ماده ۱۲۸ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)

ماده ۱۲۸ قانون آیین دادرسی مدنی، به منظور حمایت از طلبکارانی که توانسته‌اند مال خاص و معینی را که متعلق به خودشان است (یا ادعای مالکیت آن را دارند) قبل از اعلام ورشکستگی یا در جریان فرایند ورشکستگی توقیف کنند، تقدمی را نسبت به سایر طلبکاران عادی قائل می‌شود. در صورتی که مال توقیف شده، دقیقاً همان مالی باشد که شخص درخواست‌کننده تأمین، مدعی مالکیت آن است (عین معین و مورد ادعا)، و این توقیف قبل از ورشکستگی صورت گرفته باشد، یا اینکه این مال به نحوی از اموال ورشکسته جدا و مشخص باشد که بتوان آن را متعلق به وی ندانست، در این صورت، حق وصول آن مال خاص، از سایر طلبکاران ورشکسته که طلب عادی دارند، مقدم شمرده می‌شود. این تقدم به این دلیل است که این مال اساساً جزو دارایی عمومی ورشکسته برای تقسیم بین تمام طلبکاران محسوب نمی‌شود، بلکه متعلق به فرد دیگری است که صرفاً در جریان دادرسی توقیف شده است.