تاریخ سند: 1390/03/24
شماره سند: 200/6978/ص
کد سند: م/ماده 218/1390/515
وضعیت سند: معتبر
آیین نامه اجرایی موضوع ماده 218 قانون مالیاتهای مستقیم
اصلاحیه آییننامه اجرایی موضوع ماده (218) قانون مالیاتهای مستقیم
مصوب 1366/12/03 با آخرین اصلاحات مصوب 1380/11/27
این آئیننامه بر اساس ماده 218 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند 1366 و اصلاحیههای بعدی آن به شرح مواد و تبصرههای ذیل تنظیم و پس از تصویب و پانزده روز پس از انتشار در روزنامه رسمی کشور به اجرا گذاشته میشود.
کلیات
واژهها و اصطلاحات بکار رفته در این آئیننامه به شرح زیر تعریف میشود:
الف) «سازمان»: سازمان امور مالیاتی کشور.
ب) «قانون»، «ق.م.م»: حسب مورد قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366/12/03 و اصلاحیههای بعدی آن و «ق.م.ا.ا.» قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387/02/17.
ج) «واحد مالیاتی»: کوچکترین جزء تقسیمات ساختاری که براساس محدوده جغرافیایی، منابع مالیاتی، نوع مودیان و یا برحسب وظایف مقرر در قانون و از طرف سازمان تعیین میشود.
د) «اداره امور مالیاتی»: منظور از اداره امور مالیاتی در موارد مختلف قانون، واحد سازمانی مشخصی است که شامل تقسیمات اداری کوچکتر به نام گروه مالیاتی میشود و براساس محدوده جغرافیایی، منابع مالیاتی، نوع مودیان و یا برحسب وظایف مقرر در قانون با تعداد کافی واحد مالیاتی در اداره وصول و اجرا تعیین میگردد.
هـ) «مودی مالیاتی»: صاحب درآمد اعم از شخص حقیقی و حقوقی که به موجب قانون مشمول پرداخت مالیات میباشد.
و) «شخص ثالث»: شخصی که مطابق مقررات قانون مکلف به پرداخت مالیات دیگران بوده و یا پرداخت مالیات دیگری را تعهد و ضمانت کرده و یا وجه نقد، اموال، دارایی و یا مطالبات مودی نزد او باشد. شخص ثالث در حکم مودی مالیاتی محسوب و از نظر وصول بدهی مالیاتی مطابق این آئیننامه با او رفتار خواهد شد.
ز) «مأمور اجرا»: حسب مورد عبارت است از کاردان مالیاتی، کارشناس مالیاتی، کارشناس ارشد مالیاتی، رئیس گروه مالیاتی و رئیس امور مالیاتی.
ح) «مسئول واحد اجرائیات»: حسب مورد مدیرکل، معاونان مدیرکل، رئیس امور مالیاتی، رئیس گروه مالیاتی و کارشناس ارشد مالیاتی میباشد.
ط) «هیأت اجرایی»: متشکل از نماینده دادگستری و بر حسب نیاز تعدادی از کارمندان با سابقه به عنوان مأموران اجرا و مأموران نیروی انتظامی میباشد که از بین آنها یک نفر به عنوان سرپرست هیأت اجرایی توسط مسئول اجرائیات انتخاب میشود.
تذکر: اصطلاحات و عناوین شغلی براساس آئیننامه موضوع ماده 219 قانون مالیاتهای مستقیم بوده و در صورت تغییر، اعمال خواهد شد.
فصل اول: شرایط صدور برگ اجرایی
ماده 1- هرگاه مودی ظرف مهلت مقرر در ماده 210 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به پرداخت یا ترتیب پرداخت مالیات قطعی شده خود اقدام ننماید، اداره امور مالیاتی نسبت به صدور برگ اجرایی معادل بدهی اعم از اصل و جرایم متعلق برای استیفای مالیات از اموال منقول و غیرمنقول او اقدام خواهد نمود.
ماده 2- برگ اجرایی مطابق تبصره یک ماده 210 قانون مالیاتهای مستقیم تنظیم خواهد شد.
ماده 3- برگ اجرایی در سه نسخه تهیه میشود:
- یک نسخه در پرونده بایگانی
- نسخه دیگر به مودی ابلاغ
- نسخه ثالث با قید تاریخ ابلاغ به امضای مودی و مأمور ابلاغ رسیده و برای بایگانی در پرونده مربوط به اجرائیات اداره امور مالیاتی اعاده میشود.
ماده 4- مقررات فصل هشتم از باب چهارم قانون مالیاتهای مستقیم در مورد ابلاغ اوراق اجرایی لازمالرعایه میباشد.
فصل دوم: بازداشت اموال
ماده 5- هرگاه مودی پس از ابلاغ برگ اجرایی ظرف یک ماه مقرر، کلیه بدهی خود را پرداخت نکند یا ترتیب پرداخت آن را ندهد، معادل کلیه بدهی اعم از اصل و جرایم متعلقه به اضافه ده درصد کل بدهی از اموال منقول و غیرمنقول مودی بازداشت خواهد شد. صدور دستور توقیف و اجرای آن به عهده مسئول اجرائیات خواهد بود. هرگاه اموال منقول مودی تکافوی بدهی او را ننماید یا به اموال منقول وی دسترسی نباشد، از اموال غیرمنقول او به ترتیب مقرر در همین آئیننامه بازداشت خواهد شد.
ماده 6- توقیف اموال مودی توسط هیأت اجرایی شامل مأمور اجرا و حسب اقتضاء با کمک مأمورین نیروی انتظامی و با حضور نماینده دادستان یا دادگاه عمومی بخش به عمل خواهد آمد. عدم حضور مودی، بسته یا قفل بودن محل اموال یا امتناع مودی و همراهانش مانع عملیات اجرایی نبوده و هیأت مزبور میتواند در را باز و اموال را با تنظیم صورتجلسه بازداشت نماید.
تبصره 1- درخواست نمایندگی از دادستان یا دادگاه عمومی بخش توسط سازمان امور مالیاتی صورت میپذیرد؛ رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور میتواند این اختیار را به مدیران کل یا بالاترین مقام مسئول مالیاتی ذیربط تفویض نماید. در این صورت دادستان عمومی و انقلاب یا رئیس دادگاه عمومی بخش محل نسبت به صدور نمایندگی اقدام لازم را معمول خواهد داشت.
