مازندران آمل خیابان طالقانی – مشاور رسمی مالیاتی وحید اکبری | 09113252050

ماده ۱۲ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

اجرای طرح کاداستر و پایگاه اطلاعات اشخاص حقوقی در ماده ۱۲ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری

ماده ۱۲ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری سازمان ثبت اسناد و املاک کشور را موظف می‌کند برای افزایش شفافیت و جلوگیری از فساد در حوزه مالکیت و ثبت اسناد، طرح حدنگاری (کاداستر) کشور را تکمیل و اجرا کند. همچنین ایجاد پایگاه اطلاعات اشخاص حقوقی و راه‌اندازی شبکه اطلاعاتی مشترک میان دفاتر اسناد رسمی و سازمان ثبت از دیگر تکالیف این ماده است. هدف اصلی این اقدامات ایجاد نظام متمرکز اطلاعاتی برای ثبت املاک، اشخاص حقوقی و معاملات رسمی و تسهیل دسترسی قانونی به اطلاعات است.

ماده ۱۱ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

وظایف قوه قضائیه در مبارزه با مفاسد اقتصادی طبق ماده ۱۱ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری

ماده ۱۱ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری وظایف مهمی را برای قوه قضائیه در راستای مقابله با فساد اقتصادی تعیین کرده است. این ماده قوه قضائیه را موظف می‌کند قوانین جزایی مرتبط با جرائم فساد را بازنگری کرده و لوایح جامعی برای پیشگیری و رسیدگی تخصصی به مفاسد اقتصادی مدیران و کارکنان دولت تهیه نماید. همچنین ایجاد شعب تخصصی رسیدگی به جرائم اقتصادی، راه‌اندازی سامانه الکترونیکی مدیریت پرونده‌های قضایی، ایجاد پایگاه اطلاعات آراء قضایی و توسعه همکاری‌های قضایی بین‌المللی برای استرداد مجرمان و اموال نامشروع از جمله تکالیف مقرر در این ماده است.

ماده ۱۰ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در مبارزه با فساد در ماده ۱۰ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری

ماده ۱۰ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری وزارت کشور را مکلف می‌کند زمینه توسعه و تقویت سازمان‌های مردم‌نهاد فعال در حوزه پیشگیری و مبارزه با فساد را فراهم کند. این ماده همچنین بر اهمیت سنجش شاخص‌های فساد و نقش مشارکت مردمی در ارتقای شفافیت اداری تأکید دارد. وزارت کشور باید اقدامات انجام‌شده در این حوزه را به صورت سالانه به مجلس شورای اسلامی گزارش دهد.

ماده ۹ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

نظارت اقتصادی و نظام اطلاعات مالی در ماده ۹ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری

ماده ۹ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری وظایف مهمی را برای وزارت امور اقتصادی و دارایی در راستای پیشگیری از فساد اقتصادی تعیین کرده است. این ماده وزارت اقتصاد را مکلف می‌کند بر فعالیت‌های اقتصادی اشخاص حقیقی و حقوقی نظارت کرده و سوءجریان‌های اقتصادی را گزارش دهد. همچنین ایجاد نظام جامع اطلاعات مالیاتی، پایگاه داده چک‌های بلامحل و بدهی‌های معوق، راه‌اندازی سامانه رتبه‌بندی اعتباری اشخاص حقوقی و تجار، تدوین برنامه راهبردی برای مناطق آزاد و بازارچه‌های مرزی و توسعه همکاری‌های بین‌المللی در تبادل اطلاعات مالیاتی، گمرکی و بورسی از جمله تکالیف مقرر در این ماده است.

ماده ۸ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

شفافیت اطلاعات و مکانیزه شدن فرایندهای اداری در ماده ۸ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری

ماده ۸ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری با هدف پیشگیری از فساد اداری، دستگاه‌های اجرایی را ملزم به شفاف‌سازی اطلاعات، ایجاد و تقویت نظام‌های اطلاعاتی، استانداردسازی فعالیت‌های اداری و مکانیزه کردن فرآیندهای بین‌سازمانی می‌کند. همچنین بر اساس این ماده، معاملات بزرگ دستگاه‌های مشمول باید از طریق گشایش اعتبار ریالی در نظام بانکی انجام شود تا شفافیت مالی و نظارت بر قراردادهای دولتی افزایش یابد.

