جدول محتوا
- هدف در استاندارد شماره 16
- دامنه کاربرد در استاندارد شماره 16
- تعاریف در استاندارد شماره 16
- خلاصه رویکرد مورد نظر این استاندارد در استاندارد شماره 16
- گزارش معاملات ارزی به واحد پول عملیاتی در استاندارد شماره 16
- استفاده از واحد پول گزارشگری متفاوت با واحد پول عملیاتی در استاندارد شماره 16
- افشا در استاندارد شماره 16
- تاریخ اجرا در استاندارد شماره 16
- مطابقت با استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی در استاندارد شماره 16
هدف در استاندارد شماره 16
- یک واحد تجاری ممکن است معاملاتی به ارز انجام دهد یا دارای عملیات خارجی باشد. علاوه بر این، یک واحد تجاری ممکن است صورتهای مالی خود را به ارز ارائه کند. هدف این استاندارد، تجویز چگونگی انعکاس معاملات ارزی و عملیات خارجی در صورتهای مالی یک واحد تجاری و همچنین نحوه تسعیر صورتهای مالی به واحد پول گزارشگری است.
2. موضوعات اصلی استاندارد این است که از چه نرخی برای تسعیر استفاده شود و آثار تغییر در نرخ ارز، چگونه در صورتهای مالی گزارش شود.
دامنه کاربرد در استاندارد شماره 16
3. الزامات این استاندارد باید در موارد زیر بکار گرفته شود:
الف . حسابداری معاملات و مانده حسابهای ارزی،
ب . تسعیر نتایج عملکرد و وضعیت مالی عملیات خارجی که از طریق تلفیق یا روش ارزش ویژه در صورتهای مالی واحد تجاری منظور میشود، و
ج . تسعیر نتایج عملکرد و وضعیت مالی واحد تجاری به واحد پول گزارشگری.
4. این استاندارد برای حسابداری عملیات مصونسازی اقلام ارزی (شامل مصونسازی خالص سرمایهگذاری در عملیات خارجی) که با هدف کاهش یا جبران ریسک ناشی از تغییر نرخ ارز انجام میگیرد، کاربرد ندارد.
5. این استاندارد برای ارائه صورتهای مالی یک واحد تجاری به ارز نیز کاربرد دارد و الزامات مربوط برای انطباق این صورتهای مالی با استانداردهای حسابداری را تعیین مینماید.
6. نحوه ارائه جریانهای نقدی ناشی از معاملات ارزی و تسعیر جریانهای نقدی عملیات خارجی در صورت جریان وجوه نقد در این استاندارد مطرح نمیشود (به استاندارد حسابداری 2 صورت جریانهای نقدی (تجدیدنظر شده 1397) مراجعه شود).
تعاریف در استاندارد شماره 16
7. اصطلاحات ذیل در این استاندارد با معانی مشخص زیر بکار رفته است:
ارز عبارت است از هر واحد پولی، به غیر از واحد پول عملیاتی واحد تجاری.
ارزش منصفانه قیمتی است که بابت فروش یک دارایی یا انتقال یک بدهی در معاملهای نظاممند بین فعالان بازار، در تاریخ اندازهگیری قابل دریافت یا قابل پرداخت خواهد بود.
اقلام پولی عبارت است از واحدهای پول نگهداریشده و داراییها و بدهیهایی که قرار است به تعداد ثابت یا تعداد قابل تعیینی از واحد پول دریافت یا پرداخت شود.
تسعیر فرآیندی است که از طریق آن، اطلاعات مالی مبتنیبر ارز، برحسب واحد پول گزارشگری بیان شود. واژه تسعیر، گزارش معاملات منفرد ارزی بر حسب واحد پول گزارشگری و همچنین برگردان یک مجموعه کامل صورتهای مالی تهیهشده بر حسب ارز به واحد پول گزارشگری را در برمیگیرد.
تفاوت تسعیر عبارت است از تفاوت ناشی از تسعیر تعداد معینی از یک واحد پول به واحد پول دیگر با نرخهای متفاوت.
خالص سرمایهگذاری در یک عملیات خارجی عبارت است از میزان منافع واحد تجاری گزارشگر در خالص داراییهای عملیات خارجی.
عملیات خارجی یک واحد تجاری است که واحد تجاری فرعی، واحد تجاری وابسته، مشارکت یا شعبه واحد گزارشگر است و فعالیتهای آن در کشوری متفاوت از محل فعالیت واحد گزارشگر یا بر حسب واحد پولی متفاوت از واحد پول واحد گزارشگر انجام میشود.
گروه عبارت است از واحد تجاری اصلی و واحدهای تجاری فرعی آن.
واحد پول عملیاتی عبارت است از واحد پول محیط اقتصادی اصلی که واحد تجاری در آن فعالیت میکند.
واحد پول گزارشگری عبارت است از واحد پولی که صورتهای مالی بر اساس آن ارائه میشود.
تشریح تعاریف
واحد پول عملیاتی
8. محیط اقتصادی اصلی محل فعالیت واحد تجاری، به طور معمول محیطی است که بخش عمده وجه نقد واحد تجاری در آن ایجاد و مصرف میشود. برای تعیین واحد پول عملیاتی، واحد تجاری عوامل زیر را مد نظر قرار میدهد:
الف . واحد پولی که قیمت فروش کالاها و خدمات عمدتاً با آن تعیین و تسویه میشود و رقابت و مقررات موجود در محل فعالیت، قیمت فروش کالا و خدمات را تعیین میکند.
ب . واحد پولی که بخش عمده مواد، دستمزد، و سایر مخارج تأمین کالاها و خدمات با آن تعیین و تسویه میشود.
9. همچنین عوامل زیر ممکن است شواهدی برای تعیین واحد پول عملیاتی واحد تجاری فراهم کند:
الف . واحد پولی که وجوه حاصل از فعالیتهای تأمین مالی (یعنی انتشار ابزارهای بدهی و ابزارهای مالکانه) بر حسب آن تحصیل میشود.
ب . واحد پولی که دریافتهای حاصل از فعالیتهای عملیاتی، بهطور معمول بر اساس آن نگهداری میشود.