تبصره 2 – چنانچه در محلی که اموال در آن قرار دارد، نتوان فیالمجلس بازداشت نمود، هیأت اجرایی مکلف است محل مذکور و سایر محلهایی که احتمال ورود میرود را پلمب، لاک و مهر نموده و حداکثر ظرف بیست و چهار ساعت در و سایر محلهای پلمب شده را باز و اموال را پس از تنظیم صورتجلسه بازداشت نماید. در صورت وجود سکنه یا موجودات جاندار در محل، هیأت اجرایی هرگونه اقدام لازم را به منظور پیشگیری از خروج اموال به عمل خواهد آورد.
ماده 7- در هر موقع که از طرف هیأت اجرایی از نیروی انتظامی یا سایر ضابطین قضایی استمداد شود، ضابطین مربوط مکلف به اقدام فوری هستند و در صورت تأخیر، مسامحه، تعلل یا عدم انجام وظیفه، مراتب صورتجلسه و به دادسرای عمومی و انقلاب یا دادگاه عمومی بخش محل گزارش شده و طبق مقررات مربوط تحت تعقیب قرار خواهند گرفت.
ماده 8- بازداشت اموال زیر ممنوع است:
اموال مذکور در ماده 212 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366/12/03 با آخرین اصلاحات مصوب 1380/11/27.
تبصره 1- هرگاه نسبت به مال منقول یا غیرمنقول یا وجه نقد توقیف شده، شخص ثالث اظهار حق نماید، اگر ادعای مزبور مستند به حکم قطعی یا سند رسمی باشد که تاریخ آن مقدم بر تاریخ توقیف است، توقیف رفع میشود؛ در غیر این صورت عملیات اجرایی ادامه مییابد و مدعی حق دارد برای اثبات ادعای خود به هیأت موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم شکایت نماید. این هیأت در صورتی که ادعای شاکی را وارد دانست، قرار رفع توقیف اموال را صادر مینماید. قرار صادره قطعی و لازمالاجرا است. در این صورت قسمت اجرائیات اداره امور مالیاتی باید سایر اموال شناسایی شده مودی را توقیف نماید.
تبصره 2- چنانچه اموال مودی در جایی باشد که در آن بسته باشد و از بازکردن آن خودداری شود، هیأت اجرایی حسب مورد با حضور مأمور نیروی انتظامی، ضابطین قضایی، دهبان یا دهدار محل برای باز کردن در و توقیف مال اقدام لازم را معمول میدارد و در مورد باز کردن محل خالی، حسب مورد نماینده دادستان یا دادگاه عمومی بخش محل نیز باید حضور داشته باشد.
تبصره 3- توقیف مال غیرمنقول که سابقه ثبت ندارد، هنگامی جایز است که مودی در آن تصرف مالکانه داشته باشد یا مودی به موجب حکم قطعی نهایی مالک شناخته شده باشد.
ماده 9- هرگاه اموال در حال بازداشت بین مودی و شخص یا اشخاص دیگری که بدهی مالیاتی ندارند مشاع و مشترک باشد، در این صورت اگر شخص یا اشخاص مذکور دلیل موثری ارائه کنند که میزان سهم هر یک را مشخص نماید، نسبت به بازداشت سهم معین مودی اقدام میشود، والا فرض بر تساوی سهم و بازداشت در حدود سهم مودی خواهد بود.
تبصره- از اموال منقول موجود در محل سکونت زوجین، آنچه معمولا و عادتا مورد استفاده اختصاصی زن باشد متعلق به زن و آنچه مورد استفاده اختصاصی مرد باشد متعلق به شوهر است و بقیه از نظر مقررات این آئیننامه مشترک محسوب میشود، مگر اینکه مدعی خلاف آن را طی شکایت به هیأت موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم ثابت نماید.
ماده 10- قبل از بازداشت اموال، صورتجلسه تهیه میشود که در آن مشخصات کلیه اموال مورد بازداشت نوشته میشود؛ در صورت لزوم کیلو، وزن و عدد آن؛ در مورد طلا و نقره آلات، عیار تقریبی آنها تعیین و در صورتجلسه قید میگردد؛ در جواهرات عدد و اندازه و صفات و اسامی سایر مشخصات؛ در کتاب، اسم کتاب، نویسنده و تاریخ چاپ و در کتب خطی مشخصات کامل؛ در تابلو و پردههای نقاشی طول، عرض و اسم نقاش؛ در مالالتجاره نوع، شماره، عدل، نمره، رنگ و سایر مشخصات و در سهام و اوراق بهادار، شماره، مبلغ اسمی و نوع آنها مشخص میشود. همچنین در صورت ریز اموال نو یا مستعمل بودن آن قید میگردد.
تبصره- صورتجلسه باید امضاء، علامتگذاری و ممهور به مهر اجرا و هیأت اجرایی گردد و در صورت لزوم قیطانکشی و برگشماری انجام شود.
ماده 11- اگر در نوشتن صورتجلسه اموال اشتباهی رخ دهد، باید در آخر همان صورتجلسه تصحیح و به امضای هیأت اجرایی و مودی و شهود در صورت حضور برسد؛ در صورت عدم حضور مودی، نمایندگان مذکور در ماده 6 این آئیننامه آن را امضاء میکنند. تراشیدن، پاک کردن و نوشتن بین سطور ممنوع است.
ماده 12- صورتجلسه اموال بازداشت شده دارای تاریخ روز، ماه و سال با تمام حروف بوده و کلیه صفحات آن به امضای اشخاص حاضر در موقع بازداشت با ذکر نام، مشخصات و سمت هر یک میرسد. چنانچه از امضاء امتناع نمایند، مراتب در صورتجلسه قید خواهد شد.
ماده 13- اموال مورد توقیف به قید فوریت توسط کارشناس ارشد مالیاتی ارزیابی شده و پس از تأیید رئیس گروه مالیاتی که در صورت عدم تأیید، نظر رئیس گروه مالیاتی ملاک عمل خواهد بود، یک نسخه از برگ ارزیابی به مودی ابلاغ میشود. چنانچه مودی نسبت به ارزیابی مذکور معترض باشد، میتواند ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ، کتبا از اداره امور مالیاتی تقاضا نماید که ارزیابی به وسیله کارشناس رسمی دادگستری یا خبره انجام شود. در این صورت، وقتی به درخواست مزبور ترتیب اثر داده خواهد شد که حقالزحمه کارشناس طبق مقررات مربوط تودیع و قبض آن به اجرائیات اداره امور مالیاتی ارائه شود؛ گزارش کارشناس رسمی یا خبره باید ظرف پانزده روز از تاریخ تقاضای مودی تهیه و ارائه گردد.
