ماده 390 قانون تجارت

ماده ۳۹۰ قانون تجارت به اختلاف میان مرسل‌الیه (گیرنده کالا) و متصدی حمل‌ونقل درباره هزینه‌های حمل یا سایر مطالبات مربوط به مال‌التجاره می‌پردازد. بر اساس این ماده، اگر مرسل‌الیه مبلغی را که متصدی حمل‌ونقل مطالبه می‌کند قبول نداشته باشد، نمی‌تواند بدون انجام اقدام قانونی تقاضای تحویل کالا را مطرح کند.راه‌حل قانونی این است که مبلغ مورد اختلاف (مبلغ متنازع‌فیه) تا زمان رسیدگی و حل اختلاف، در صندوق دادگستری (عدلیه) به امانت گذاشته شود. پس از سپردن این مبلغ، امکان پیگیری اختلاف و تعیین تکلیف نهایی توسط مرجع قضایی فراهم می‌شود.هدف این مقرره حفظ حقوق متصدی حمل‌ونقل و جلوگیری از توقف یا اختلاف در تحویل کالا در جریان حمل‌ونقل تجاری است.