توضیحات کاربردی
رابطه بین بندهای تأکید بر مطلب خاص و مسائل عمده حسابرسی در گزارش حسابرس (رک: بندهای 2 و 8-ب)
ت-1. مسائل عمده حسابرسی در استاندارد 701 به عنوان مسائلی تعریف شدهاند که به قضاوت حرفهای حسابرس در حسابرسی صورتهای مالی دوره جاری دارای بیشترین اهمیت بودهاند. مسائل عمده حسابرسی از بین موضوعاتی انتخاب میشوند که به اطلاع ارکان راهبری رسیده است و شامل یافتههای عمده حسابرسی صورتهای مالی دوره جاری میشوند.[1] اطلاعرسانی مسائل عمده حسابرسی، اطلاعات بیشتری را برای استفادهکنندگان مورد نظر صورتهای مالی فراهم میکند تا به آنها در شناخت مسائلی که به قضاوت حرفهای حسابرس دارای بیشترین اهمیت بودهاند کمک کند، و در عین حال ممکن است به استفادهکنندگان در شناخت واحد تجاری و حوزههای قضاوت عمده مدیران اجرایی در صورتهای مالی حسابرسیشده کمک نماید. در مواردی که استاندارد 701 کاربرد دارد، استفاده از بندهای تأکید بر مطلب خاص جایگزینی برای توصیف مسائل عمده حسابرسی قلمداد نمیشود.
ت-2. مسائلی که طبق استاندارد 701 به عنوان مسائل عمده حسابرسی تعیین میشوند ممکن است به قضاوت حسابرس، برای درک صورتهای مالی توسط استفادهکنندگان نیز اهمیت زیادی داشته باشند. در این موارد، در اطلاعرسانی یک مسئله به عنوان مسائل عمده حسابرسی طبق استاندارد 701، حسابرس ممکن است تمایل داشته باشد توجه استفادهکنندگان را به اهمیت نسبی آن مسئله بیشتر جلب کند. حسابرس میتواند این کار را از طریق برجستهتر کردن آن مسئله نسبت به سایر مسائل در بخش مسائل عمده حسابرسی (برای مثال، توصیف آن در بند اول این بخش) یا از طریق ارائه اطلاعات بیشتر در توصیف چنین مسائلی انجام دهد تا اهمیت مسئله را برای درک استفادهکنندگان از صورتهای مالی نشان دهد.
ت-3. ممکن است مطلبی وجود داشته باشد که طبق استاندارد 701 به عنوان مسائل عمده حسابرسی تعیین نشده باشد (برای مثال، به این دلیل که مستلزم توجه خاص حسابرس نبوده است) اما به قضاوت حسابرس، برای درک صورتهای مالی توسط استفادهکنندگان، اهمیت زیادی دارد (نظیر استفاده از یک چارچوب با مقاصد خاص یا قابل قبول نبودن چارچوب گزارشگری مالی). اگر حسابرس جلب توجه استفادهکنندگان به این مطلب را ضروری بداند، مطلب مزبور طبق این استاندارد در یک بند تأکید بر مطلب خاص درج میشود.
شرایطی که ممکن است درج بند تأکید بر مطلب خاص را ضروری سازد (رک: بندهای 4 و 8)
ت-4. در پیوست 1، استانداردهایی که شامل الزامات خاصی در خصوص درج بندهای تأکید بر مطلب خاص در گزارش حسابرس در شرایط معین است، فهرست شده است. این شرایط به شرح زیر است:
- در مواردی که حسابرس به این نتیجه برسد که یک چارچوب گزارشگری مالی تجویزشده طبق قوانین یا مقررات، قابل قبول نیست، از طریق بند تأکید بر مطلب خاص بر این موضوع تاکید میشود که چارچوب مورد نظر طبق قوانین یا مقررات تجویز شده است. [2]
- به منظور آگاه ساختن استفادهکنندگان از اینکه صورتهای مالی طبق یک چارچوب با مقاصد خاص تهیه شده است.
- در مواردی که ابهامی با اهمیت وجود دارد و حسابرس برای جلب توجه استفادهکنندگان به آن، افزودن یک بند تأکید بر مطلب خاص را ضروری تشخیص میدهد.
ت-5. مصادیقی از شرایطی که میتواند حسابرس را مجاب کند که درج بند تأکید بر مطلب خاص در گزارش حسابرس ضروری است، به شرح زیر است:
- ابهام نسبت به پیامدهای آتی دعاوی حقوقی غیرمعمول یا اقدامات خاص مراجع نظارتی.
- بکارگیری پیش از موعد یک استاندارد حسابداری جدید (در صورت مجاز بودن) که اثر بااهمیتی بر صورتهای مالی دارد.
- وقوع سوانحی که اثر با اهمیتی بر وضعیت مالی واحد تجاری داشته یا دارد.
ت- 6. با وجود این، تعدد بندهای تأکید بر مطلب خاص میتواند اثربخشی اطلاعرسانی اینگونه مسائل را کاهش دهد.
درج بند تأکید بر مطلب خاص در گزارش حسابرس (رک: بند 9)
ت-7. درج بند تأکید بر مطلب خاص در گزارش حسابرس، بر اظهارنظر حسابرس اثری ندارد. بند تأکید بر مطلب خاص، جایگزین هیچ یک از موارد زیر نیست:
الف. اظهارنظر تعدیل شده طبق استاندارد 705 در مواردی که شرایط خاص یک کار حسابرسی ارائه چنین اظهارنظری را ایجاب میکند،
ب . اطلاعاتی که مدیران اجرایی، طبق چارچوب گزارشگری مالی مربوط ملزم به افشای آن میباشند یا به هر ترتیب برای دستیابی به ارائه منصفانه الزامی است، یا
پ. گزارشگری طبق استاندارد 570[3] در مواردی که ابهامی بااهمیت در رابطه با رویدادها یا شرایطی که میتواند تردیدی عمده نسبت به توانایی واحد تجاری به ادامه فعالیت ایجاد کند، وجود دارد.
ت-8. در بندهای ت-16 و ت-17، رهنمودهای بیشتری در خصوص محل درج بندهای تأکید بر مطلب خاص در شرایط ویژه ارائه شده است.