ماده ۷ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

ماده ۷ قانون ارتقاء سلامت اداری | منشور اخلاق حرفه‌ای کارگزاران نظام

هدف کلی ماده ۷
این ماده به بخش فرهنگ‌سازی و ایجاد زیرساخت اخلاق حرفه‌ای در نظام اداری می‌پردازد؛ یعنی بخشی که بدون آن، مبارزه با فساد تنها به ابزارهای نظارتی و مجازاتی محدود می‌شود و اثر بلندمدت نخواهد داشت.

تکلیف اصلی دولت
طبق ماده ۷:

دولت موظف است با همکاری سایر قوا
و براساس منابع اسلامی، علوم روز و تجارب جهانی
ظرف شش ماه از تصویب قانون
«منشور اخلاق حرفه‌ای کارگزاران نظام» را تدوین کند.
این منشور باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟
مبتنی بر اخلاق اسلامی
هماهنگ با اصول نوین اخلاق حرفه‌ای
قابل اجرا در ساختارهای اداری
دارای معیارهای قابل اندازه‌گیری رفتاری
فلسفه وجودی منشور اخلاق حرفه‌ای
این منشور قرار است:

معیارهای رفتاری روشن برای مدیران و کارکنان ایجاد کند
سلامت نظام اداری را درونی‌سازی کند
فرهنگ سازمانی دستگاه‌ها را به سمت پاسخگویی، صداقت، درستکاری و شفافیت سوق دهد
پیشگیری غیرکیفری از فساد را فراهم کند
به عبارت دیگر، ماده ۷ ستون فرهنگی قانون سلامت اداری است.

تبصره — تکالیف دستگاه‌ها
تمام دستگاه‌های موضوع بندهای (الف)، (ب) و (ج) ماده ۲ قانون (شامل دستگاه‌های اجرایی، نهادهای زیر نظر رهبری با اذن معظم‌له، شوراهای اسلامی و مؤسسات حرفه‌ای خصوصی) مکلف‌اند:

بر اساس مأموریت خود
در چهارچوب منشور اخلاق حرفه‌ای کارگزاران
«رفتار حرفه‌ای و اخلاقی مقامات و کارکنان» را تدوین کنند
مصادیق اشخاص شامل:
مقامات موضوع ماده ۷۱ قانون مدیریت خدمات کشوری (وزرا، استانداران، معاونان، سفرا و…)
سایر مدیران
کارمندان رسمی، پیمانی و قراردادی
پیامد مهم تبصره:
این تبصره باعث می‌شود منشور اخلاق حرفه‌ای نه فقط در سطح کلان، بلکه در سطح هر دستگاه و هر دسته شغلی نیز کاربرد اجرایی پیدا کند.

ماده ۶ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

ماده ۶ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری | هیأت رسیدگی به محرومیت‌ها

هدف ماده ۶
ماده ۶ سازوکار نهادی و قضایی اجرای محرومیت‌های پیش‌بینی‌شده در ماده ۵ را تعیین می‌کند. این ماده یک ساختار دو مرحله‌ای ایجاد می‌کند:

ابتدا بررسی تخصصی در یک هیأت چندنهادی و سپس رسیدگی قضایی در دادگاه ویژه.

تشکیل هیأت بررسی تخلفات
برای بررسی پرونده‌های مربوط به محرومیت‌های موضوع ماده ۵، هیأتی با حضور نمایندگان نهادهای زیر تشکیل می‌شود:

یک قاضی به انتخاب رئیس قوه قضائیه
نماینده وزارت امور اقتصادی و دارایی
نماینده وزارت اطلاعات
نماینده سازمان بازرسی کل کشور
نماینده دیوان محاسبات کشور
نماینده بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران
نماینده اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران
نماینده اتاق تعاون ایران
وظیفه هیأت
این هیأت پس از بررسی پرونده‌ها:

دلایل و مستندات تخلف را ارزیابی می‌کند
گزارش مستدل و مستند تهیه می‌کند
پرونده را از طریق دبیرخانه به قوه قضائیه پیشنهاد می‌دهد
اگر تخلف احراز نشود، پرونده مختومه می‌شود.

رسیدگی قضایی
قوه قضائیه موظف است:

شعبه‌ای ویژه با سه قاضی منتخب رئیس قوه قضائیه تشکیل دهد
با رعایت اصول آیین دادرسی به گزارش هیأت رسیدگی کند
حکم صادره از این دادگاه قطعی است.

