهرستان شیراز)
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 433-78/3/22
تاریخ ابلاغ رأی: 78/4/1
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4586-4/30-78/4/29

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: اعمال ضریب مالیاتی غیر مرتبط با نوع فعالیت شرکت

دلایل اعتراض مودی:

1. فعالیت شرکت: شرکت مودی فعالیت خود را مطالعات نقشه‌کشی، نظارت، طراحی ساختمان و محاسبات فنی اعلام کرده و به عنوان شرکت مهندسین ثبت شده است.
2. ضریب مالیاتی اعمال شده: حوزه مالیاتی ضریب 20% را به جای 16% که مطابق فعالیت شرکت می‌باشد، اعمال کرده است.
3. تصویب برگ تشخیص توسط کمیسیون بدوی: برگ تشخیص حوزه مالیاتی تأیید شده است.
4. مدرک اثبات فعالیت مهندسین: شرکت برگ تعیین صلاحیت رتبه‌بندی سازمان برنامه و بودجه را ارائه کرده است که تاریخ ابلاغ آن بعد از تاریخ برگ تشخیص بوده و ضریب 20% ناوابسته به ضریب مالیاتی مهندسین مشاور تأیید شده است.
5. مرجع قانونی ضریب مالیاتی: طبق بند (ب) ردیف 19 کتابچه ضرایب مالیاتی سال 75، ضریب مالیاتی شرکت مهندسین در صورت عدم تعیین صلاحیت و رتبه‌بندی 16% می‌باشد.

تقاضای مودی: بررسی دقیق و صدور رأی عادلانه برای حفظ حقوق قانونی شرکت.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – اعتراض نسبت به ضریب مالیاتی اعمال شده)

• شرکت مودی با استناد به نوع فعالیت خود به ضریب مالیاتی اعمال شده توسط ممیز اعتراض نموده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی رأی به تأیید برگ تشخیص صادر کرده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز به دلایل غیر مرتبط، بدون رسیدگی به اظهارات شرکت، رأی هیأت بدوی را تأیید نموده است.

(تبصره 2 – تطابق ضریب مالیاتی با فعالیت شرکت)

• ضریب اعمال شده (ردیف 26 صفحه 72 دفتر ضرایب مالیاتی سال 75) مربوط به موسسات طرح و تحقیق بوده و با فعالیت شرکت مودی غیر مرتبط می‌باشد.
• ضریب مندرج در بند ب ردیف 19 صفحه 71 دفتر ضرایب مالیاتی مرتبط با فعالیت شرکت مهندسین بوده و مطابق نوع فعالیت شرکت مودی است.

(تبصره 3 – نتیجه نهایی)

• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رأی مورد واخواهی را به سبب نقض مقررات قانونی نقض و پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌نماید تا با توجه به ضریب مناسب فعالیت شرکت، مجدداً رسیدگی صورت گیرد.

امضاها

• صدیقه کاتوزیان
• علی اکبر نوربخش
• رضا سعیدی امجد