تبصره 1- حقالزحمه کارشناس رسمی دادگستری یا خبره که به قید قرعه از میان سه برابر تعداد مورد نیاز انتخاب میشود، در هر صورت طبق مقررات برعهده مودی میباشد.
تبصره 2- چنانچه ویژگی اموال بازداشت شده به گونهای باشد که برای ارزیابی نیاز به مهلت بیشتری باشد، به تشخیص اداره امور مالیاتی و با توجه به دلایل توجیهی و درخواست استمهال کارشناس یا ارزیاب ذیربط، حداکثر تا پانزده روز افزون بر مهلت یاد شده تمدید خواهد شد.
ماده 14- هرگاه اختلاف ارزیابی کارشناس رسمی دادگستری یا خبره منتخب مودی با ارزیابی اداره امور مالیاتی کمتر از پانزده درصد باشد، نظر کارشناس یا خبره منتخب ملاک عمل قرار خواهد گرفت؛ در غیر این صورت، نظر کارشناس رسمی یا خبره به عنوان قیمت پایه قطعی فروش ملاک عمل خواهد شد.
ماده 15- اموالی که باید توقیف شود، در محلی که هست توقیف و برحسب نیاز و موقعیت محل ورودیها و خروجیها با رعایت تبصرههای ماده 6 این آئیننامه پلمب و یا در صورت لزوم به جای محفوظی منتقل خواهد شد.
تبصره 1- حمل مواد قابل احتراق و انفجار به محل دیگر ممنوع است، مگر اینکه محل فعلی مناسب تشخیص داده نشود. در این صورت مواد توقیف شده باید به شخص مسئول وفق مقررات ماده 17 این آئیننامه سپرده شود.
تبصره 2- تعیین محل نگهداری اموال توقیفی با هیأت اجرایی خواهد بود. در صورت لزوم انتقال اموال به محل دیگر، موضوع با ذکر دلیل در صورتجلسه قید گردد.
تبصره 3- محل محفوظ به مکانی اطلاق میشود که بر اساس نوع کالا و با رعایت جوانب ایمنی و عرف مسلم برای نگهداری اموال مناسب باشد.
ماده 16- اموال ضایع شدنی یا اموالی که بهای آن متناسب با هزینه نگهداری نباشد، فورا و بدون تشریفات فروخته میشود.
تبصره- تشخیص اموال ضایع شدنی بر اساس عرف مسلم و پیشنهاد هیأت اجرایی و تأیید اداره امور مالیاتی خواهد بود.
ماده 17- هیأت اجرایی برای حفاظت اموال توقیفی، شخص معتمدی را به عنوان حافظ اموال و در صورت امکان با موافقت مودی تعیین میکند که مسئولیت حفاظت اموال و یا حسب مورد حفاظت پلمبهای الصاقی برابر صورتجلسه را بر عهده دارد. حافظ اموال حق جابجایی اموال را ندارد. حدود وظایف و مسئولیتها توسط هیأت اجرایی به وی تفهیم میشود.
ماده 18- در صورتی که بین مودی و مأمور اجرای مربوط در تعیین حافظ اموال توافق حاصل نشود، اتخاذ تصمیم قطعی با مسئول اجرائیات مربوط است. پس از تعیین حافظ اموال، یک نسخه از صورتریز اموال توقیفی به او تسلیم و رسید گرفته میشود.
ماده 19- هرگاه برای اموال توقیفی حافظ اموال پیدا نشود و آن اموال در محل محفوظ و معینی باشد، در همان محل توقیف و ورودیها و خروجیهای آنجا توسط مأمور اجراء پلمب خواهد شد. در غیر این صورت، اموال توقیفی با رعایت تبصرههای 2 و 3 ماده 15 این آئیننامه به جای محفوظی منتقل و محل ورودی و خروجی پلمب میشود. به هر حال، هر اقدام لازم دیگر برای حفاظت کامل اموال تا سرحد امکان انجام خواهد شد.
ماده 20- در صورتی که جای محفوظ و معینی پیدا نشود، مأمور اجراء به هر یک از اموال در جایی که هست کاغذ الصاق و محل الصاق را لاک و مهر نموده و مراتب را در صورتریز اموال توقیفی ذکر میکند. در چنین صورتی، صاحب مال حق دارد محل الصاق مهر خود را پهلوی مهر مأمور اجراء بزند. مأمور اجراء موظف است اقدام مقتضی برای حفاظت اموال بازداشت شده معمول یا ترتیب انتقال سریع آن به جای محفوظی بدهد.
ماده 21- هرگاه مودی حین بازداشت اموال حاضر باشد و ایراد یا اعتراضی داشته باشد، خلاصه آن در ذیل صورتجلسه توقیف اموال ترجیحا توسط خود او یا نماینده وی نوشته خواهد شد. اعتراض بعد از امضای صورتجلسه نیز توسط هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم رسیدگی میشود. ضمناً لازم است در ظهر فرم صورتجلسه توقیف اموال، مفاد مواد 8، 9 و 11 این آئیننامه درج شده و مودی هنگام امضای صورتجلسه به آگاهی از مفاد مواد مذکور تصریح نماید.
ماده 22- هرگاه مدت بازداشت باعث فساد بعضی از اموال توقیفی شود، از قبیل فرش و پارچههای پشمی و غیره، اموال مزبور باید جدا و به نحوی بازداشت شود که بتوان سرکشی و مراقبت نمود؛ در مواردی که مسئولیت مراقبت و سرکشی اموال بازداشتی به عهده شخص دیگری گذاشته شده است، حافظ اموال ملزم به نظارت بر اقدامات نامبرده برای جلوگیری از فساد اموال خواهد بود و در صورت مسامحه و غفلت مراقب و حافظ اموال اگر خساراتی وارد شود، نامبردگان متضامناً مسئول جبران خسارت وارده خواهند بود.
ماده 23- حافظ و مراقب اموال بازداشتی حق ندارند اموال توقیفی را به هیچ وجه مورد استفاده قرار دهند و یا در اختیار دیگری قرار دهند و یا بدون اجازه کتبی مسئول اجرائیات، آن را به محل دیگری انتقال دهند. در صورتی که بر اثر تخلف آنها و یا تعدی و تفریط نسبت به اموال بازداشتی خسارتی وارد شود، ملزم به جبران خسارت وارده خواهند بود.
