ماده ۱۲۱ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)

ماده ۱۲۱ قانون آیین دادرسی مدنی، تعریف اصطلاح «تأمین» را در این قانون بیان می‌کند. بر اساس این ماده، تأمین به معنای توقیف اموال است؛ خواه این اموال منقول باشند مانند خودرو، پول نقد یا اثاثیه، و خواه غیرمنقول مانند ملک، زمین یا ساختمان. هدف از تأمین در فرآیند دادرسی، حفظ حقوق خواهان و جلوگیری از انتقال یا مخفی کردن دارایی‌های خوانده تا زمان صدور و اجرای حکم نهایی است. این ماده در واقع پایه مفهومی مواد بعدی مربوط به تأمین خواسته و توقیف اموال را در قانون آیین دادرسی مدنی تشکیل می‌دهد.