10. برای تعیین واحد پول عملیاتی یک عملیات خارجی و اینکه آیا این واحد پولی با واحد پول عملیاتی واحد گزارشگر یکسان است یا خیر، عوامل زیر نیز مد نظر قرار میگیرد (در این استاندارد، واحد گزارشگر، واحد تجاری است که دارای عملیات خارجی به صورت واحد تجاری فرعی، شعبه، واحد تجاری وابسته یا مشارکت باشد):
الف . اینکه فعالیتهای عملیات خارجی به عنوان توسعه فعالیت واحد تجاری گزارشگر انجام میشود، یا به میزان زیادی مستقل است. نمونه توسعه فعالیت واحد گزارشگر زمانی است که عملیات خارجی صرفاً کالاهای وارداتی از واحد گزارشگر را میفروشد و عواید آن را به واحد گزارشگر برمیگرداند. نمونه مستقل بودن فعالیتهای عملیات خارجی زمانی است که عملیات خارجی دریافت وجه نقد و دیگر اقلام پولی، انجام هزینه، ایجاد درآمد و اخذ تسهیلات مالی را عمدتاً با واحد پول محلی انجام میدهد.
ب . اینکه معاملات با واحد گزارشگر، بخش جزئی یا عمدهای از فعالیتهای عملیات خارجی را تشکیل میدهد.
ج . اینکه جریانهای نقدی حاصل از فعالیتهای عملیات خارجی، بهطور مستقیم بر جریانهای نقدی واحد گزارشگر تأثیر میگذارد و برای انتقال به آن، به سهولت در دسترس است یا خیر.
د . اینکه جریانهای نقدی حاصل از فعالیتهای عملیات خارجی، برای ایفای تعهدات استقراضی فعلی و تعهدات استقراضی مورد انتظار آن در روال عادی، بدون نیاز به وجوهی که از طریق واحد گزارشگر فراهم میشود، کافی است یا خیر.
11. زمانی که تعدادی از نشانههای فوق همزمان وجود دارد و واحد پول عملیاتی به وضوح قابل تعیین نیست، مدیریت برای تعیین واحد پول عملیاتی که اثرات اقتصادی شرایط، رویدادها و معاملات اصلی را به طور صادقانه ارائه نماید، از قضاوت خود استفاده میکند. به عنوان بخشی از این رویکرد، مدیریت قبل از توجه به نشانههای مندرج در بندهای 9 و 10، که به عنوان شواهد پشتیبان تکمیلی برای تعیین واحد پول عملیاتی واحد تجاری تشریح شده است، به نشانههای اصلی مندرج در بند 8 اولویت میدهد.
12. واحد پول عملیاتی واحد تجاری منعکسکننده شرایط، رویدادها و معاملات اصلی مربوط به واحد تجاری میباشد. بنابراین، واحد پول عملیاتی تعیینشده تنها زمانی تغییر میکند که شرایط، رویدادها و معاملات اصلی مربوط به واحد تجاری تغییر کند.
13. اگر واحد پول عملیاتی واحد تجاری، واحد پول یک اقتصاد با تورم حاد باشد، صورتهای مالی آن بر اساس الزامات ”گزارشگری مالی در اقتصادهای با تورم حاد“ تجدید ارائه میشود. واحد تجاری نمیتواند با انتخاب یک واحد پولی مغایر با الزامات این استاندارد به عنوان واحد پول عملیاتی خود (مانند واحد پول عملیاتی واحد تجاری اصلی)، از تجدید ارائه صورتهای مالی طبق اصول مذکور اجتناب نماید.
خالص سرمایهگذاری در عملیات خارجی
14. واحد تجاری ممکن است دارای یک قلم پولی باشد که قابل دریافت از عملیات خارجی یا قابل پرداخت به عملیات خارجی است. یک قلم که برای تسویه آن برنامهریزی نشده است و تسویه آن در آینده قابل پیشبینی محتمل نیست، از نظر محتوا بخشی از خالص سرمایهگذاری واحد تجاری در آن عملیات خارجی محسوب میشود و طبق بندهای 32 و 32الف به حساب منظور میگردد. چنین اقلام پولی ممکن است شامل دریافتنیهای بلندمدت یا وامهای بلندمدت باشد. این اقلام پولی، دریافتنیهای تجاری یا پرداختنیهای تجاری را دربرنمیگیرد.
15. واحد تجاری که طبق توضیح بند 14، دارای یک قلم پولی قابل دریافت از عملیات خارجی یا قابل پرداخت به عملیات خارجی است، ممکن است واحد تجاری فرعی گروه باشد. برای مثال، یک واحد تجاری، دو واحد تجاری فرعی الف و ب را دارد. واحد تجاری فرعی ب، عملیات خارجی است. واحد تجاری فرعی الف، به واحد تجاری فرعی ب وام اعطا میکند. در صورتی که برای تسویه این وام، برنامهریزی نشده باشد و تسویه آن در آینده قابل پیشبینی محتمل نباشد، وام اعطایی واحد تجاری فرعی الف به واحد تجاری فرعی ب، بخشی از خالص سرمایهگذاری این واحد تجاری در واحد تجاری فرعی ب است. درصورتی که واحد تجاری فرعی الف نیز عملیات خارجی باشد، این موضوع همچنان مصداق دارد.
اقلام پولی
16. ویژگی اصلی یک قلم پولی، حق دریافت (یا تعهد تحویل) تعداد ثابت یا قابل تعیینی از واحد پول است. مزایای بازنشستگی و دیگر مزایای کارکنان که باید بطور نقدی پرداخت شود؛ ذخایری که باید بطور نقدی تسویه گردند؛ بدهیهای اجاره و سود تقسیمی نقدی که به عنوان بدهی شناسایی میشود، مثالهایی از اقلام پولی است. همچنین، قرارداد دریافت (یا تحویل) تعداد متغیری از ابزارهای مالکانه خود واحد تجاری یا میزان متغیری از داراییها که در آن قرارداد ارزش منصفانه دریافتنی (یا قابل تحویل) آنها با تعداد ثابت یا قابل تعیینی از واحد پول برابر میشود، یک قلم پولی است. در مقابل، ویژگی اصلی یک قلم غیرپولی، نبود حق دریافت (یا تعهد تحویل) تعداد ثابت یا قابل تعیینی از واحد پول است. پیشپرداخت (یا پیشدریافت) برای کالاها یا خدمات، سرقفلی، داراییهای نامشهود، موجودیهای مواد و کالا، داراییهای ثابت مشهود و ذخایری که باید از طریق تحویل یک دارایی غیرپولی تسویه شوند، مثالهایی از اقلام غیرپولی است.
