ماده ۸ قانون جرایم رایانه‌ای (اصلاحی ۱۴۰۳) به‌طور خاص از تمامیت و صحت داده‌ها حمایت می‌کند. هرگونه حذف، تخریب، ایجاد اختلال یا غیرقابل پردازش کردن داده‌های متعلق به دیگری از سامانه‌های رایانه‌ای، مخابراتی یا حامل‌های داده، جرم محسوب شده و مجازات آن حبس از ۶ ماه تا ۲ سال یا جزای نقدی از ۸۲٫۵۰۰٫۰۰۰ تا ۳۳۰٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال یا هر دو است.

ماده ۷ قانون جرایم رایانه‌ای به استفاده آگاهانه از داده‌ها یا ابزارهای دیجیتال مجعول اشاره دارد. اگر شخصی با علم به جعلی بودن داده‌ها، کارت‌ها یا تراشه‌های رایانه‌ای از آن‌ها استفاده کند، همانند مرتکب جعل رایانه‌ای مجازات می‌شود. مجازات این رفتار مطابق ماده ۶ قانون جرایم رایانه‌ای تعیین می‌شود.

ماده ۶ قانون جرایم رایانه‌ای، رکن اصلی در برخورد با جعل دیجیتال است. طبق اصلاحیه ۱۴۰۳، هرگونه تغییر یا ایجاد «داده‌های قابل استناد» و دستکاری «کارت‌های حافظه یا تراشه‌ها» به‌صورت غیرمجاز و متقلبانه، جرم‌انگاری شده است. مجازات این جرم با هدف بازدارندگی بالا، شامل حبس از ۱ تا ۵ سال و جزای نقدی از ۱۶۵ میلیون تا ۸۲۵ میلیون ریال (یا هر دو) تعیین شده است که بیانگر اهمیت حفظ سلامت داده‌ها در فضای سایبری است.

ماده ۵ قانون جرایم رایانه‌ای به جرم افشای غیرعمدی داده‌های سری توسط مأموران دولتی می‌پردازد. هر مأموری که بر اثر بی‌احتیاطی، بی‌مبالاتی یا عدم رعایت تدابیر امنیتی، موجب دسترسی اشخاص غیرمجاز به داده‌ها یا سامانه‌های سری شود، مجرم شناخته می‌شود و به حبس از ۹۱ روز تا ۲ سال، جزای نقدی از ۵۰ تا ۳۳۰ میلیون ریال و نیز انفصال از خدمت بین ۶ ماه تا ۲ سال محکوم خواهد شد.

ماده ۴ قانون جرایم رایانه‌ای به جرم نقض تدابیر امنیتی سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی با هدف دسترسی به داده‌های سری می‌پردازد. هر شخصی که برای دستیابی به اطلاعات محرمانه موضوع ماده ۳، اقدامات امنیتی سامانه‌ها را دور بزند یا نقض کند، مرتکب جرم شده و به حبس از شش ماه تا دو سال یا جزای نقدی از ۸۲٫۵۰۰٫۰۰۰ تا ۵۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال یا هر دو مجازات محکوم می‌شود.

ماده ۳ قانون جرایم رایانه‌ای یکی از مهم‌ترین مقررات در زمینه حفاظت از داده‌های سری کشور است. این ماده دسترسی غیرمجاز، تحصیل یا شنود داده‌های سری و همچنین افشای آن‌ها را جرم‌انگاری می‌کند. مجازات‌ها بسته به شدت رفتار مجرمانه متفاوت است و از حبس ۱ سال تا ۱۵ سال و در برخی موارد جزای نقدی تا ۶۰۰ میلیون ریال تعیین شده است. داده‌های سری، اطلاعاتی هستند که افشای آن‌ها می‌تواند به امنیت کشور یا منافع ملی آسیب وارد کند.

ماده ۲ قانون جرایم رایانه‌ای به جرم شنود غیرمجاز محتوای ارتباطات غیرعمومی در بستر‌های مختلف فناوری می‌پردازد. این بسترها شامل سامانه‌های رایانه‌ای، مخابراتی، امواج الکترومغناطیسی یا نوری هستند. هر فردی که بدون مجوز قانونی اقدام به استراق سمع این نوع ارتباطات کند، مرتکب جرم شده و به حبس از شش ماه تا دو سال یا جزای نقدی از ۸۲٫۵۰۰٫۰۰۰ تا ۵۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد. این ماده بر حفظ حریم خصوصی ارتباطات تأکید دارد.

ماده ۱ قانون جرایم رایانه‌ای ایران، دسترسی غیرمجاز به داده‌ها یا سامانه‌های رایانه‌ای و مخابراتی را که توسط تدابیر امنیتی (مانند رمز عبور) محافظت شده‌اند، جرم‌انگاری کرده است. بر اساس آخرین اصلاحیه سال ۱۴۰۳، مرتکب به حبس از ۹۱ روز تا ۱ سال یا جزای نقدی از ۶۶ تا ۲۶۴ میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد. شرط اصلی تحقق این جرم، عبور از سد تدابیر امنیتی است.