ماده ۱۳۳ – هرگاه دادگاه احراز نماید که دعوای ثالث به منظور تبانی و یا تأخیر رسیدگی است و یا رسیدگی به دعوای اصلی منوط به رسیدگی به دعوای ثالث نمی‌باشد، دعوای ثالث را از دعوای اصلی تفکیک نموده و به هریک جداگانه رسیدگی می‌کند.
ماده ۱۳۳ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)
ماده ۱۳۳ قانون آیین دادرسی مدنی، به دادگاه اجازه می‌دهد تا در دو فرض اصلی، دعوای اقامه شده توسط شخص ثالث را از دعوای اصلی تفکیک کرده و به هر کدام به صورت جداگانه رسیدگی کند: ۱) احراز تبانی بین یکی از اصحاب دعوای اصلی و شخص ثالث، یا قصد شخص ثالث مبنی بر تأخیر انداختن روند رسیدگی به دعوای اصلی. ۲) عدم وجود ارتباط کامل و ضروری بین دعوای ثالث و دعوای اصلی، به گونه‌ای که رسیدگی به یکی، تأثیری بر دیگری نداشته باشد. این اختیار به دادگاه کمک می‌کند تا از اطاله دادرسی جلوگیری کرده و فرایند رسیدگی به پرونده اصلی را تسهیل نماید.