ماده 24- هیأت اجرایی مکلف است گزارشی از عملیات خود را در پنج نسخه حسب نوع مال به شرح ماده 12 این آئیننامه تنظیم و به امضای حاضرین رسانده و نسخهای از آن را به انضمام صورتجلسه اموال توقیفی در قبال اخذ رسید به ترتیب به مسئول اجرائیات، حافظ اموال، نماینده دادستان و مودی تسلیم و یک نسخه از آن را در پرونده اجرائیات نگهداری نماید.
تبصره 1- نسخهای از صورتجلسه تنظیمی در مورد وسائط نقلیه موتوری توسط اداره امور مالیاتی به اداره راهنمایی و رانندگی محل یا ادارهای که حسب مورد مسئول صدور مجوز نقل و انتقال وسیله نقلیه میباشد، ارسال و کتبا اعلام میشود که وسیله نقلیه مذکور در قبال بدهی مودی بازداشت بوده و نقل و انتقال آن ممنوع است. مرجع مذکور به محض وصول اطلاعیه فوق، توقیف و ممنوعالمعامله بودن وسیله نقلیه را در دفاتر مربوط قید و دستور توقیف آن را به واحدهای ذیربط صادر و ضمن جلوگیری از تردد آن، نتیجه اقدامات خود را ظرف مدت یک هفته به اداره امور مالیاتی اعلام نماید.
تبصره 2- در مورد بازداشت حق الامتیاز و قطع مکالمه تلفن اعم از ثابت و همراه، دستور بازداشت به امور مشترکین مخابرات محل اعلام میگردد. امور مذکور حسب مورد و بر طبق درخواست اداره امور مالیاتی مکلف است پس از قطع مکالمه، نقل و انتقال آن ممنوع و در دفاتر مربوط ثبت نموده و مراتب را ظرف مدت یک هفته به اداره امور مالیاتی و مودی مالیاتی اعلام نمایند.
تبصره 3- در مورد بازداشت حقوق مادی مالکیتهای فکری و معنوی، دستور بازداشت به اداره ثبت اسناد و املاک محل اعلام میگردد. اداره ثبت اسناد و املاک برابر درخواست اداره امور مالیاتی مکلف است نقل و انتقال حقوق مادی مالکیتهای فکری و معنوی مورد بازداشت را ممنوع و در دفاتر مربوط ثبت و مراتب را ظرف مدت یک هفته به اداره امور مالیاتی و مودی مالیاتی اعلام دارد.
ماده 25- به شخص حافظ اموال در صورتی که غیر از مودی باشد، حق الحفاظ تعلق میگیرد. مسئول اجرائیات حق الحفاظ را بابت حقالزحمه حافظ یا کرایه محل برای حفظ اموال و یا مخارج ضروری دیگر با توجه به عرف معمول محلی تعیین خواهد نمود. پرداخت این مخارج کلاً به عهده مودی است.
ماده 26- هرگاه حافظ اموال از تحویل اموالی که در حفاظت او قرار دارد به هیأت اجرایی خودداری نماید، اداره امور مالیاتی معادل اموال بازداشت شده از اموال شخص حافظ اموال بازداشت و طبق مقررات به فروش میرساند.
تبصره- در هر یک از موارد مذکور در مواد 23 الی 26 و 29 این آئیننامه که فعل یا ترک فعل حافظ اموال یا شخص ثالث و یا قصور و تقصیر وی متضمن عمل مجرمانه وفق قوانین موضوعه باشد و یا منجر به بروز خسارت نسبت به اموال و یا ضایع شدن و تلف شدن بعض یا کل اموال تحویلی و توقیفی و یا دخل و تصرف برخلاف قوانین گردد، حسب مورد، متخلف از سوی دادستان انتظامی مالیاتی نزد مراجع صالح تحت تعقیب کیفری قرار میگیرد.
فصل سوم: بازداشت اموال منقول نزد شخص ثالث
ماده 27- هرگاه مودی کتبا یا شفاها اعلام نماید که وجه نقد، اموال منقول، ودیعه یا مطالبات یا مازاد وثیقه و یا بطور کلی هر چیزی که ارزش مالی داشته باشد متعلق به او نزد شخص ثالث (اعم از حقیقی یا حقوقی) است و یا اداره امور مالیاتی به هر نحو از چنین امری مطلع شود، مکلف است از آن اموال یا وجه معادل بدهی اعم از اصل و جرایم متعلقه و ده درصد وجه بدهی موضوع ماده 5 این آئیننامه و سایر هزینههای اجرایی بازداشت، و توقیفنامه ای در دو نسخه با درج ساعت و تاریخ مراجعه تهیه و یک نسخه از آن را به شخص ثالث ابلاغ و در نسخه ثانی رسید اخذ نماید.
ماده 28- شخص ثالث مکلف است در زمان ابلاغ توقیفنامه، وجه نقد، اموال و مطالبات اعم از نقدی و غیرنقدی نزد خود را در متن توقیفنامه اعلام و نسبت به حفظ و حراست آن اقدام و حسب درخواست اداره امور مالیاتی عمل نماید، والا اداره امور مالیاتی معادل بدهی از وجه یا قیمت آن اموال را از شخص ثالث وصول خواهد کرد و این نکته در توقیفنامه قید میشود.
ماده 29- هرگاه شخص ثالث اعم از حقیقی یا حقوقی که اموال موضوع ماده 27 این آییننامه متعلق به مودی نزد او توقیف شده است:
الف) از تحویل عین اموال به مأموران اجراء به محض مطالبه خودداری نماید.
ب) چنانچه طلب، وجه نقد یا طلب حال باشد، به محض مطالبه از واریز آن به حسابی که از طرف سازمان امور مالیاتی تعیین شده خودداری نماید.
ج) در مورد طلبی که مهلت پرداخت آن در تاریخ ابلاغ توقیفنامه منقضی نگردیده، به محض انقضای مهلت آن به حساب مزبور واریز ننماید.
د) در مورد مازاد وثیقه و یا رهن، پس از فروش و کسر هزینهها مطابق مقررات، از پرداخت مازاد خودداری نماید.
