27 . برای ارزیابی اهمیت اقلام همیشه اعمال قضاوت لازم است. طبق این استاندارد به منظور قابل فهم بودن اقلام میاندورهای، تصمیمگیری برای شناخت و افشای اطلاعات در دوره میانی با توجه به اهمیت اقلام برای دوره میانی صورت میگیرد. بنابراین، برای مثال، اقلام استثنایی، تغییر در رویه حسابداری یا تغییر در براورد حسابداری و اشتباه در صورتهای مالی دورههای گذشته برمبنای اهمیت آنها نسبت به اطلاعات میاندورهای شناسایی و افشا میشود تا از برداشتهای گمراهکننده که ممکن است ناشی از افشا نکردن اطلاعات باشد، جلوگیری شود. هدف اصلی چنین دیدگاهی، اطمینان از این امر است که گزارش مالی میاندورهای شامل کلیه اطلاعات مربوط برای درک وضعیت مالی و عملکرد مالی واحد تجاری طی دوره میانی باشد.
شناخت و اندازهگیری در استاندارد شماره 22
رویههای حسابداری
28 . واحد تجاری باید برای تهیه صورتهای مالی میاندورهای از رویههای یکسان با رویههای مورد استفاده در تهیه صورتهای مالی سالانه استفاده کند. تغییر در رویههای حسابداری بعد از تاریخ آخرین صورتهای مالی سالانه که در صورتهای مالی سالانه بعدی منعکس میشود از این قاعده مستثنی است. به هر حال، تناوب گزارشگری واحد تجاری (سالانه، شش ماهه یا فصلی) نباید بر اندازهگیری نتایج سالانه اثر داشته باشد. برای دستیابی به این هدف، اندازهگیری برای مقاصد گزارشگری مالی میاندورهای، باید آن دوره زمانی را دربر گیرد که از ابتدای سال مالی شروع و به پایان دوره میانی ختم میشود.
29 . تناوب گزارشگری نباید موجب تغییر اصول شناخت و اندازهگیری حاکم بر صورتهای مالی میاندورهای شود. برای مثال:
الف . اصول شناخت و اندازهگیری زیان کاهش ارزش موجودی مواد و کالا یا زیان کاهش ارزش داراییهای غیرجاری در دوره میانی، یکسان با اصولی است که برای تهیه صورتهای مالی سالانه اعمال میشود. با این حال، اگر چنین اقلامی در یک دوره میانی شناسایی و اندازهگیری شود ولی براورد آنها در یک دوره میانی بعدی همان سال مالی تغییر کند، در دوره میانی بعدی براورد اولیه از طریق انباشت مبلغ زیان اضافی یا از طریق برگشت مبلغ شناسایی شده، تغییر داده میشود.
ب . مخارجی که در پایان دوره میانی با تعریف دارایی انطباق ندارد را نمیتوان به امید دریافت اطلاعاتی در آینده حاکی از انطباق با تعریف دارایی یا به منظور هموارسازی سود طی دورههای میانی یکسال مالی، در ترازنامه به دوره آتی منتقل کرد.
ج . در هر دوره میانی، هزینه مالیات بردرآمد برمبنای بهترین براورد از نرخ مؤثر مالیات بر درامد سالانه مورد انتظار برای کل سال مالی، شناسایی میشود. ذخیره مالیات یک دوره میانی ممکن است در دوره میانی بعدی همان سال مالی به علت تغییر در نرخ مؤثر مالیات بردرآمد سالانه، تعدیل شود.
30 . براساس مفاهیم نظری گزارشگری مالی شناخت متضمن مشخص کردن عنوان و مبلغ پولی یک عنصر و احتساب آن مبلغ در جمع اقلام صورتهای مالی است. یکی از معیارهای شناخت تطبیق یک قلم با تعریف یکی از عناصر صورتهای مالی است. تعاریف دارایی، بدهی، درآمد و هزینه هم برای شناخت در دوره میانی و هم شناخت در دوره سالانه، اهمیت اساسی دارد.
31 . منافع اقتصادی آتی داراییها در دوره میانی همانند دوره سالانه بررسی میشود. مخارجی که ماهیتاً در پایان سال مالی واجد معیارهای شناخت دارایی نیست در دوره میانی نیز به عنوان دارایی شناسایی نمیشود. به همین ترتیب در پایان دوره میانی اقلامی به عنوان بدهی شناسایی میشود که در آن تاریخ بیانگر وجود تعهد باشد.
32 . یکی از ویژگیهای اصلی درآمد و هزینه این است که افزایش یا کاهش داراییها و بدهیهای مرتبط با آن، قبلاً رخ داده است. چنانچه این تغییرات واقع شده باشد، درآمد و هزینه مرتبط با آن شناسایی و در غیر اینصورت از شناسایی درآمد و هزینه خودداری میشود.
