ماده 49 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387

ماده 49- آئین‌ نامه اجرائی احکام مقرر در این فصل حداکثر ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این قانون به پیشنهاد مشترک وزارتخانه‌ های امور اقتصادی و دارایی و کشور تهیه و به تصویب هیأت وزیران ‌می‌‌ رسد.

ماده 47 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387

ماده 47- الف- اشخاصی که مبادرت به حمل و نقل برون شهری مسافر در داخل کشور با وسایل نقلیه زمینی، دریایی و هوایی می‌ نمایند، مکلفند پنج درصد (5%) بهاء بلیط موضوع بند (الف) ماده (43) این قانون را با…

ماده 46 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387

ماده ۴۶ سازوکار وصول، واریز و رسیدگی به مالیات‌ها و عوارض حاصل از مواد ۴۲، ۴۳ و وجوه ماده ۴۵ قانون را تعیین می‌کند. مالیات‌ها و وجوه مربوط توسط سازمان امور مالیاتی وصول و به حساب درآمد عمومی تعیین‌شده توسط خزانه‌داری کل کشور واریز می‌شود. عوارض بندهای الف و ب ماده ۴۳ توسط شهرداری‌ها دریافت و به حساب شهرداری محل فعالیت واریز می‌گردد و عوارض بند ج ماده ۴۳ به حساب تمرکز وجوه موضوع تبصره ۲ ماده ۳۹ منتقل می‌شود تا طبق مقررات توزیع شود. مالیات‌ها تابع احکام قانون مالیات‌های مستقیم بوده و در صورت تأخیر در پرداخت، جریمه‌ای معادل ۲ درصد در هر ماه به مبلغ بدهی تعلق می‌گیرد.

ماده 45 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387

ماده ۴۵ میزان عوارض خروج از کشور را تعیین می‌کند: ۲۵۰ هزار ریال برای مرزهای هوایی و ۵۰ هزار ریال برای مرزهای زمینی و دریایی، که باید به حساب درآمد عمومی نزد خزانه‌داری کل واریز شود. این مبالغ هر سه سال یک‌بار بر اساس نرخ تورم و با تصویب هیأت وزیران قابل تغییر است. همچنین گروه‌هایی مانند دارندگان گذرنامه سیاسی و خدمت، خدمه وسایل نقلیه، دانشجویان خارج، بیماران اعزامی با مجوز، دارندگان گذر مرزی، جانبازان اعزامی و برخی ایرانیان مقیم خارج از پرداخت این وجوه معاف هستند.

ماده 44 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387

ماده ۴۴ مقرر می‌کند که بابت صدور، تمدید یا اصلاح انواع کارت‌ها و مجوزهای مرتبط با فعالیت‌های مشخص‌شده در مواد ۲۴، ۲۶ و ۴۷ قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت و ماده ۸۰ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت، وجوهی از متقاضیان دریافت شود. تعیین این مبالغ با پیشنهاد کارگروهی متشکل از وزیر امور اقتصادی و دارایی، وزیر بازرگانی، وزیر ذی‌ربط و معاون برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری و با تصویب هیأت وزیران انجام می‌شود. وجوه دریافتی نیز به حساب درآمد عمومی نزد خزانه‌داری کل کشور واریز می‌گردد.

ماده 43 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387

ماده ۴۳ مالیات و عوارض برخی خدمات خاص را مشخص می‌کند. بر اساس بند الف، حمل‌ونقل برون‌شهری مسافر با وسایل زمینی غیرریلی، دریایی و هوایی مشمول ۵ درصد عوارض بر بهای بلیت است. طبق بند ب، عوارض سالیانه خودروهای سواری و وانت دوکابین، برای خودروهای داخلی معادل یک در هزار قیمت فروش کارخانه و برای خودروهای وارداتی معادل یک در هزار مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی تعیین می‌شود. تبصره این بند اعلام می‌کند که برای خودروهای با عمر بیش از ده سال، به‌جز خودروهای گازسوز، این عوارض سالانه ۱۰ درصد افزایش می‌یابد و این افزایش تا سقف ۱۰۰ درصد ادامه دارد. در بند ج نیز شماره‌گذاری خودروهای سواری و وانت دوکابین، به‌استثنای خودروهای عمومی درون‌شهری یا برون‌شهری، مشمول ۳ درصد از قیمت فروش یا ارزش گمرکی و حقوق ورودی است که شامل ۲ درصد مالیات و ۱ درصد عوارض می‌شود. احکام ماده ۱۷ و تبصره‌های آن به این ماده تسری ندارد.

ماده 42 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387

ماده 42- مالیات نقل و انتقال انواع خودرو به استثناء ماشین های راهسازی، کارگاهی، معدنی، کشاورزی، شناورها، موتورسیکلت و سه چرخه موتوری اعم از تولید داخل یا وارداتی، حسب مورد معادل یک درصد (1%) قیمت فروش کارخانه (داخلی) و یا…