هـ) از تسلیم یا تحویل یا رد یا به قبض دادن حقوق مالکیتهای فکری و معنوی و سایر حقوق از قبیل سرقفلی، حق الامتیاز، حق اکتشاف و اختراع، حق استخراج، موافقت اصولی، جوایز، حق انتفاع و … خودداری نماید؛
مستنکف محسوب و علاوه بر این که معادل بدهی از اموال شخصی او بازداشت و به فروش خواهد رسید، در صورتی که عمل وی منطبق با تبصره ماده 26 این آییننامه باشد، با وی وفق مقررات مربوط رفتار خواهد شد و در صورت واریز وجه یا طلب به حساب مذکور یا تسلیم عین یا حق یا شی، گواهی اجرائیات اداره امور مالیاتی صادر و به شخص ثالث تسلیم میگردد. این گواهی به منزله برائت ذمه ثالث در قبال بدهکار مالیاتی و نیز برائت ذمه بدهکار مالیاتی در قبال سازمان امور مالیاتی به میزان مال مربوط پس از وضع مخارج احتمالی خواهد بود.
ماده 30- هرگاه شخص ثالث منکر وجود تمام یا قسمتی از طلب، وجه نقد یا اموال منقول مودی نزد خود باشد، باید ظرف مدت سه روز کاری از تاریخ ابلاغ توقیفنامه مراتب را کتبا به اداره امور مالیاتی ذیربط اطلاع داده و رسید دریافت نماید. در این صورت عملیات اجرایی نسبت به مورد ادعای شخص ثالث متوقف میشود و قسمت اجراء میتواند برای اثبات وجود وجوه و اموال یا مطالبات در نزد شخص ثالث به مرجع صلاحیتدار مراجعه نماید. مرجع صلاحیتدار موضوع را به قید فوریت و خارج از نوبت رسیدگی مینماید. در صورتی که اطلاع مزبور داده نشود، شخص ثالث مکلف است وجه نقد یا سایر اموال را به اداره امور مالیاتی ذیربط تسلیم نماید؛ اگر اعتراضی داشته باشد به مرجع صالح شکایت کند.
تبصره 1- در مواردی که وجود اموال یا وجوه یا حقوق موضوع ماده 27 این آییننامه نزد شخص ثالث طبق اسناد رسمی محرز باشد، صرف انکار شخص ثالث مانع از ادامه عملیات اجرایی نمیباشد و اگر شخص ثالث از تسلیم اموال یا وجه یا حقوق مذکور توقیف شده نزد وی امتناع نماید و اداره امور مالیاتی به آن مال دسترسی پیدا نکند، معادل قیمت و هزینههای آن از اموال وی توقیف و به فروش خواهد رسید.
تبصره 2- چنانچه وجود وجوه و یا اموال یا حقوق موضوع ماده 27 این آییننامه مورد ادعای قسمت اجراء در نزد شخص ثالث در مراجع صلاحیتدار به اثبات برسد و بدهی مالیاتی معادل آنچه نزد شخص ثالث است پرداخت نشده و یا نشود، شخص منکر به تأدیه وجوه و مطالبات و تحویل اموال یا قیمت آن و هر نوع هزینه مترتبه ملزم خواهد شد. جمع این مبالغ از طریق فروش اموال وی وصول خواهد شد.
فصل چهارم: فروش اموال منقول
ماده 31- هرگاه مودی تا انقضای ده روز از تاریخ توقیف اموال، بدهی خود را تأدیه ننماید، اموال توقیف شده از طریق مزایده و انتشار آگهی به فروش رسیده و کلیه بدهی و هزینهها از حاصل فروش برداشته میشود؛ مگر این که مودی راجع به پرداخت بدهی با اداره امور مالیاتی توافق نماید که در این صورت با اجازه سازمان امور مالیاتی کشور با رعایت موضوع ماده 167 قانون مالیاتهای مستقیم با اخذ وثیقه ملکی یا تضمین مناسب تقسیط خواهد شد.
ماده 32- آگهی فروش بلافاصله پس از انقضای مدت مقرر در ماده 31 این آییننامه منتشر و حاوی نکات ذیل میباشد:
- 1- نوع اموال بازداشت شده و تصریح بر توقیف بودن اموال و کیفیت تصرف؛
- 2- روز و ساعت و محل فروش؛
- 3- قیمت پایه که مزایده از آن شروع میشود؛
- 4- در مورد وسائط نقلیه موتوری: نوع، نام کارخانه سازنده، سال ساخت، شماره پلاک انتظامی، رنگ، شماره موتور و شاسی و میزان بدهی معوقه وسائط نقلیه؛
- 5- در مورد حق الامتیاز تلفن اعم از ثابت و همراه، ذکر شماره آن و میزان بدهی معوقه؛
- 6- در مورد حقوق مالکیتهای فکری و معنوی مشخصات حقوق مذکور.
تبصره- برای شرکت در مزایده، تودیع سپرده نقدی یا ضمانت نامه بانکی به میزان ده درصد قیمت پایه میباشد.
ماده 33- روز فروش باید طوری معین شود که فاصله بین انتشار آگهی فروش تا روز مزبور کمتر از ده روز نباشد. در مورد اموال سریع الفساد و یا اموالی که نگهداری آنها باعث هزینه زیاد است، موعد مناسب با وضعیت اموال تعیین میشود.
ماده 34- اموال منقول بازداشت شده ای که قیمت مجموع آن بیش از بیست میلیون ریال نباشد، بدون انتشار آگهی از طریق حراج فروخته خواهد شد.
تبصره- رقم مزبور با توجه به تغییر شاخص قیمت کالاها هر سه سال یک بار توسط رئیس سازمان امور مالیاتی کشور قابل تغییر بوده و پانزده روز پس از نشر در روزنامه رسمی لازم الاجرا میباشد.
ماده 35- آگهی فروش باید به معابر عمومی، محل اداره امور مالیاتی و محل استقرار اموال الصاق و در سایت الکترونیکی سازمان امور مالیاتی کشور اعلام و یک نوبت در یکی از روزنامهها درج شود.
ماده 36- در صورت تغییر روز فروش، با رعایت مواد بالا، آگهی تجدید میشود.
ماده 37- تصنیفات، تألیفات و ترجمههای چاپی که هنوز برای خرید و فروش منتشر نشده، بدون رضایت مصنف یا مولف یا مترجم یا قائم مقام یا وراث یا نماینده قانونی آنها به معرض فروش گذاشته نمیشود.
