جدول محتوا
کلیات در استاندارد شماره 230
دامنه کاربرد
1 . در این استاندارد، مسئولیتهای حسابرس در خصوص توافق با مدیران اجرایی و، حسب مورد، ارکان راهبری در مورد شرایط کار حسابرسی مطرح میشود. این توافق شامل پیششرطهای معینی میشود که مسئولیت برقراری آنها بر عهده مدیران اجرایی و، حسب مورد، ارکان راهبری میباشد. در استاندارد 220[1]، جنبههایی از پذیرش کار که در حیطه کنترل حسابرس است، مطرح میشود. (رک: بند ت-1)
تاریخ اجرا
2. این استاندارد برای حسابرسی صورتهای مالی که دوره مالی آنها از اول فروردین 1401 و پس از آن شروع میشود، لازمالاجراست.
هدف در استاندارد شماره 210
3 . هدف حسابرس، پذیرش یا ادامه کار حسابرسی تنها در شرایطی است که درباره مبانی انجام کار حسابرسی، به شرح زیر توافق شده باشد:
الف. پیششرطهای کار حسابرسی برقرار باشد، و
ب. در خصوص شرایط کار حسابرسی، درک مشترکی بین حسابرس و مدیران اجرایی و، حسب مورد، ارکان راهبری حاصل شده باشد.
تعاریف در استاندارد شماره 210
4 . در استانداردهای حسابرسی، اصطلاح زیر با معنی مشخص شده برای آن بکار رفته است:
پیششرطهای کار حسابرسی – بکارگیری یک چارچوب گزارشگری مالی قابل قبول در تهیه صورتهای مالی توسط مدیران اجرایی، و موافقت مدیران اجرایی و، حسب مورد، ارکان راهبری با فرض اساسی[2] که کار حسابرسی بر اساس آن انجام میشود.
5 . در این استاندارد، از این پس، اصطلاح ”مدیران اجرایی“ معادل ”مدیران اجرایی و، حسب مورد، ارکان راهبری“ در نظر گرفته میشود.
الزامات در استاندارد شماره 210
پیششرطهای کار حسابرسی
6 . حسابرس برای کسب اطمینان از برقرار بودن پیششرطهای کار حسابرسی باید:
الف. قابل قبول بودن یا نبودن چارچوب گزارشگری مالی بکار گرفته شده در تهیه صورتهای مالی را تعیین کند. (رک: بندهای ت-2 تا ت-9)
ب. تأیید مدیران اجرایی را در این خصوص کسب کند که آنها از مسئولیتهای خود به شرح زیر اطلاع داشته و به آن اذعان دارند: (رک: بندهای ت-10 تا ت-13، و ت-20)
1. تهیه صورتهای مالی طبق چارچوب گزارشگری مالی مربوط، (رک: بند ت-14)
2. طراحی، اعمال و حفظ کنترلهای داخلی مربوط به تهیه و ارائه صورتهای مالی عاری از تحریفهای بااهمیت ناشی از تقلب یا اشتباه، (رک: بندهای ت-15 تا ت-18)
3. فراهم کردن موارد زیر برای حسابرس:
الف. امکان دسترسی به تمام اطلاعاتی که مدیران اجرایی از آن آگاهی دارند و به تهیه صورتهای مالی مربوط است، مانند سوابق حسابداری و سایر اطلاعات مرتبط،
ب. هرگونه اطلاعات دیگری که ممکن است حسابرس از مدیران اجرایی برای دستیابی به اهداف حسابرسی درخواست کند، (رک: بند ت-19) و
پ. امکان دسترسی نامحدود به کارکنانی از واحد تجاری که حسابرس دسترسی به آنها را برای کسب شواهد حسابرسی، ضروری تشخیص میدهد.
محدودیت در دامنه حسابرسی قبل از پذیرش کار حسابرسی
7 . اگر مدیران اجرایی یا ارکان راهبری، با پیشنهاد برخی شروط و قیود در قرارداد حسابرسی، محدودیتی را بر دامنه کار حسابرس تحمیل کنند، به نحوی که به اعتقاد حسابرس آن محدودیت منجر به عدم اظهارنظر وی نسبت به صورتهای مالی شود، حسابرس نباید چنین کاری را به عنوان یک کار حسابرسی بپذیرد، به جز در مواردی که به موجب قوانین یا مقررات ملزم به پذیرش آن کار باشد.