تبصره‌های ماده ۶
تبصره ۱ — امکان کاهش محرومیت
اگر متخلف اقدام مؤثری برای:

جبران حقوق دولتی
تأمین منافع عمومی
اصلاح وضعیت اداری
انجام دهد، دادگاه می‌تواند مدت محرومیت را تا حداقل یک سال کاهش دهد.

همچنین اگر فرد حکم برائت یا منع تعقیب قضایی دریافت کند، دبیرخانه موظف است محرومیت را رفع کند.

تبصره ۲ — تعدد تخلفات
اگر شخص مرتکب چند تخلف از موارد ماده ۵ شود:

دادگاه می‌تواند چند محرومیت مختلف را اعمال کند
اما مدت محرومیت در هر صورت بیش از پنج سال نخواهد بود
تبصره ۳ — تکلیف دستگاه‌های نظارتی
نهادهای زیر موظف به گزارش تخلفات به هیأت هستند:

دستگاه‌های نظارتی
بازرسان قانونی شرکت‌ها و مؤسسات
وزارت امور اقتصادی و دارایی
این حکم باعث می‌شود کشف فساد صرفاً به یک نهاد محدود نشود.

تبصره ۴ — تشکیل شعب متعدد هیأت
هیأت بررسی تخلفات می‌تواند چند شعبه در نقاط مختلف کشور داشته باشد.

جزئیات اجرایی شامل موارد زیر است:

تعداد شعب
محل تشکیل
نحوه ثبت و حذف نام افراد از فهرست محرومیت
دسترسی به اطلاعات
این موارد در آیین‌نامه‌ای ظرف سه ماه توسط سازمان بازرسی کل کشور تهیه و با تصویب رئیس قوه قضائیه اجرایی می‌شود.

تبصره ۵ — استقلال رسیدگی‌های دیگر
اعمال محرومیت‌های ماده ۵ مانع رسیدگی‌های دیگر نیست.

یعنی ممکن است همزمان:

رسیدگی قضایی کیفری
رسیدگی تخلفات اداری
مطالبه حقوق دولت
در مراجع مختلف ادامه یابد.

تبصره ۶ — ایجاد دبیرخانه و بانک اطلاعاتی
برای ثبت و مدیریت اطلاعات محرومان:

دبیرخانه مرکزی تشکیل می‌شود
بانک اطلاعاتی فهرست محرومیت ایجاد می‌شود
محل استقرار این ساختار در سازمان بازرسی کل کشور است.

این بانک اطلاعاتی نقش مهمی در شفافیت و جلوگیری از تکرار تخلفات دارد.

جمع‌بندی ماده ۶
ماده ۶ سازوکار اجرایی اعمال محرومیت‌های پیش‌بینی‌شده در ماده ۵ را مشخص می‌کند و سه رکن اصلی را ایجاد می‌کند:

هیأت تخصصی بررسی تخلفات
دادگاه ویژه برای صدور حکم قطعی
بانک اطلاعاتی فهرست محرومان
این ماده با ایجاد یک فرآیند منظم و چندمرحله‌ای، تلاش می‌کند برخورد با فساد اقتصادی و اداری را شفاف، مستند و هماهنگ میان نهادهای مختلف انجام دهد.

ماده ۵ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

ماده ۵ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری | محرومیت مالی و مدیریتی

ماده ۵: ضمانت اجرا و محرومیت‌های ناشی از فساد
این ماده، چارچوب اعمال محرومیت‌های مالی، اقتصادی و مدیریتی برای اشخاص خاطی در نظام اداری و اقتصادی کشور را تعریف می‌کند.

الف) انواع محرومیت‌ها
اشخاص حقیقی و حقوقی، در صورت احراز تخلف یا محکومیت قطعی، ممکن است از فعالیت‌های زیر محروم شوند:

۱. شرکت در مناقصه‌ها و مزایده‌ها یا انعقاد قرارداد با دستگاه‌های اجرایی

۲. دریافت تسهیلات مالی و اعتباری از دستگاه‌های دولتی

۳. تأسیس شرکت‌ یا مؤسسه و عضویت در هیئت‌مدیره، مدیریت و بازرسی کلیه نوع شرکت/مؤسسه

۴. استفاده از کارت بازرگانی

۵. اخذ مجوز واردات و صادرات یا موافقت‌نامه اصولی

۶. عضویت در ارکان مدیریتی و نظارتی تشکل‌های صنفی و شوراها

۷. عضویت در هیئت‌های رسیدگی به تخلفات اداری، انتظامی و انتصاب به مشاغل مدیریتی

این فهرست، ابعاد مختلف فعالیت‌های اقتصادی، مدیریتی و صنفی را شامل می‌شود و عملاً شخص خاطی را از ورود مجدد به حوزه‌های کلان بازمی‌دارد.