ماده 38- مودی میتواند مثل سایر اشخاص در مزایده شرکت نماید ولی مأموران اجراء و مباشرین فروش و اقارب درجه اول آنها حق شرکت در مزایده را ندارند.
ماده 39- مودی میتواند تقدم و تأخر فروش را نسبت به اموال بازداشت شده تقاضا کند، این تقاضا در صورتی پذیرفته خواهد شد که به وصول مطالبات لطمه وارد نکند.
ماده 40- شخصی که بالاترین قیمت را اعلام میدارد، برنده مزایده شناخته میشود و باید ظرف مدت ده روز، تمام قیمت را به حسابی که از طرف سازمان امور مالیاتی کشور تعیین میشود واریز نماید؛ در صورت انصراف، سپرده دریافتی به نفع دولت ضبط و به حساب خزانه واریز خواهد شد و اموال مورد مزایده به نفر دوم با حفظ شرایط مذکور فروخته میشود.
ماده 41- هزینه نشر آگهی، حق الحفاظ و سایر مخارج به عهده مودی و به حساب او منظور میشود.
ماده 42- هرگاه اموال به قیمت ارزیابی شده، خریدار نداشته باشد، اداره امور مالیاتی باید با رعایت مدت مذکور در ماده 33 این آییننامه، آگهی فروش را با قیمت پایه تجدید نماید و چنانچه برای بار دوم نیز خریداری پیدا نشود، برای بار سوم آگهی منتشر و در آن قید مینماید اموال توقیفی به هر قیمتی خریدار داشته باشد از طریق حراج به دفعات فروخته خواهد شد. این موضوع بایستی قبل از مزایده طی اخطاری به صاحب مال ابلاغ شود و چنانچه حاصل فروش تکافوی بدهی مودی را نکند، اجرائیات اداره امور مالیاتی از اموال دیگر مودی تا میزان بقیه بدهی او بازداشت و طبق مقررات این آییننامه به فروش میرساند.
تبصره- چنانچه پس از تنظیم صورتجلسه فروش اموال معاذیر قانونی در جهت انتقال برای اجراء بوجود آید، اداره مزبور میتواند ضمن استرداد سپرده برنده مزایده، مجدداً آگهی مزایده منتشر نماید.
ماده 43- جلسه فروش اعم از مزایده و حراج با حضور نمایندگان دادستان عمومی و انقلاب و دادستان انتظامی مالیاتی برگزار و صورتجلسه به امضای نمایندگان مذکور و بالاترین مقام اداره کل امور مالیاتی یا نماینده قانونی وی میرسد.
ماده 44- اموال منقولی که در اجرای مقررات این آییننامه به فروش رسیده و نیاز به تنظیم سند رسمی انتقال دارد و مودی برای امضای سند انتقال به خریدار در دفترخانه اسناد رسمی حاضر نشود و یا به طور کلی نسبت به فراهم آوردن شرایط انتقال رسمی اقدام ننماید، اداره کل امور مالیاتی ضمن ارسال مستندات و مدارک لازم به ضمیمه صورتجلسه آخرین مزایده به یکی از دفاتر اسناد رسمی و سایر مراجع قانونی، نماینده اداره کل امور مالیاتی را برای انجام کلیه امور و امضای سند انتقال معرفی خواهد نمود که به نمایندگی از طرف مودی اقدامات لازم را انجام داده و سند انتقال را امضاء نماید.
ماده 45- در مواردی که در اجرای مقررات این آییننامه برای اموال منقول مورد مزایده خریداری پیدا نشود، در صورت صلاحدید سازمان امور مالیاتی کشور با تملک آن، مراتب به ضمیمه صورتجلسه آخرین مزایده به منظور تنظیم سند انتقال به نام سازمان امور مالیاتی کشور به یکی از دفاتر اسناد رسمی اعلام خواهد شد. در صورتی که مودی حاضر به امضای سند انتقال و یا فراهم آوردن شرایط انتقال نشود، نماینده اداره کل امور مالیاتی به نمایندگی از طرف مودی، کلیه شرایط را فراهم نموده و سند انتقال را امضاء خواهد کرد.
فصل پنجم: بازداشت اموال غیرمنقول و فروش آن
ماده 46- در صورتی که اموال منقول مودی برای استیفای طلب دولت کافی نباشد، اداره وصول و اجرا نسبت به بازداشت و فروش اموال غیرمنقول مودی با رعایت ماده 212 قانون مالیاتهای مستقیم بر طبق مقررات آتی اقدام مینماید.
ماده 47- بازداشتنامه اموال غیرمنقول در چهار نسخه تهیه و نسخه چهارم بلافاصله به اداره ثبت اسناد و املاک محل ارسال میشود. اداره ثبت اسناد و املاک مربوط، به محض وصول اطلاعیه مذکور و در صورت تعلق ملک به مودی یا مودیان، توقیف بودن ملک را در دفاتر مربوط قید و موقوفالمعامله بودن آن را در پرونده ثبتی منعکس نموده و نتیجه اقدامات را ظرف مدت یک هفته به اداره امور مالیاتی ذیربط اعلام میدارد.
تبصره- مسئول اجرائیات عنداللزوم میتواند با ارائه مشخصات کامل سجلی مودی از اداره ثبت اسناد و املاک در مورد وجود املاک به نام مودی یا هر نوع حق متعلق به مودی استعلام نماید. اداره ثبت اسناد و املاک مکلف است حداکثر ظرف مدت یک هفته مشخصات کامل ثبتی ملک و یا املاک و یا هر نوع حق متعلق به مودی را کتبا به ادارات استعلامکننده اعلام نماید.
ماده 48- در صورتی که مال غیرمنقول یا حقوق متعلق به مودی درآمدی داشته باشد، برابر مقررات این آییننامه، درآمد مزبور تا زمان فروش ملک، بازداشت و در صورت وصول به عنوان قسمتی از بدهی مودی محسوب خواهد شد. در صورتی که درآمد مزبور تکافوی بدهی مالیاتی مودی را نماید، از فروش ملک خودداری میگردد.
ماده 49- اداره امور مالیاتی مکلف است برای فروش اموال غیرمنقول، اعلانی مشتمل بر: نام و نام خانوادگی مودی، نوع و کاربری، محل وقوع، مساحت تقریبی عرصه و اعیان، مبلغ بدهی مودی و سایر مشخصات آن با تصریح به این که تمام ملک یا قسمتی از آن فروخته میشود، علت فروش، روز و ساعت، محل فروش، قیمت پایه و سایر شرایط قانونی مربوط از جمله مفاد تبصرههای ماده 215 قانون مالیاتهای مستقیم را قید و منتشر نماید.