سایر عوامل موثر بر پذیرش کار حسابرسی
8 . اگر پیششرطهای کار حسابرسی برقرار نباشد، حسابرس باید در این خصوص با مدیران اجرایی مذاکره کند. در صورت وجود شرایط زیر، حسابرس نباید کار حسابرسی پیشنهادی را بپذیرد، مگر اینکه قوانین یا مقررات حسابرس را ملزم به پذیرش اینگونه کارها کند:
الف. در مواردی که حسابرس بر این باور باشد که چارچوب گزارشگری مالی بکار گرفته شده در تهیه صورتهای مالی، قابل قبول نیست، به استثنای موارد ذکر شده در بند 16، یا
ب . در مواردی که توافق مندرج در بند 6-ب حاصل نشده باشد.
دستیابی به توافق در مورد شرایط کار حسابرسی
9 . حسابرس باید در خصوص شرایط کار حسابرسی با مدیران اجرایی و در صورت لزوم، ارکان راهبری توافق کند. (رک: بند ت-21)
10 . شرایط مورد توافق کار حسابرسی باید در قرارداد حسابرسی درج شود و شامل موارد زیر باشد: (رک: بندهای ت-22 تا ت-25)
الف. هدف و دامنه حسابرسی صورتهای مالی،
ب. مسئولیتهای حسابرس،
پ. مسئولیتهای واحد تجاری،
ت. مشخص کردن چارچوب گزارشگری مالی مربوط برای تهیه صورتهای مالی، و
ث. اشاره به شکل و محتوای مورد انتظار گزارشها و نوع اظهارنظرهایی که حسب مورد توسط حسابرس ارائه خواهد شد. (رک: بند ت-22)
تغییر در نوع خدمت حسابرس
11 . اگر پیش از تکمیل کار حسابرسی، از حسابرس درخواست شود کار حسابرسی را به کاری با سطح اطمینان پایینتر تغییر دهد، وی باید مشخص کند که آیا توجیه منطقی برای انجام این کار وجود دارد یا خیر. حسابرس در مواردی که هیچگونه توجیه منطقی برای تغییر در نوع خدمت وجود ندارد، نباید با تغییر آن موافقت کند. (رک: بندهای ت-26 تا ت-30)
12 . در صورت تغییر نوع خدمت، حسابرس و مدیران اجرایی باید در مورد شرایط قرارداد جدید به توافق برسند.
13 . اگر حسابرس با تغییر نوع خدمت موافقت نکند و مدیران اجرایی اجازه ادامه کار حسابرسی را ندهند، وی باید:
الف. در مواردی که طبق قوانین یا مقررات مربوط میسر باشد، از آن کار کنارهگیری کند، و
ب. مشخص کند که آیا تعهدی (اعم از قراردادی یا غیر از آن) برای گزارش این وضعیت به سایر اشخاص نظیر ارکان راهبری، مالکان واحد تجاری یا مراجع نظارتی وجود دارد یا خیر و در صورت مثبت بودن پاسخ این سؤال، وضعیت مذکور را گزارش کند.
دیگر ملاحظات در پذیرش کار
الزامات قانونی یا مقرارتی مؤثر بر گزارشگری مالی
14 . در مواردی که الزامات قانونی یا مقرراتی مؤثر بر گزارشگری مالی وجود دارد، حسابرس باید مشخص کند که آیا تناقضی بین الزامات حسابداری تدوین شده توسط مرجع تدوین استانداردها و آن الزامات قانونی یا مقرراتی وجود دارد یا خیر. در صورت وجود تناقض، حسابرس باید با مدیران اجرایی در خصوص ماهیت آن الزامات مذاکره کند و در خصوص موارد زیر به توافق برسد:
الف. اینکه آیا میتوان الزامات قانونی یا مقرراتی را از طریق افشا در صورتهای مالی رعایت کرد یا خیر، و
[1]. استاندارد حسابرسی 220، ”کنترل کیفیت حسابرسی اطلاعات مالی تاریخی (تجدیدنظر شده 1386)“
[2]. استاندارد حسابرسی 200، ”اهداف کلی حسابرس مستقل و انجام حسابرسی طبق استانداردهای حسابرسی (تجدیدنظر شده 1391)“، بند 13