ب) اشخاص مشمول محرومیت و میزان محرومیت
گروه اول: تخلفات عمدی برای فرار از پرداخت حقوق عمومی یا دولتی
افراد یا شرکت‌هایی که با هدف فرار از مسئولیت و پرداخت حقوق عمومی مرتکب تخلف شوند، بسته به نوع و میزان تخلف، به‌طور متناسب از دو تا پنج سال، به برخی یا همه محرومیت‌های فوق محکوم می‌شوند.

مهم‌ترین مصادیق تخلف:

ارائه اسناد یا صورت‌های مالی متقلبانه
ثبت معاملات غیرواقعی یا هزینه‌های واهی
مخدوش یا امحاء اسناد حسابداری
استفاده غیرمجاز از تسهیلات دولتی
استنکاف از پرداخت بدهی قطعی با تمکن مالی
حد نصاب مالی تخلف:

موارد صرفاً وقتی مشمول محرومیت می‌شوند که مجموع ارزش مالی مورد بررسی، معادل یا بیشتر از ده برابر نصاب معاملات بزرگ مصوب قانون برگزاری مناقصات باشد.

گروه دوم: محکومان قطعی به جرائم مالی عمدی
افراد یا شرکت‌هایی که به مجازات‌های قطعی زیر محکوم شوند (و در حکم، محرومیت قانونی ذکر نشده باشد)، به مدت سه سال از تاریخ قطعیت رأی، از کلیه محرومیت‌های فوق برخوردارند:

دو سال حبس یا بیشتر
جزای نقدی معادل ده برابر نصاب معاملات بزرگ یا بیشتر
محکومیت قطعی دو بار یا بیشتر با مجموع مجازات بیش از آن
تبصره‌ها
تبصره ۱: اگر مرتکب، از کارکنان دستگاه‌های مشمول ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری باشد، به محرومیت از انتصاب و عضویت در هیئت‌های رسیدگی و مشاغل مدیریتی نیز محکوم می‌شود (جزء ۷ بند الف).

تبصره ۲: حد نصاب مالی موارد محرومیت، برای اعمال حکم، در هر سال مالی باید ده برابر نصاب معاملات بزرگ باشد.

ماده ۴ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

ماده ۴ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری | نقش وزارت اطلاعات در پیشگیری از فساد کلان

ماده ۴ یکی از مواد مهم در سازوکارهای پیشگیرانه مقابله با فساد اقتصادی است.

در این ماده نقش وزارت اطلاعات در شناسایی و نظارت بر فعالیت‌های اقتصادی حساس کشور مشخص شده است.

هدف اصلی این ماده پیشگیری از شکل‌گیری فساد پیش از وقوع آن از طریق نظارت اطلاعاتی بر فعالیت‌های اقتصادی کلان است.

وظیفه وزارت اطلاعات در پیشگیری از فساد
بر اساس این ماده، وزارت اطلاعات موظف است نقاط مهم و آسیب‌پذیر اقتصادی کشور را شناسایی و تحت نظارت اطلاعاتی قرار دهد.

این اقدام زمانی انجام می‌شود که:

گزارش موثق از تخلف وجود داشته باشد
یا

قرائن معتبر مبنی بر سوءعملکرد یا احتمال فساد مشاهده شود.
در چنین شرایطی، وزارت اطلاعات می‌تواند با کسب مجوز قضایی لازم پوشش اطلاعاتی مناسب بر فعالیت‌های مورد نظر اعمال کند.

ماده ۳ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری و مقابله با فساد

ماده ۳ قانون ارتقاء سلامت نظام اداری | شفافیت اطلاعات اداری

فصل دوم: تکالیف دستگاه‌ها در پیشگیری از مفاسد اداری
ماده ۳ یکی از مهم‌ترین مواد این قانون در حوزه شفافیت اداری و دسترسی عمومی به اطلاعات است.

هدف اصلی آن کاهش زمینه‌های فساد از طریق اطلاع‌رسانی عمومی، شفافیت فرآیندهای اداری و انتشار قراردادهای دولتی است.

بر اساس این ماده، دستگاه‌های مشمول بندهای (الف)، (ب) و (ج) ماده ۲ قانون و همچنین مدیران و مسئولان آنها مکلف به انجام تکالیف مشخصی هستند.