ماده 50- برای شروع مزایده در مورد املاک، حداقل قیمت ملک به بهای روز که از طرف کارشناس اداره امور مالیاتی و یا کارشناس رسمی دادگستری یا خبره تعیین خواهد شد، مأخذ فروش قرار خواهد گرفت.
ماده 51- مقررات فصل چهارم این آییننامه در مورد فروش اموال غیرمنقول نیز حسب مورد جاری میباشد. ضمنا چنانچه بعد از مزایده نوبت دوم خریداری برای ملک مورد مزایده پیدا نشود، در صورت اقتضاء طبق مقررات ماده 215 قانون مالیاتهای مستقیم عمل خواهد شد.
ماده 52- پس از انجام مزایده، تنظیم و امضای صورتجلسه و صدور سند موکول به انقضای یک ماه از تاریخ تنظیم صورتجلسه یادشده خواهد بود. هرگاه مودی ظرف این مدت نسبت به پرداخت کلیه بدهی خود به اضافه ده درصد موضوع ماده 211 قانون مالیاتهای مستقیم اقدام و هزینههای متعلقه را پرداخت نماید، از ملک مزبور رفع بازداشت به عمل خواهد آمد.
ماده 53- در صورتی که مودی پس از انقضای یک ماه مذکور برای امضای سند انتقال حاضر نشود یا شرایط انتقال را فراهم نیاورد، اداره امور مالیاتی مستندات و مدارک لازم را به یکی از دفاتر اسناد رسمی ارسال نموده و نماینده دفتر حقوقی سازمان امور مالیاتی به نمایندگی از طرف مودی مقدمات انتقال را فراهم آورده و سند انتقال را امضاء خواهد نمود.
ماده 54- در مواردی که طبق ماده 215 قانون مالیاتهای مستقیم برای ملک مورد مزایده خریداری پیدا نشود، در صورت موافقت سازمان امور مالیاتی کشور با تملک آن، مراتب به ضمیمه صورتجلسه آخرین مزایده به منظور تنظیم سند انتقال به نام سازمان امور مالیاتی کشور به یکی از دفاتر اسناد رسمی اعلام خواهد شد و در صورتی که مودی حاضر به امضای سند انتقال و یا فراهم آوردن شرایط انتقال نشود، نماینده حقوقی سازمان امور مالیاتی کشور به نمایندگی از طرف مودی کلیه شرایط را فراهم نموده و سند انتقال را امضاء خواهد کرد.
ماده 55- در مورد افراد مذکور در مواد 26 و 39 قانون مالیاتهای مستقیم چنانچه ظرف مهلت مقرر نسبت به پرداخت یا تقسیط بدهی قطعی شده خود اقدام ننمایند، مقررات این آییننامه حسب مورد نسبت به ماترک اموال مورد وقف یا حبس یا نذر جاری میباشد.
ماده 56- هرگاه شخص ثالث نسبت به تمام یا قسمتی از اموال غیرمنقول بازداشت شده و حقوق ناشی از آن ادعای حق کند، عملیات اجرایی در صورتی متوقف میشود که دعوی، مستند به سند رسمی یا رأی قطعی دادگاه بوده و تاریخ وجود حق یا تنظیم سند، مقدم بر تاریخ بازداشت اموال غیرمنقول باشد و این امر مورد تأیید هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم قرار گیرد.
فصل ششم: مقررات عمومی
ماده 57- هرگاه مودی بر طبق ماده 161 قانون مالیاتهای مستقیم (با آخرین اصلاحات مصوب 1380/11/27) تأمین سپرده باشد، این تأمین مانع از بازداشت سایر اموال او که وصول مالیات از آن محل سهلتر باشد، نیست. ولی پس از وصول طلب دولت، اداره امور مالیاتی مکلف است فورا نسبت به رفع تأمین اقدام کند.
ماده 58- شکایت از اقدامات اجرایی یا درخواست توقف موقت عملیات اجرایی و یا درخواست رفع اثر از اقدامات اجرایی مانع از ادامه عملیات اجرایی نمیگردد مگر در موارد ذیل:
الف) مودی نسبت به پرداخت یا ترتیب پرداخت بدهی حسب مقررات این آییننامه اقدام نماید و یا معادل میزان بدهی، وجه نقد یا تضمین بانکی یا وثیقه ملکی بسپارد و یا ضامن معتبر که اعتبار ضامن مورد قبول اداره امور مالیاتی باشد، معرفی نماید.
ب) براساس رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم مبنی بر توقف عملیات اجرایی؛ در صورتی که هیأت حل اختلاف مالیاتی دلایل شاکی را قوی بداند و یا شکایت شاکی مستند به سند رسمی یا احکام قطعی مراجع قضایی یا اسناد اداری باشد، بدون اخذ تأمین قرار توقف عملیات اجرایی را صادر مینماید.
ج) نقض رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی توسط شورای عالی مالیاتی یا دادنامه صادره توسط دیوان عدالت اداری و یا مراجع قضایی ذیصلاح؛ با توجه به تکلیف قانونی شعب دیوان عدالت اداری مبنی بر رسیدگی خارج از نوبت پس از صدور دستور موقت، مسئولین ذیربط سازمان امور مالیاتی کشور مکلفند در اسرع وقت و در فرجه قانونی نسبت به ارسال پاسخ به شعب دیوان اقدام نمایند.
د) پروندههای موضوع تبصره ماده 157 قانون مالیاتهای مستقیم در صورت قطعیت مالیات در هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 216 قانون مالیاتهای مستقیم مطرح و چنانچه مطالبه مالیات از غیرمودی مورد تأیید هیأت یاد شده قرار گرفته باشد، حکم بر مطالبه مالیات، کان لم یکن تلقی میگردد.
تبصره- توقف عملیات اجرایی جز در موارد مصرح در این ماده، تخلف انتظامی بوده و دادستان انتظامی مالیاتی موظف به رسیدگی و تقاضای مجازات متخلف یا متخلفین از هیأت عالی انتظامی میباشد.
