استاندارد شماره 9 حسابداری: پیمانهای بلندمدت

مقدمـه‌ در استاندارد شماره 9

1 .    هدف‌ این‌ استاندارد تجویز نحوه‌ حسابداری‌ درآمدها و هزینه‌های‌ مرتبط‌ با پیمانهای‌ بلندمدت‌ در صورتهای‌ مالی‌ پیمانکار است‌. به دلیل‌ ماهیت‌ فعالیت‌ موضوع‌ پیمانهای‌ بلندمدت‌، تاریخ‌ شروع‌ پیمان‌ و تاریخ‌ تکمیل‌ آن‌ معمولاً در دوره‌های‌ مالی‌ متفاوتی‌ قرار می‌گیرد. بنابراین‌، مسئله‌ اصلی‌ در حسابداری‌ پیمانهای‌ بلندمدت‌، تخصیص‌ درآمدها و هزینه‌های‌ پیمان‌ به‌ دوره‌هایی‌ است‌ که‌ در آن‌ دوره‌ها عملیات‌ موضوع‌ پیمان‌ اجرا می‌شود. این‌ استاندارد معیارهای‌ شناخت‌ مندرج‌ در مفاهیم‌ نظری‌ گزارشگری‌ مالی‌ را جهت‌ تعیین‌ زمان‌ شناخت‌ درآمد و هزینه‌های‌ پیمان‌ به عنوان‌ اقلام‌ صورت‌ سود و زیان‌ بکار می‌گیرد. این‌ استاندارد همچنین‌، رهنمودهایی‌ را برای‌ اعمال‌ این‌ معیارها ارائه‌ می‌کند.

دامنه‌ کاربرد در استاندارد شماره 9

2 .        این‌ استاندارد باید برای‌ حسابداری‌ پیمانهای‌ بلندمدت‌ در صورتهای‌ مالی‌ پیمانکار بکار گرفته‌ شود.

تعاریف در استاندارد شماره 9

‌3 .        اصطلاحات‌ ذیل‌ در این‌ استاندارد با معانی‌ مشخص‌ زیر بکار رفته‌ است‌:پیمان‌ بلندمدت‌: پیمانی‌ است‌ که‌ برای‌ طراحی‌، تولید یا ساخت‌ یک‌ دارایی‌ منفرد قابل‌ ملاحظه‌ یا ارائـه‌ خدمات‌ (یا ترکیبی‌ از داراییها یا خدمات‌ که‌ تواماً یک‌ پروژه‌ را تشکیل‌ دهد) منعقد می‌شود و مدت‌ زمان‌ لازم‌ برای‌ تکمیل‌ پیمان‌ عمدتاً چنان‌ است‌ که‌ فعالیت‌ پیمان‌ در دوره‌های‌ مالی‌ متفاوت‌ قرار می‌گیرد . پیمانی‌ که‌ طبق‌ این‌ استاندارد، بلندمدت‌ تلقی‌ می‌گردد، معمولاً در طول‌ مدتی‌ بیش از یکسال‌ انجام‌ خواهد شد . با این حال‌، مدت‌ بیش از یکسال‌، مشخصه‌ اصلی‌ یک‌ پیمان‌ بلندمدت‌ نیست‌ . برخی‌ پیمانهای‌ با مدت‌ کمتر از یکسال‌، هرگاه‌ از نظر فعالیت‌ دوره‌، دارای‌ چنان‌ اهمیت‌ نسبی‌ باشد که‌ عدم‌ انعکاس‌ درآمد و هزینه‌ عملیاتی‌ و سود مربوط‌ به‌ آن‌ منجر به‌ مخدوش‌ شدن‌ درآمد و هزینه‌ عملیاتی‌ و نتایج‌ دوره‌ و