الف) انتشار عمومی قوانین، مقررات و فرآیندهای اداری
دستگاه‌های مشمول باید تمامی اطلاعات مرتبط با حقوق شهروندی و فرآیندهای اداری را از طریق دیدارگاه‌های الکترونیک (وب‌سایت‌ها) در دسترس عموم قرار دهند.

این اطلاعات شامل موارد زیر است:

قوانین و مقررات مرتبط
تصویب‌نامه‌ها
دستورالعمل‌ها و بخشنامه‌ها
رویه‌ها و تصمیمات اداری
فرآیندهای کاری و زمان‌بندی انجام امور
استانداردها، معیارها و شاخص‌های مورد عمل
مأموریت‌ها و شرح وظایف دستگاه‌ها
وظایف واحدهای مختلف سازمانی
همچنین دستگاه‌ها باید اطلاعات مربوط به خدمات اداری را منتشر کنند، از جمله:

مراحل اخذ مجوزها
دریافت موافقت اصولی
صدور مفاصاحساب‌ها
اعطای تسهیلات
در حوزه شهری و مالی نیز اطلاعات زیر باید منتشر شود:

نقشه‌های تفصیلی شهرها
میزان تراکم ساختمانی
سطح اشغال در پروانه‌های ساختمانی
نحوه محاسبه مالیات‌ها
عوارض و حقوق دولت
در حوزه تجارت نیز باید مراحل مربوط به:

واردات کالا
صادرات کالا
به‌طور شفاف اطلاع‌رسانی شود.

نکته مهم این است که ایجاد دیدارگاه الکترونیک مانع استفاده از سایر روش‌های اطلاع‌رسانی مناسب و ضروری به مراجعان نیست.

ب) ثبت و انتشار اطلاعات قراردادهای دولتی
یکی دیگر از محورهای اصلی ماده ۳، شفافیت در قراردادهای دولتی است.

بر اساس این بند، دستگاه‌های مشمول باید اطلاعات قراردادهای خود را در پایگاه اطلاعات قراردادها ثبت کنند.

این الزام شامل موارد زیر می‌شود:

قراردادهای معاملات متوسط و بزرگ
قراردادهای منعقد شده از طریق:
مناقصه
مزایده
ترک تشریفات
سایر روش‌های قانونی
همچنین اطلاعات زیر نیز باید ثبت شود:

اسناد و ضمائم قرارداد
هرگونه الحاقیه یا اصلاح قرارداد
فسخ یا ابطال قرارداد
خاتمه پیش از موعد قرارداد
تغییرات در قرارداد
تمام پرداخت‌های انجام شده
ایجاد پایگاه اطلاعات قراردادها
بر اساس این ماده:

معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور موظف است:
حداکثر ظرف سه ماه پس از ابلاغ قانون
آیین‌نامه اجرایی مربوط را تهیه کند.
این آیین‌نامه باید شامل موارد زیر باشد:

ضوابط ثبت اطلاعات قراردادها
موارد استثناء
نحوه دسترسی عموم مردم به اطلاعات
این آیین‌نامه باید به تصویب هیأت وزیران برسد.

همچنین این معاونت موظف است ظرف یک سال پایگاه اطلاعات قراردادها را ایجاد کند.

تبصره ۱: استثنائات انتشار اطلاعات قراردادها
برخی قراردادها از انتشار عمومی مستثنی هستند، از جمله:

قراردادهای دارای ماهیت نظامی یا امنیتی
قراردادهایی که افشای اطلاعات آنها طبق قانون ممنوع است
قراردادهای محرمانه
تشخیص محرمانه بودن این قراردادها بر عهده کارگروهی ویژه است که شامل افراد زیر می‌شود:

معاون وزیر اطلاعات
معاون وزیر امور اقتصادی و دارایی
معاون برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور
معاون دستگاه مربوطه
تبصره ۲: ضمانت اجرای تخلف
اگر دستگاه‌ها در اجرای این ماده تخلف کنند، شامل مجازات اداری خواهند شد.

موارد تخلف شامل:

تأخیر در ثبت اطلاعات
ثبت ناقص اطلاعات
ثبت اطلاعات خلاف واقع
مجازات این تخلف:

شش ماه تا سه سال انفصال موقت از خدمت در دستگاه‌های مشمول قانون.

این ضمانت اجرا برای ایجاد الزام واقعی به شفافیت اداری پیش‌بینی شده است.