ماده 59- اشخاص ثالثی که پرداخت مالیات دیگری را تعهد یا ضمانت کرده یا به موجب قانون مکلف به کسر و ایصال مالیات دیگری میباشند و نسبت به پرداخت مالیات با مودی مسئولیت تضامنی دارند؛ چنانچه نسبت به مطالبات و مالیاتهای قطعی شده و مورد اجرا، از اقدامات اجرایی شکایت نمایند، صدور قرار توقف عملیات اجرایی به طریق مقرر در ماده 58 این آییننامه و بندها و تبصره آن خواهد بود.
ماده 60- شکایت به عنوان اشتباه در محاسبه در مرحله اجرایی مانع از ادامه عملیات اجرایی نخواهد بود.
ماده 61- هرگاه مودی مالیاتی در حین عملیات اجرایی فوت نماید و یا محجور شود، عملیات اجرایی تا زمان معین شدن ورثه قانونی در مورد متوفی و یا نصب قیم در مورد محجور، متوقف میشود. لیکن اداره امور مالیاتی میتواند در صورتی که جزء ماترک متوفی و یا جزء دارایی محجور، موجودی نقدی باشد، به میزان بدهی و با رعایت تشریفات قانونی قبل از تعیین شدن ورثه قانونی و یا نصب قیم توسط مراجع ذیصلاح، موجودی نقدی را توقیف نماید.
تبصره- چنانچه بین وراث متوفی، صغیر یا محجوری باشد که ولی قهری نداشته باشد، عملیات اجرایی نسبت به سهم صغیر یا محجور تا تعیین قیم متوقف میگردد.
ماده 62- کلیه مقررات مندرج در این آییننامه در مورد بدهکاران موضوع ماده 48 قانون محاسبات عمومی نیز جاری بوده و تکلیف وصول این قبیل مطالبات نیز همانند مطالبات مالیاتی میباشد.
دستگاه اجرایی بستانکار موضوع مواد 48 قانون محاسبات عمومی کشور مصوب 1366 و 32 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب 1384/08/15 با اصلاحات و الحاقات بعدی، مکلف است علاوه بر مشخصات هویتی اشخاص بدهکار شامل:
- اشخاص حقیقی: نام و نام خانوادگی، شماره شناسنامه، تاریخ تولد، نام پدر، کد ملی، آدرس دقیق محل سکونت، محل کار
- اشخاص حقوقی: شماره ثبت، کد اقتصادی، آدرس دقیق محل فعالیت و مشخصات دقیق هیأت مدیره و میزان بدهی،
- مشخصات کاملی از اموال و داراییها، مطالبات و تضمینات و وثایق، اعم از نقدی و غیرنقدی و محل استقرار آنها را به اداره امور مالیاتی (اجرائیات) مربوط اعلام نماید.
ماده 63- سازمان امور مالیاتی کشور و ادارات کل امور مالیاتی میتوانند کلیه هزینههای حفظ و نگهداری اموال منقول و غیرمنقول مودیان مالیاتی که براساس مقررات فصل نهم قانون و از طریق عملیات اجرایی از مودی توقیف مینمایند، از محل اعتبارات مصوب سالیانه خود تأمین و پرداخت نموده و معادل کل هزینههای انجام شده را از حاصل فروش اموال کسر و به حساب درآمد عمومی کشور واریز نمایند.
ماده 64- این آییننامه مشتمل بر 64 ماده و 25 تبصره میباشد که بنا به مفاد ماده 218 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366/12/03 و اصلاحات بعدی آن در تاریخ 1390/03/23 به تصویب رسید و پانزده روز پس از انتشار در روزنامه رسمی جایگزین آییننامه قبلی میشود.
وزیر امور اقتصادی و دارایی: سید شمسالدین حسینی
وزیر دادگستری: سید مرتضی بختیاری
[1]. پیشنهاد میشود به موجب ماده 25 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02، عبارت «مصوب 1378/02/17» به عبارت «مصوب 1400/03/02» تغییر یابد.
[2]. به موجب دادنامه 140109970905811052 مورخ 1401/06/12، اطلاق حکم مندرج در ماده 6 آییننامه اجرایی موضوع ماده 218 قانون مالیاتهای مستقیم به شماره /200/6978ص مورخ 1390/03/23 در حدی که متضمن اعطای این اختیار به هیأت اجرایی است که بدون اذن حکم از مقام قضایی اقدام به باز نمودن درب یا گشایش محل قفل شده نماید، خارج از حدود اختیار و مغایر با قانون است و باطل میشود. تصویر دادنامه به موجب بخشنامه 210/13718/ص مورخ 1401/06/28 معاون حقوقی و فنی مالیاتی ارسال شد.
[3]. به موجب مصوبه شماره 9301 مورخ 1404/01/27 وزیر دادگستری و سرپرست وزارت امور اقتصادی و دارایی، این ماده اصلاح شد.
متن قبلی ماده 21: «هرگاه مودی حین بازداشت اموال حاضر باشد و از جهات مواد 8، 9 و 11 این آییننامه، ایرادی وارد ننماید، بعدا از جهات مذکور حق اعتراض نخواهد داشت؛ در صورتی که ایراد و اعتراضی داشته باشد، خلاصه آن در ذیل صورت مجلس توقیف اموال ترجیحا توسط خود او یا نماینده وی نوشته خواهد شد.»
[4]. به موجب دادنامه شماره 140331390003017971 مورخ 1403/12/14 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، ماده 56 آییننامه از تاریخ تصویب باطل شد.
[5]. به موجب دادنامه شماره 140331390002655473 مورخ 1403/11/06 هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری، درخواست ابطال عبارت «اسناد اداری» از بند ب ماده 58 آییننامه رد شده است.
[6]. به موجب دادنامه شماره 140231390002391783 مورخ 1402/09/14 هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری، درخواست ابطال عبارت «در هیأتهای حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده (216) قانون مالیاتهای مستقیم» رد شده است و دادنامه مذکور به موجب بخشنامه شماره 17942/212/ص مورخ 1402/09/27 ارسال شده است.
[7]. به موجب ابلاغیه شماره 200/10106 مورخ 1390/04/28، عبارت «32 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت مصوب 1373» مندرج در **ماده 62 اصلاحیه آییننامه اجرایی موضوع ماده 218 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366/12/03 با اصلاحات و الحاقات بعدی» مصوب 1390/03/23 حذف و عبارت «32 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب 1384/08/15 با اصلاحات و الحاقات بعدی» جایگزین آن گردید.