28 . با تغییرات در رویههای حسابداری بکار گرفته شده توسط واحد تجاری، براساس استاندارد حسابداری شماره 34 رویههای حسابداری، تغییر در برآوردهای حسابداری و اشتباهات رفتار میشود. براساس الزامات استاندارد یاد شده، تغییر در رویه حسابداری فقط باید در صورتی انجام شود که تغییر به موجب قوانین آمره یا استانداردهای جدید الزامی شود یا به ارائه مطلوبتر رویدادها یا معاملات در صورتهای مالی واحد تجاری منجر شود.
29 . برخی تغییرات در رویههای حسابداری مانند تغییرات در نحوه تشخیص قسمتها و تغییرات در مبانی تخصیص درآمدها و هزینههای عملیاتی، مشخصاً مربوط به گزارشگری قسمتهاست. این تغییرات میتواند تأثیر عمدهای بر اطلاعات قسمت گزارش شده داشته باشد، اما مجموع اطلاعات مالی گزارش شده برای واحد تجاری را تغییر نخواهد داد. برای اینکه استفادهکنندگان تغییرات را درک و روندها را ارزیابی کنند، اطلاعات مقایسهای قسمت برای انعکاس آثار رویههای حسابداری جدید، در صورت عملی بودن، ارائه مجدد میشود.
30 . براساس الزامات بند 26 برای مقاصد گزارشگری قسمت، انتقالات بین قسمتها باید برمبنایی اندازهگیری شود که واحد تجاری در عمل برای قیمتگذاری آن انتقالات استفاده میکند. چنانچه واحد تجاری روش قیمتگذاری انتقالات بین قسمتهای خود را تغییر دهد، اگرچه این تغییر به مثابه تغییر در رویه حسابداری نیست و نباید براساس بند 27 اطلاعات مقایسهای دوره گذشته قسمت ارائه مجدد شود، با این حال طبق بند 26 افشای این تغییر الزامی است.
31 . واحد تجاری باید انواع محصولات و خدمات منظور شده در هر قسمت تجاری گزارش شده و نیز ترکیب هر قسمت جغرافیایی گزارش شده را افشا کند.
32 . برای ارزیابی موضوعاتی از قبیل تغییرات در تقاضا، قیمت منابع مصرفی یا سایر عوامل تولید و توسعه محصولات و فرآیندهای جایگزین در قسمت تجاری، لازم است که فعالیتهای قسمت شناخته شود. همچنین برای ارزیابی تأثیر تغییرات محیط اقتصادی و سیاسی بر مخاطرات و نرخهای بازده قسمت جغرافیایی، شناختن اجزای آن قسمت جغرافیایی اهمیت دارد.
33 . قسمتهایی که قبلاً گزارش شده اما در دوره جاری آستانههای کمی را احراز نکند، به طور جداگانه گزارش نمیشود. برای مثال ممکن است به دلیل کاهش در تقاضا یا تغییر در راهبرد مدیریت یا به دلیل فروش بخشی از عملیات قسمت یا ترکیب آن با سایر قسمتها، آن قسمت آستانهها را دیگر احراز نکند. توضیحی در مورد دلایل اینکه چرا قسمت گزارششده قبلی دیگر گزارش نمیشود نیز ممکن است در تأیید انتظارات از کاهش بازارها و تغییرات در راهبردهای واحد تجاری، مفید باشد.
تاریخ اجرا در استاندارد شماره 25
34 . الزامات این استاندارد در مورد کلیه صورتهای مالی که دوره مالی آنها از تاریخ 1381/1/1 و بعد از آن شروع میشود، لازمالاجراست .
مطابقت با استانداردهای بینالمللی حسابداری در استاندارد شماره 25
35 . به استثنای موارد زیر، با اجرای الزامات این استاندارد، مفاد استاندارد بینالمللی حسابداری 14 گزارشگری قسمتها نیز رعایت میشود:
الف . طبق استاندارد بینالمللی حسابداری 14 گزارشگری قسمتها مدیریت باید با توجه به منبع اصلی و ماهیت مخاطرات و بازدههای یک واحد تجاری، قسمت تجاری یا قسمت جغرافیایی را به عنوان مبنای اولیه گزارشگری مشخص کند. در رابطه با مبنای اولیه اطلاعات مفصلتر و برای مبنای ثانویه اطلاعات کمتری ارائه میشود. در استاندارد 25 گزارشگری بر حسب قسمتهای مختلف برای محدود کردن دامنه قضاوت و جلوگیری از پیچیدگی غیر ضروری با توجه به شرایط موجود، الزامات گزارشگری بر مبنای اولیه و ثانویه پیشبینی نشده است.
ب . طبق استاندارد بینالمللی حسابداری14، برای هر قسمت قابل گزارش سهم واحد تجاری از سود یا زیان واحدهای تجاری وابسته، مشارکتهای خاص یا سایر سرمایهگذاریهایی که به روش ارزش ویژه منعکس میشود و عملیات آنها در حوزه یک قسمت واحد قرار میگیرد باید افشا شود. این الزام در استاندارد حسابداری 25 وجود ندارد.
