ماده ۸– امور حاکمیتی: آن دسته از اموری است که تحقق آن موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آن بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه گردیده و بهرهمندی از این نوع خدمات موجب محدودیت برای استفاده دیگران نمیشود.
از قبیل:
الف – سیاستگذاری، برنامهریزی و نظارت در بخشهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی.
ب – برقراری عدالت و تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد.
ج – ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم.
د – فراهم نمودن زمینهها و مزیتهای لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری.
هـ – قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضایی.
و – حفظ تمامیت ارضی کشور و ایجاد آمادگی دفاعی و دفاع ملی.
ز – ترویج اخلاق، فرهنگ و مبانی اسلامی و صیانت از هویت ایرانی-اسلامی.
ح – اداره امور داخلی، مالیه عمومی، تنظیم روابط کار و روابط خارجی.
ط – حفظ محیط زیست و حفاظت از منابع طبیعی و میراث فرهنگی.
ی – تحقیقات بنیادی، آمار و اطلاعات ملی و مدیریت فضای فرکانس کشور.
ک – ارتقای بهداشت و آموزش عمومی، کنترل و پیشگیری از بیماریها و آفات واگیر، مقابله و کاهش اثرات حوادث طبیعی و بحرانهای عمومی.
ل – بخشی از امور مندرج در مواد (۹)، (۱۰) و (۱۱) این قانون نظیر موارد مذکور در اصول بیست و نهم (۲۹) و سیام (۳۰) قانون اساسی که انجام آن توسط بخش خصوصی و تعاونی و نهادها و مؤسسات عمومی غیردولتی با تأیید هیأت وزیران امکانپذیر نمیباشد.
م – سایر مواردی که با رعایت سیاستهای کلی مصوب مقام معظم رهبری به موجب قانون اساسی در قوانین عادی جزو این امور قرار میگیرد.
